tag:blogger.com,1999:blog-64235414045351211072012-01-08T06:02:27.917-08:00നിഷ്കളങ്കന്|Nishkkalankanനാമം മാത്രം!നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.comBlogger721100tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-79525266106064051732011-09-17T21:36:00.000-07:002011-09-20T22:56:59.525-07:00ഒരു നക്സലൈറ്റിന്റെ കഥ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">"ഓ ! ഒരു ചനല്കുമാരന് വന്നിരിക്കിന്നു ഞങ്ങടെ ആപ്പീസില്. അവന് നക്സലൈറ്റാ"<br /><br /><br />അമ്മ ദേഷ്യത്തോടെ പറയുന്നത് കേട്ട് ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി. 88-90 കാലമാണ് . നക്സലിസമൊക്കെ നാട്ടില് നിന്നൊഴിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. വയനാട്ടിലും മറ്റും നക്സലുകള് ഉണ്ടെന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ജീവനോടെ ഒരു നക്സലൈറ്റിനെ കാണുക എന്നത് എന്റെ ഒരഭിലാഷവും ആയിരുന്നു.<br />ഞാന് ചെവിയോര്ത്തു.<br /><br />"അവന് പൈസ മേടിക്കത്തില്ല പോലും. മേടിക്കാന് സമ്മതിക്കത്തും ഇല്ലെന്നു. ഹും ! തിന്നത്തുവില്ല പശൂനെയോട്ടു<br />തീറ്റിക്കത്തുവില്ല" അമ്മയുദെ രോഷം അണപൊട്ടിയൊഴുകി<br /><br />അമ്മയ്ക്ക് രജിസ്റ്റ്റേഷന് വകുപ്പിലാണ് ജോലി. സ്ഥലത്തെ സബ്രജിസ്റ്റ്റാഫീസിലെ എല്.ഡി ക്ലര്ക്. തര്ക്കസ്ഥലമായ സബ്രജിസ്റ്റ്റാഫീസിലെ സ്ഥാപനവല്ക്കരിക്കപ്പെട്ട ദിവസപ്പടി(കൈക്കൂലി)യാണ് തര്ക്കവിഷയം.ആരോഗ്യവകുപ്പിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥനായ അച്ഛനും സബ്രജിസ്റ്റ്റാഫീസിലെ എല്.ഡി ക്ലര്ക്കായ അമ്മയ്ക്കും മാസത്തില് പിടിത്തവും കഴിഞ്ഞ് എണ്ണിച്ചുട്ട അപ്പം പോലെ കിട്ടുന്ന പൈസ കൊണ്ട് ഒന്നും തികയാറുണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രീഡിഗ്രിയടക്കമുള്ള ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തുന്ന എന്റെയും ഡിഗ്രിക്കും മറ്റും പഠിക്കുന്ന എന്റെ മൂത്ത രണ്ടു സഹോദരിമാരുടെയും പഠനം, ദൈനംദിനചിലവുകള് എന്നിവക്ക് ഒരു സഹായമായിരുന്നത് അമ്മ കരസ്ഥമാക്കിയിരുന്ന ഈ ദിവസപ്പടി ആയിരുന്നു. അച്ഛന് തികഞ്ഞ ആദര്ശങ്ങള് പുലര്ത്തുന്ന അഴിമതിക്കെതിരെ കുരിശുയുദ്ധം നടത്തുന്ന, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്ട്ടിയോട് അനുഭാവം പുലര്ത്തുന്ന, സംഘടനയുടെ തല മുതിര്ന്ന നേതാവ്. പക്ഷേ ശമ്പളത്തിലെ പിടിത്തവും വലിയുമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പത്താം തീയതിയാവുമ്പോഴേക്കും കാലിയാവുന്ന വീട്ടിലെ ഖജനാവ്, എല്ലാ മാസവും പല്ലിളിച്ചുകൊണ്ടെത്തുന്ന ലോണടവു തീര്ക്കാത്തതിന്റെ ജപ്തിനോട്ടീസുകള് , മുഖം കറുപ്പിക്കുന്ന പലചരക്കുകടക്കാരന് എന്നീ പ്രതിഭാസങ്ങള് നിമിത്തം അച്ഛന്റെ ആദര്ശങ്ങള്, അമ്മയുടെ മാസപ്പടിക്ക് ഒരിക്കലും പ്രതിബന്ധമാകാതെ വന്നു. ആടിയുലഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ താങ്ങി നിര്ത്തിയിരുന്നത് അമ്മയ്ക്ക് കിട്ടിയിരുന്ന ഈ എക്സ്റ്റ്രാ വരുമാനമായിരുന്നതുകൊണ്ടാവാം അച്ഛന് അതിന് മൗനാനുവാദം നല്കിയിരുന്നത് എന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു. അച്ഛന്റെ ബുക്ഷെല്ഫിലിരിക്കുന്ന കമ്മ്യുണിസ്റ്റ്/നക്സല് ആശയങ്ങള് വാരി വിതറുന്ന പുസ്തകങ്ങളും, ദിനമ്പ്രതി ദേശാഭിമാനി പത്രവും വായിച്ച് 'ഒരു വല്യ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റോ തികഞ്ഞ ആദര്ശവാദിയോ ആയേക്കാം' എന്നും വിചാരിച്ചിരുന്ന എനിക്കും ദിവസപ്പടി കൊണ്ട് അമ്മ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്നിരുന്ന ഉഴുന്നുവടയും മുട്ട പപ്സും ഒക്കെ കഴിക്കാന് ഒട്ടും രുചിക്കുറവു തോന്നിച്ചിരുന്നില്ല. സ്വാശ്രയനല്ലാത്ത ദുര്ബ്ബലചിത്തനായ ഒരു വിദ്യാര്ത്ഥി ആയിരുന്ന ഞാന് കുറ്റബോധം മേമ്പൊടി ചേര്ത്ത് എന്റെ വീട്ടിലെ ഈ 'വൈരുദ്ധ്യാത്മക ഭൗതികസുഖം' ഉള്ക്കൊണ്ടു മൃഷ്ടാന്നം വെട്ടി വിഴുങ്ങി പോന്നു. അപ്പോഴാണ് ഈ പുതിയ നക്സലൈറ്റിനെ കുറിച്ചുള്ള അമ്മയുടെ പ്രസ്താവന കേള്ക്കുന്നത് .<br /><br />എനിക്ക് ആ നക്സലൈറ്റിനെ കാണാനുള്ള ഉത്ഖണ്ഠ വര്ദ്ധിച്ചു. ഞാന് കാര്യം തിരക്കി . എന്താണ് ഈ നക്സലൈറ്റ് രജിസ്ട്രേഷന് വകുപ്പിലെ ആ ഓഫീസില് ചെയ്തു കൂട്ടുന്നത് ? വിപ്ലവം തോക്കിന് കുഴലിലൂടെ കൊണ്ട് വന്നു രജിസ്ട്രാപ്പീസിലെ ഗുമസ്തന്മാരെ ഒക്കെ വെടി വെച്ചു താഴെയിടാന് പോവുകയാണോ ഈ നക്സലൈറ്റ് ?<br /><br />അമ്മ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് സംഭവത്തിന്റെ കിടപ്പ് പിടി കിട്ടിയത് .<br /><br />സനല്കുമാര് എന്ന, പുതിയതായി ചാര്ജ്ജെടുത്ത എല്. ഡി ക്ലര്ക്ക് ആണ് വിവാദപുരുഷന് . അദ്ദേഹത്തെയാണ് അരുമയോടെ ദേഷ്യത്തോടെ "ചനല്കുമാരന്" എന്ന് എന്റെ മാതാശ്രീ വിശേഷിപ്പിച്ചത് . അദ്ദേഹം നക്സല് അനുഭാവമുള്ള ഏതോ എന്.ജി.ഓ സംഘടനയുടെ പ്രവര്ത്തകനാണ്. ഭയങ്കര ആദര്ശവാദിയുമാണ് . അദ്ദേഹത്തിനു കൈക്കൂലി വാങ്ങുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല .<br /><br />"അവന് വാങ്ങത്തുമില്ല ബാക്കിയുള്ളവന് കിട്ടുന്ന നക്കാപപ്പിച്ച മേടിക്കുന്നതിനു എതിരും . അസത്ത് " അമ്മ അരിശം കൊണ്ട് കത്തിക്കാളുകയാണ്.<br /><br />അത് ശരി .. അപ്പോള് അതാണ് കാര്യം . അമ്പലപ്പുഴ രജിസ്ട്രാപ്പീസില് ഒരു "രോഷാകുലനായ ചെറുപ്പക്കാരന് " ലാന്ഡ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു . എനിക്ക് ഉത്ഖണ്ഠ കൂടി . എങ്ങിനെയായിരിക്കും അയാള് ഈ " വാങ്ങുന്നവര്ക്ക് പൊതുവേ സുഖകരമായ" കൈക്കൂലി ഏര്പ്പാടിനെതിരെ പ്രതികരിചിട്ടുണ്ടാവുക ? ഞാന് നയത്തില് അമ്മയോട് കാര്യങ്ങള് ചോദിച്ച് അറിയാന് വട്ടമിട്ടു. അറിവ് സമ്പാദിക്കുക എന്നത് ഇന്നത്തെ പോലെ പണ്ടെ എന്റെ ഒരു ശീലമായിരുന്നു . അപ്പോഴാണ് സംഗതിയുടെ പുതിയ കിടപ്പ് വശം പുറത്തായത് .<br /><br />രജിസ്ട്രാപ്പീസില് പൊതുജനത്തിന്റെ കയ്യില് നിന്നും നേരിട്ട് ആരും കൈക്കൂലി വാങ്ങുകയില്ല . പകരം ആ കൈക്കൂലി ആധാരം എഴുത്തുകൂലിയുടെ കൂട്ടത്തില് കക്ഷിക്കാരനായ പൊതുജനം ആധാരം എഴുത്തുകാരന്റെ കയ്യില് കൊടുക്കണം . എല്ലാ ദിവസവും വൈകുന്നേരം ആധാരം എഴുത്തുകാര് സബ് രജിസ്ട്രാര് അടക്കമുള്ള "പൊതുജനസേവകര്ക്ക് " അവര് ജനത്തിനു ചെയ്തു കൊടുത്ത "പ്രത്യേക" സേവനങ്ങള്ക്ക് ഏല്പ്പിച്ച "പാരിതോഷികം" ("പ്രാക്കോഷികം" പ്രാകി കൊണ്ട് കൊടുക്കുന്ന ഉപഹാരം എന്നും പറയാം ) വീതം വെച്ചു ഏല്പ്പിക്കും.<br /><br />"രോഷാകുലനായ ചെറുപ്പക്കാരന് " സനല്കുമാര്, ഈ ദുഷിച്ചു നാറിയ വ്യവസ്ഥിതിക്ക് നേരെ ശക്തമായി പ്രതികരിച്ചു കാണണം .<br /><br />"അവന് കാശ് മേടിക്കത്തില്ല . ഇനി മുതല് ആര് മേടിച്ചാലും അവന് എതിര്ക്കുമെന്ന് . അവന് സമ്മേളനം വിളിച്ചു കൂട്ടി ഈ കൈക്കൂലി പരിപാടിയെ പൊതുജനത്തിന് മുന്പില് അവതരിപ്പിക്കുമെന്ന് . ഹും ! നമ്മളോടാ അവന്റെ കളി ! ഞാന് ഇന്നത്തെ പടി കിട്ടിയപ്പോള് അവനുള്ളത് ഞാന് അവനറിയാതെ അവന്റെ മേശക്കകത്ത് വെച്ചു . അവന് വന്നു മേശ തുറന്നപ്പോള് കാശ് കണ്ടതും തുള്ളിക്കൊണ്ട് അവന് അതെല്ലാം കൂടി വലിച്ചെറിഞ്ഞു ഭയങ്കര പ്രസംഗം . അവന് എല്ലാത്തിനെയും കോടതി കേറ്റുമെന്നും പരസ്യ വിചാരണ ചെയ്യുമെന്നും ഭീഷണിയും . ഹും !"<br /><br />ആഹ .. അത് ശരി .. അപ്പൊ സംഭവം കുറച്ചു കടുത്തതാണ് . കൈക്കൂലി വാങ്ങാന് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു മനുഷ്യന്റെ മേശവലിപ്പില് കൊണ്ട് കാശ് വെച്ചു . അതിനെതിരെ പ്രതികരിച്ചതിനെതിരെയാണ് എന്റെ മാതാവ് കൊടുവാളെടുത്തു തുള്ളുന്നത് .ഞാന് ശരിക്കും "ഹമ്മേ" എന്ന് മനസ്സില് വിളിച്ചു പോയി . തികഞ്ഞ ആദര്ശവാദിയായി തീരാന് വേണ്ടി മനസ്സിലാകാത്ത പല പുസ്തകങ്ങളും ഉറക്കം തൂങ്ങിയിരുന്നു വായിച്ചും കൈക്കൂലി കൊണ്ട് വാങ്ങുന്ന സാധനങ്ങളൊക്കെ സുഖമായി അനുഭവിച്ചും ഇരിക്കുന്ന എനിക്ക് മനസാക്ഷിക്കുത്തും തോന്നി .<br /><br />അന്നത്തെയിടം അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു . പിന്നീട് കുറെ ദിവസങ്ങള് അങ്ങിനെ കടന്നു പോയി .<br /><br />എപ്പോഴോ ഓര്മ്മ വന്നപ്പോള് ഞാന് സനല്കുമാറിനെ പറ്റി അമ്മയോട് അന്വേഷിച്ചു . അമ്മ പറഞ്ഞു<br />"ഇപ്പോള് ഞങ്ങള് അവനെ ഒതുക്കി . അവന് കാശ് മേടിക്കത്തില്ല . ഞങ്ങള് മേടിക്കുന്നതില് അവന് ഇടപെടത്തും ഇല്ല . ഇപ്പോള് അവന് ഒതുങ്ങിയിരുന്നു ജോലി ചെയ്തിടു പോയ്ക്കോളും"<br />ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ശക്തിയില് എരിഞ്ഞടങ്ങിയ ഒരു രോഷാകുലനായ ഒരു വിപ്ലവകാരിയെ ഞാന് മനസ്സില് സങ്കല്പ്പിച്ചു . ഇനി അയാളുടെ ഒരു തന്ത്രമാവുമോ ഈ ഒതുങ്ങള് എന്നും ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല . പിന്നീടെപ്പോഴോ അയാള് എന്റെ മനസ്സില് നിന്നും മാഞ്ഞു പോയി .<br /><br />കുറച്ചു കാലം കഴിഞ്ഞു എന്തോ ആവശ്യത്തിനായി അമ്മയെ കാണാനായി അമ്പലപ്പുഴ രജിസ്ട്രാപ്പീസില് പോകേണ്ടതായി വന്നു. അവിടെ ബാക്കിയുള്ളവരെയൊക്കെ അറിയാമായിരുന്നുവെങ്കിലും അമ്മ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിലിരിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ആളിന് എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി <br /><br />"മോനാണ്"<br /><br />കറുത്ത് മെലിഞ്ഞു ,നീല ഷര്ട്ടും കറുത്ത കാലുറയും ധരിച്ച ഒരു യുവാവ്.<br /><br />"നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ . ഇതാണ് സനല്കുമാര് സാറ് " അമ്മ പറഞ്ഞു<br /><br />ഞാന് ഞെട്ടല് ഒളിപ്പിച്ചു ആ മനുഷ്യന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.<br /><br />അതാ നില്ക്കുന്നു ഞാന് കാണണം എന്നാഗ്രഹിച്ച ആ നക്സലൈറ്റ് !<br /><br />കാപട്യങ്ങളുടെ ഉളുപ്പുകളില്, ഒരംശം പോലുമില്ലാതെ അയാളെ "സാര്" എന്ന് വിളിക്കുന്നു അയാള്ക്കെതിരെ പൊരുതി പട ജയിച്ചു നില്ക്കുന്ന എന്റെ അമ്മയടങ്ങുന്ന മഹാഭൂരിപക്ഷം കൈക്കൂലി സാമ്രാട്ടുകള്!<br /><br />ചീകിയൊതുക്കിയ മുടിയും വീതിയേറിയ നെറ്റിക്കും ചെറിയ പുരികങ്ങള്ക്കും താഴെ തിളങ്ങുന്ന രണ്ടു കണ്ണുകള് എന്നെ നോക്കി വെളുക്കെ ചിരിച്ചു . പിന്നെ ആ കറുത്ത മുഖത്ത് ഒരു ചിരി പടര്ന്നു . ഞാന് ചിരിച്ചുവെന്നു വരുത്തി . ആ ചിരിക്ക് എന്തെല്ലാം അര്ഥങ്ങള് ഉണ്ടായിരിക്കാം .<br /><br />ദുഷിച്ചു നാറിയ ഒരു വ്യവസ്ഥിതിക്ക് എതിരെ പട പൊരുതി തോറ്റ്, ഒടുവില് ഒരു പരിധി വരെ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഭാഗമായവന്റെ വേദന കലര്ന്ന ചിരി .<br />പൊതുജനത്തിന്റെ മുതല് കൈക്കൂലിയായി പിടുങ്ങി അതിന്റെ ഇത്തിള്ക്കണ്ണിയായി ഇരുന്നു തിന്നുനവനോടുള്ള അവജ്ഞ !<br /><br />പിന്നെ ഞാന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കിയില്ല . തിരകെ പോരാവേ ഞാന് മനസ്സ് കൊണ്ട് സനല്കുമാരിനോട് മാപ്പ് പറഞ്ഞു<br />"ഹേ പുരോഗമനവാദിയായ ചെറുപ്പക്കാരാ .തോല്ക്കാതെ താങ്കളുടെ പോരാട്ടം തുടരുക . സഹജമായ ദൌബ്ബല്യങ്ങള് നിമിത്തം ഞാന് താന്കള് എതിര്ക്കുന്ന ചേരിയുടെ ചോറ് തിന്നുന്ന ഒരു നായയാണ് . എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കല് ഞാനും താങ്കളുടെ ചേരിയില് ചേര്ന്നേക്കും . അന്ന് ഞാന് ഈ വ്യവസ്ഥക്കെതിരെ കുരക്കുകകയെന്കിലും ചെയ്യും"<br />......<br />കാലപുരുഷന് എത്ര വേഗത്തിലാണ് നീട്ടി വെച്ച കാലടികളുമായി ആയുസ്സിന്റെ തീരത്തുകൂടി എന്നെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് പോയത് .<br />കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം എന്റെ വീടിന്റെ രജിസ്ട്രേഷന് വേണ്ടി ആധാരം എഴുത്തുകാരന് ചോദിച്ച ഭീമമായ എഴുത്തുകൂലിയെ ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോള് അയാള് പറഞ്ഞു "ഇതില് പതിനായിരം രൂപയും രജിസ്ട്രാപ്പീസിലേക്ക് പോകേണ്ട ദിവസപ്പടിയാണ് " എന്ന് .<br /><br />ഞാന് ഉരുവിട്ടത് "ഇന്ന് ഞാന് നാളെ നീ"...മനസ്സില് കുറ്റബോധതോടെ കണ്ടത് കറുത്ത് മെലിഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യന്റെ മുഖം .<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-7952526610606405173?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-68196677934795363582011-07-25T03:06:00.000-07:002011-07-25T10:02:03.536-07:00കിഴക്കേക്കോട്ടയിലെ പൂതനാമോക്ഷം<span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-uc4wgpjbobI/Ti1A-0by3LI/AAAAAAAABaA/JO0gHYl3B4w/s1600/Margi_Poothana.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-uc4wgpjbobI/Ti1A-0by3LI/AAAAAAAABaA/JO0gHYl3B4w/s400/Margi_Poothana.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5633230156881648818" border="0" /></a><br /><br /><br />ശന്തനു ആര്ട്സിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തില് 24/7/2011 ന് തിരുവനന്തപുരം തീര്ത്ഥപാദര് മണ്ഡപത്തില് പൂതനാമോക്ഷം കഥകളി നടന്നു. ശ്രി മാര്ഗി വിജയകുമാര് ആണ് പൂതനയെ അവതരിപ്പിച്ചത് .<br /><br />അക്ഷരാര്ത്ഥത്തില് ആസ്വാദകരെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്ന അഭിനയമാണ് ശ്രീ വിജയകുമാര് കാഴ്ച വെച്ചത്. മിന്നും ചന്ദ്രികപോലെ മന്ദഹസിതം തൂകിപ്പറഞ്ഞീടിനാള് എന്ന് ശ്ലോകത്തില് പറയുമ്പോലെ മാര്ഗി വിജയകുമാറിന്റെ പൂതന വന്നപ്പോള് അവിടെയിരുന്ന ആബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങളുടേയും മുഖത്തും ആ മന്ദഹാസചന്ദ്രിക തൂവിയൊഴുകിപ്പരന്നു എന്നു പറഞ്ഞാല് ഒട്ടും അതിശയോക്തിയാവില്ല. കൃഷ്ണങ്കുട്ടിപ്പൊതുവാളാശാന്റെ "മേളപ്പദം" എന്ന പുസ്തകത്തില് ശ്രീ കൃഷ്ണന്നായരാശാന്റെ പൂതനയെപ്പറ്റി "പൂതനകൃഷ്ണന്" എന്ന ഒരു ലേഖനമുണ്ട്. അതില് പൂതന രംഗത്ത് "ഉര്ര്ര്ര്ര്ര്" എന്ന് പുരികമിളക്കിക്കൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോള് കാഴചക്കാരെല്ലാം അങ്ങിനെ പുരികമിളക്കിയെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. ഇവിടെയും അതായിരുന്നു പൂതനയുടെ അന്ത്യരംഗം വരെ അവസ്ഥ. പുഞ്ചിരി തുകിക്കൊണ്ട് കഥകളി കാണുന്ന കുറേയേറെ കാണികളെയായിരിക്കും ശ്രീ വിജയകുമാറിന്റെ പൂതന മുന്പില് കണ്ടിട്ടുണണ്ടാവുക. കാണികളെ അമ്പാടിയിലെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചു നടത്തിച്ചും, അനുംഭവിപ്പിച്ചും അദ്ദേഹം തന്റെ പ്രതിഭാവിലാസം ഒരിക്കല്ക്കൂടി തെളിയിച്ചു. "അമ്പാടിഗുണം വര്ണ്ണിച്ചീടുവാന്" എന്നു തുടങ്ങുന്ന ആദ്യ പദത്തിലെ "നര്ത്തകരുടെ കളി ചാതുരിയും" എന്ന ഭാഗം വീണാമൃദംഗവാദ്യങ്ങളുടെ അകമ്പടിയൊടെ നര്ത്തകര് നൃത്തമാടുന്നതും പന്തടിച്ചുകളിക്കുന്നതും സ്ത്രീകളുടെ സുക്ഷ്മഭാവങ്ങള് തന്മയത്ത്വത്തോട കൈകാര്യം ചെയ്തു മാര്ഗി വിജയകുമാര്. ദധിവിന്ദു പരിമളവും ഇളകുന്നു എന്നയിടമായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഏറ്റവും ആസ്വാദ്യകരമായി അവതരിപ്പിച്ചത്. സ്ത്രീസഹജമായ ഭാവഹാവാദികളോടെയും നിലകളോടെയും തൈരു കടയുന്ന ഗോപസ്ത്രികളുടെ സൂക്ഷ്മഭാവങ്ങളാണ് ഈ ഭാഗത്ത് അവതരിപ്പിച്ചത്. തൈരു കടഞ്ഞ് കുറേക്കഴിയുമ്പോള് തോളു കഴച്ചിട്ട് കടച്ചില് നിര്ത്തുന്ന ഒരു സ്ത്രീ, തന്റെ നെറ്റിയിലെ വിയര്പ്പ് വലംകൈ കൊണ്ട് വടിച്ച് മാറ്റി കുടഞ്ഞു കളയുകയും പിന്നെ സമീപത്തിരിക്കുന്ന പാത്രത്തിലെ വെള്ളത്തില് കൈമുക്കിത്തിരുമ്മി കഴുകിയിട്ട് വെള്ളം കുടഞ്ഞുകളഞ്ഞ് കടയല് തുടരുന്ന ഭാഗവും, തരു കടയുന്നതിനിടെ കണ്ണിലേക്ക് മോര് തെറിച്ചുവീണ് നീറ്റല് അനുഭവിക്കുന്നതായുമൊക്കെയുള്ള ഭാഗങ്ങള്<br />ശ്രീ വിജയകുമാറിന്റെ സൂക്ഷ്മഭാവാതരണത്തിന്റെ നിദര്ശനങ്ങളായിരുന്നു.<br /><br />നന്ദനിലയത്തിലെ വാതില് തള്ളിത്തുറന്നു പ്രവേശിക്കുമ്പോള് പൊടുന്നനവേ അവിടെക്കിടക്കുന്ന തേജോമയനായ ഉണ്ണിക്കണ്ണനെ കാണുന്നതായി അഭിനയിച്ചുകൊണ്ടാണ് "സുകുമാരാ നന്ദകുമാരാ" എന്ന പദം ശ്രീ വിജയകുമാര് അഭിനയിച്ചു തുടങ്ങിയത്. "ഉണ്ണിക്കണ്ണനെ" അഭിനയം കൊണ്ട് മാത്രം അനുഭവിപ്പിക്കുക (കുട്ടിയുടെ പാവ ഇദ്ദേഹം ഉപയോഗിക്കാറില്ല) എന്നത് അത്യന്തം ശ്രമകരമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടിയെ എടുത്തുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന കൃത്യങ്ങള് അഭിനയിക്കുമ്പോള്. അമ്പാടി മണിക്കുഞ്ഞ് കിടക്കുന്നിടത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അവനോട് സംസാരിക്കുകയും, താലോലിക്കുകയും അവന്റെ മുഖത്തുള്ള ഭാവങ്ങളെ അത്ഭുതകരമായ രീതിയില് തന്റെ മുഖത്ത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് അമ്പാടിക്കണ്ണന്റെ രൂപവും ഭാവവും സാന്നിധ്യവും കാണികളുടെ മനസ്സില് വരച്ചു ചേര്ത്തതിലൂടെ അഭിനയത്തിന്റെ ഉത്തമധര്മ്മം മാര്ഗി വിജയകുമാര് എന്ന നടന് തന്റെ പൂതനയിലുടെ ഏറ്റവും ഗംഭീരമായി ചെയ്തു. "കണ്ണുനീര് കൊണ്ടു വദനം കലുഷമാവാനെന്തേ മൂലം" എന്ന ഭാഗത്ത് കൃഷ്ണന്റെ കണ്ണില് തുളുമ്പി നില്ക്കുന്ന കണ്ണീര്ത്തുള്ളി തുടക്കുവാന് തന്റെ സാരിത്തുമ്പെടുക്കുന്ന പൂതന പിന്നീടൊന്നാലോചിച്ച് അതില് പൊടിയുണ്ടാവും എന്ന് മുഖം കൊണ്ട്ഭിനയിച്ച് കൈവിരല് കൊണ്ട് തുടക്കാന് തീരുമാനിക്കുന്നു. കൈവിരല്ത്തുമ്പത്ത് തൊട്ടെടുക്കുന്ന കണ്ണന്റെ കണ്ണുനീര്ത്തുള്ളിയില് പൂതന തന്റെ രൂപം അതില് പ്രതിഫലിച്ചു കാണുകയും ആഹ്ലാദചിത്തയാവുകയും അത് തന്റെ മേലെക്ക് തളിച്ച് ഭാഗ്യവതിയാണ് താന് എന്നു ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അമ്പാടിയേയും കണ്ണനേയും കണ്ട് ആഗമനോദ്ദേശ്യം മറന്നുപോയ പൂതനക്ക് തനിക്ക് വരാന് പോകുന്ന മോക്ഷത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപബോധചിന്തകളായിരിക്കാം ഈ കൃത്യങ്ങല്ക്കു പിന്നില്. വിജയകുമാര് എന്ന നടന്റെ മൗലികതയുള്ള നാട്യം സ്വാഭവികതയുടെ അടിത്തറയൊടെ അരങ്ങത്ത് ആടിത്തെളിഞ്ഞപ്പോള് കണ്ണന്റെ സങ്കടം കാണികള്ക്കും തോന്നിച്ചു എന്നതും വാസ്തവം.<br />കണ്ണനെ കണ്ടപ്പോള് തന്നെ മാതൃത്വം ഉണര്ന്ന പൂതനക്ക് അവന് തന്റെ മുലപ്പാല് നല്കുവാന് നേരം ദുശ്ചിന്തകളൊന്നും തന്നെ ഉണ്ടാവുന്നില്ല. ദുരുദ്ദേശവും. ഒരമ്മയുടെ സ്നേഹവായ്പോടെ കണ്ണെനെ എടുത്ത് താലോലിച്ച് അമ്മിഞ്ഞപ്പാല് നല്കുന്ന പൂതനയുടെ ഭാവഹാവാദികള് കണ്ട് കാണികളായ സ്ത്രീകള്ക്കും അസൂയ തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവണം. പാല് കുടിക്കുന്നതിനിടെ കണ്ണന്റെ കുറുനിരകള് മാടിയൊതുക്കുകയും, ചെറുകാല്കള് തലോടുകയും ഇടക്കിടെ ഉമ്മ വെക്കുകയും മുല നോവിച്ചതിന് പരിഭവിക്കയും ചെയ്യുന്ന പൂതനയെ അവതരിപ്പിച്ചത് ഒരു പുരുഷനാണെന്നത് എല്ലാവരും മറന്നു പോയി.<br />പിന്നെ തന്റെ ആഗമനോദ്ദേശ്യത്തെപ്പറ്റി ബോധം വന്ന പൂതന് ആദ്യം കണ്ണനെ കൊല്ലുകയില്ലെന്ന് തിരുമാനിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് തീരുമാനിച്ചുറച്ച ദുഷ്ട കര്മ്മം ചെയ്യാന് തന്നെ ഉറപ്പിക്കുന്നു. കൊണ്ടു വന്ന വിഷം മുലകളില് പുരട്ടി കൃഷ്നനു കൊടുത്ത പൂതനക്ക് പിന്നീടുണ്ടാവുന്ന ദുരിതങ്ങള് നിര്വ്വചനാതീതമായാണ് ശ്രീ വിജയകുമാര് അവതരിപ്പിച്ചത്. അസുരത്വം നിറഞ്ഞ ആഭാസഭാവഹാവാദികളിലൂടെ പൂതനയുടെ യഥാര്ത്ഥ മുഖം വെളിപ്പെടുത്തുകയും പ്രാണവേദനയുടെ പിടച്ചിലും അതിഗംഭിരമായി അവതരിപ്പിച്ച് ഒടുവില് വെട്ടിയിട്ട കരിമ്പന വീഴുമ്പോലെ പൂതനം നിലം പതിച്ചപ്പോള് കാണ്കളൊന്നടങ്കം എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് നീണ്ടുനിന്ന കരഘോഷം മുഴക്കിയത് മാര്ഗി വിജയകുമാര് എന്ന നടന്റെ അഭിനയചാരുതക്ക് നലകിയ തല്സ്സമയ അംഗീകാരമായിരുന്നു. അതിശയം നിറഞ്ഞു നിന്നു ഓരോ ആസ്വാദക്ന്റേയും മുഖത്ത്. ശ്രീ മാര്ഗി വിജയകുമാറിന് ഒരു പ്രണാമം.<br /><br />പാട്ടില് ശ്രീ കലാമണ്ഡലം ജയപ്രകാശും ,സദനം ജ്യോതിഷ് ബാബുവും മാര്ഗി വിജയകുമാറിന് പിന്തുണയായി . അമ്പാടിഗുണത്തിന്റെ രണ്ടാം ചരണത്തില് രാഗം മാറ്റിപ്പാടുകയും അതിന്റെ ഭാവം (പ്രത്യേകിച്ചും "നരത്തകരുടെ" എന്നുള്ല ഭാഗമൊക്കെ ആവര്ത്തിച്ചു പാടേണ്ടതുണ്ട് എന്നുള്ലതുകൊണ്ട്) മുഴുവനായി നിലനിര്ത്താന് കഴിയാഞ്ഞതും ഒഴിച്ചാല് പാട്ട് നന്നായിരുന്നു. മദ്ദളത്തില് ശ്രീ മാര്ഗി രത്നാകരന് നല്ലവണ്ണം പിന്തുണയേകി. ചെണ്ട ശ്രീ മാര്ഗി വേണുഗോപാല് ആയിരുന്നു .അണിയറയില് മാര്ഗി ഗോപനും മാര്ഗി തങ്കപ്പന്പിള്ളയും സംഘവും പ്രവര്ത്തിച്ചു.<br /><br />Video<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-6819667793479536358?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-9799528135652321992011-05-24T02:10:00.000-07:002011-05-24T04:14:22.549-07:00തിരുവനന്തപുരം കിഴക്കേക്കോട്ടയിലെ പ്രഹ്ലാദചരിതം<span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;" id="internal-source-marker_0.3746316396381706">2011 മേയ് 23 നു ആന്റ്സ് മീഡിയ തീയറ്റര് സ്റ്റഡീസിന്റെ ആഭിമുഖ്യത്തില് തിരുവനന്തപുരം തീര്ഥപാദമണ്ഡപത്തില് മടവൂര് കേളുവാശാന് രചിച്ച പ്രഹ്ലാദചരിതം കഥകളി നടന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ഹിരണ്യകശിപുവായി ശ്രീ കലാമണ്ഡലം മനോജും ശുക്രാചാര്യരായി ശ്രീ മാര്ഗി സുരേഷും പ്രഹ്ലാദനായി മാസ്റ്റര് അര്ജുന് സുബ്രഹ്മണ്യനും നരസിംഹമായി ശ്രീ കോട്ടയ്ക്കല് ദേവദാസും വേഷമിട്ടു. ശുക്രശിഷ്യന്മാരായും ചണ്ഡാമര്ക്കന്മാരായും പുളിയൂര്ക്കോട് ഹരിയും കല്യാണകൃഷ്ണനും മാര്ഗ്ഗി രവീന്ദ്രന്പിള്ളയും വേഷമിട്ടു. ശ്രീ സദനം ശിവദാസും ശ്രീ കലാമണ്ഡലം വിഷ്ണുവും യഥാക്രമം പൊന്നാനിയും,ശിങ്കിടി ഗായകരായിരുന്നു. ചെണ്ടയില് ശ്രീ കലാമണ്ഡലം കൃഷ്ണദാസും കലാനിലയം കൃഷ്ണകുമാറും മദ്ദളത്തില് കലാമണ്ഡലം രവീന്ദ്രനും ശ്രീകണ്ടേശ്വരം മോഹനചന്ദ്രനും മേളമൊരുക്കി.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">"രാജല് പല്ലവ പുഷ്പസാലകലിതഅ വാസാദി മോദോല്ലസല്" എന്നു തുടങ്ങുന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ അവസാനത്തോടെ ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തിരനോക്ക് ആരംഭിച്ചു. രാജസപ്രൗഢി നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ഗാംഭീര്യവും ഒതുക്കവും ഒത്തിണങ്ങിയ കത്തിയുടെ തിരനോക്കായിരുന്നു ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റേത്. വീരരസം സ്ഥായിയായി നിര്ത്തി താഴ്ന്ന് നിന്നുള്ള നോട്ടവും തിരനോക്കിന്റെ അവസാനത്തില് പട്ടുത്തരീയം കൊണ്ടുള്ള ക്രമേണയുള്ള ചുരുക്കലില് കണ്ട ഒതുക്കവും; പ്രത്യേകിച്ച് ഇരുകൈകളും തമ്മിലുള്ള അകലം കുറച്ച് നിര്ത്തിയുള്ള ചുരുക്കലും തിരനോട്ടം കൂടുതല് ആസ്വാദ്യകരമാക്കി.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">തിരനോട്ടത്തിനു ശേഷം ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തന്റേടാട്ടം. ഇരിപ്പിടത്തില് ഇരുന്ന് സൗഖ്യം നടിച്ച് ചിട്ടപ്രകാരമുള്ള ആട്ടമാണ്. "എനിക്കേറ്റം സുഖം ഭവിച്ചു." എന്നു തുടങ്ങുന്നത്. എല്ലാ തമോഗുണ കഥാപാത്രങ്ങളും ആടുന്നതാണെങ്കിലും ചിലരെങ്കിലും ഇതാടുന്നത് കാണുമ്പോള് എന്തോ ഒരു ആസ്വാദ്യത തോന്നാറുണ്ടല്ലോ. അത് ഇവിടെ ശ്രീ മനോജിന്റെ ഹിരണ്യകശ്യപുവന്റ്റെ ആട്ടത്തിനായി. കാരണം മറ്റൊന്നല്ല. ചടുലതയോടും വൃത്തിയോടും ഉള്ള മുദ്രകളും പടം ചെരിച്ചുള്ള ചുവടുകളും താഴ്ന്നു നിന്നാടുമ്പോഴുള്ള ഭംഗിയും തന്നെ. ചിട്ടപ്രകാരമുള്ള ആട്ടത്തിന്റെ ഒടുവില് തന്റെ സഹോദരനായ ഹിരണ്യാക്ഷനെ വരാഹാതാരം പൂണ്ട് വിഷ്ണൂ വധിച്ചതും സ്വതവേ ദേവവൈരിയായ തനിക്ക് വിഷ്ണു ആത്യന്തിക ശത്രുവായിത്തീര്ന്നതുമായ കഥ വീരരൗദ്രഭാവങ്ങളോടെയും തനിക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുള്ള വരലബ്ധികളും ത്രിഭുവനങ്ങളിലുള്ള ജീവജാലങ്ങള്ക്ക് തന്നിലുള്ള ഭയവും "ഓം ഹിരണ്യായ നമ:" മന്ത്രം പരാക്രമങ്ങളിലൂടെ സാര്വ്വത്രികമാക്കിയതും ഒക്കെ സഞ്ചാരീഭവങ്ങളിലുടെയും തന്മയത്വത്തോടെ ആടി ഫലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു ശ്രീ മനോജ്. പിന്നീട് തന്റെ പുത്രനായ പ്രഹ്ലാദനെ കുലഗുരുവായ ശുക്രന്റെ ഗുരുകുലത്തില് ഏല്പ്പിക്കുവാനും തീരുമാനിച്ച് രംഗം അവസാനിക്കുന്നു. ശ്രീ മനോജിന്റെ ഒരു പോരായ്മയായിത്തോന്നിയത് വീരരൗദ്രരസത്തിലുള്ള അലര്ച്ചകളിലാണ്. അല്പം ഇടര്ച്ച തോന്നിച്ചിരിന്നു. ഒരു പക്ഷേ തൊണ്ടക്ക് അത്ര സുഖമില്ലാഞ്ഞിട്ടായിരിക്കാമെന്നു കരുതുന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">പ്രഹ്ലാദനെ കുലഗുരുവായ ശുക്രന്റെ ഗുരുകുലത്തില് ഏല്പ്പിക്കുവാനായി എത്തുന്നതായിരുന്നു അടുത്ത രംഗം. "മാമുനിവര! തവ പാദയുഗളം വന്ദേ" എന്നു തുടങ്ങുന്ന പദത്തില് "എന്നുടെ ഭുജബലം മൂന്നുലോകങ്ങളിലും മന്ദമെന്നിയേ പുകഴ്ത്തിന്നല്ലയോ മഹാമുനേ" എന്ന ഭാഗം അഹങ്കാരത്തിന്റെ പാരമ്യം നടിച്ചുകൊണ്ട് ശ്രീ മനോജ് വിസ്തരിക്കുകയുണ്ടായി. തുടര്ന്ന് ശ്രുക്രന്റെ "നക്തഞ്ചരാധിപ" എന്നു തുടങ്ങുന്ന പദമായിരുന്നു. ശ്രീ മാര്ഗി സുരേഷിന്റെ ശുക്രാചാര്യര് ഉള്ഭയമുള്ള അസുരഗുരുവായി നന്നായി നടിച്ചു. "എന്നാല് വൈകാതെ മമം നന്ദനനെകൈക്കൊണ്ടു എന്നുടയചരിത്രത്തെ നന്നായഭ്യസിപ്പിക്ക" എന്ന പദത്തോടെയും ആ രംഗത്തിലെ പദാഭിനയം അവസാനിച്ചു. തുടര്ന്നു ശുക്രന് ശുഭമുഹൂര്ത്തം നിശ്ചയിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങാമെന്ന് ആടുകയും പ്രഹ്ലാദന് ശുക്രന് ഗുരുദക്ഷിണ നല്കുകയും ഹിരണ്യന് മകനെ പിരിയുന്ന പിതാവിന്റെ വിഷമത്തോടെ രംഗത്ത് നിന്ന് നിഷ്ക്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കുട്ടികളെയെല്ലാം ഹിരണ്യായ നമ ചൊല്ലാനേല്പ്പിച്ച് ശുക്രന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">പ്രഹ്ലാദന് സഹപാഠികളെക്കൊണ്ട് വിഷ്ണുനാമം ചൊല്ലാന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു അടുത്ത രംഗം. മാസ്റ്റര് അര്ജുന് സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ പ്രഹ്ലാദന് ശിശുസഹജമായ ഭാവഹാവാദികളോടെ തന്നെ ഭംഗിയായി "ബാലകന്മാരെ നിങ്ങള്" എന്ന പദം ആടി."അപ്പം പഴം പാല്പായസം കെല്പ്പോടെ ലഭിക്കണമെങ്കില്" എന്നത് ഒരു കുട്ടിത്തം നിറഞ്ഞ ഒരു തലയാട്ടലോടെ അര്ജ്ജുന് അവതരിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടു. ഒടുവില് പ്രഹ്ലാദന്റെ പ്രലോഭനങ്ങള്ക്ക് വഴങ്ങി സഹപാഠികളും "നാരായണായ നമ:" എന്ന് ചൊല്ലിത്തുടങ്ങി. തിരികെയെത്തിയ ശുക്രാചാര്യന് പ്രഹ്ലാദന് തന്റെ ശിഷ്യരെയെല്ലാം നാരായണമന്ത്രം അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ട് കുപിതനായി "പറക പറക ദനുജരാജനന്ദന" എന്ന പദം ആടുന്നു. ദണ്ഡനങ്ങളും പ്രലോഭനങ്ങളുമൊന്നും പ്രഹ്ലാദന്റെ നാരായണഭക്തിക്ക് ഇളക്കം തട്ടിക്കാനാവുന്നില്ലന്ന് കണ്ട് ശുക്രന് അവനേയും കൊണ്ട് ഹിരണ്യനെക്കാണുവാന് പോകാന് തീരുമാനിച്ച് രംഗം വിടുന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ഹിരണ്യന്റെ കോപത്തിനു പാത്രമാവുമെന്ന പരിഭ്രത്തോടെ ശുക്രന് പ്രഹ്ലാദനുമായി ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ അടുത്തെത്തുന്ന രംഗമായിരുന്നു അടുത്തത്. മകനെ കണ്ട് ആഹ്ലാദത്തോടെ ഹിരണ്യന് കെട്ടിപ്പുണരുന്നു. തുടര്ന്ന് "ബാലക സുഖമോ തവ" എന്ന പദം. പദത്തിനിടയില് മാര്ഗ്ഗി സുരേഷിന്റെ ശുക്രന് പ്രാണഭയത്താലുള്ള പരിഭ്രമം സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചു. അര്ജുന് സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ പ്രഹ്ലാദന് ഈ പദത്തിനിടയില് മുതിര്ന്ന നടന്മാരുമായി സ്വാഭാവികമായി സംവദിക്കുന്നതിലും മികവു പുലര്ത്തി എന്നത് എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്. "ഏതൊരു വിദ്യ നിനക്കു ചേതസ്സി തെളിഞ്നിതെന്നും താതനാമെന്നോടു ചൊല്ക വീതസന്ദേഹം നീ വീര" എന്ന ഹിരണ്യന്റെ പദത്തിനു മറുപടിയായി</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">"ഈരേഴു ലോകത്തിനും കാരണനായീടുന്ന" എന്ന ചരണം പ്രഹ്ലാദന് ആടുമ്പോള് തന്നെ ഹിരണ്യന് ആഹ്ലാദത്തോടെ " എന്നെ.. ഈ ഹിരണ്യനെ" എന്ന് ആവര്ത്തിച്ച് കാണിക്കുകയും അങ്ങിനെ പറയുക എന്ന് പ്രഹ്ലാദനെ പ്രോല്സ്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല് "നാരായണദേവനെ ആരാധിക്കയേ നല്ലൂ" എന്ന് പ്രഹ്ലാദന് പറയുന്നതൊടെ ക്രൂദ്ധനായ ഹിരണ്യന് ആദ്യം പ്രഹ്ലാദനേയും പിന്നെ ശുക്രനേയും ക്രോധത്തോടെ കടന്നു പിടിക്കുന്നു. "അത്ഭുതമത്ഭുതഭ്യസനം പരം" എന്ന പദമാണ് പിന്നെ. തനിക്കേറ്റവും വെറുപ്പുള്ള വചനമിങ്ങനെ ചൊല്ലുവാന് കാരണമെന്തെന്ന് ശുക്രനോടാരായുന്ന ഹിര്ണ്യനോട് ശുക്രന് ഗരുഡാസനന്റെ ദാസനായ പ്രഹ്ലാദന്റെ നാരായണനാമ വാസന് കളയാന് തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് പ്രാണഭയത്തോടെ പറയുന്നു. അടക്കാന് വയ്യാത്ത ക്രോധത്തോടെ ഹിരണ്യന് ശുക്രനെ ആട്ടിയോടിക്കുന്നു. </span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ഈ ഭാഗങ്ങളില് ചെണ്ട കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന ശ്രീ കലാനിലയം കൃഷ്ണകുമാറിന് ഹിരണ്യന്റെ ചടുലങ്ങളായ വട്ടംവെച്ചുകലാശങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടും വണ്ണം കൊട്ടിനിറക്കാനായില്ല എന്നത് രൗദ്രരസത്തിന്റെ മാറ്റു കുറച്ചു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">തുടര്ന്ന പ്രഹ്ലാദനനെ തന്റെ അഭീഷ്ടത്തിനനുസരിച്ചു നിര്ത്താനായി ദണ്ഡനപീഢനങ്ങള്ക്കായി ഹിര്ണ്യന് കിങ്കരന്മാരെ ഏല്പ്പിക്കുന്നു. പ്രഹ്ലാദന്റെ മനസ്സുമാറ്റാന് കിങ്കരന്മാരുടെ അടവുകള്ക്കും പീഢനങ്ങള്ക്കും കഴിയുന്നില്ല. മാര്ഗ്ഗി രവീന്ദ്രന്പിള്ളയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള കിങ്കരസംഘം സര്പ്പദംശനമേല്പ്പിക്കല്, കിടങ്ങില് തള്ളിയിടല്, കൈവെട്ടല് തുടങ്ങിയ പീഢനമുറകള് നന്നായിത്തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചു ( ആത്മാര്ത്ഥതയോടെ പീഢനമേല്പ്പിക്കുന്നതിനിടയില് ഒരു കിങ്കരന് വീണ് പരിക്കുപറ്റിയോ എന്ന് സംശയം). അവര് തിരികെ ഹിരണ്യന്റെയടുത്തെത്തി തങ്ങളുടെ നിസ്സഹായത തുറന്നു പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹിരണ്യന് അവരെ ഓടിച്ച് വിട്ടിട്ട് ക്രുദ്ധനായി പ്രഹ്ലാദനു നേരെ തിരിഞ്ഞ്</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">"ആരെടാ ! ബലമെന്നു ചൊല്ക ശഠാ!" എന്ന പദം ആടുന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">"മന്നിലിന്നവനേവനെങ്ങിനെ എങ്ങിതെങ്ങു കഥിക്ക നീ പരം" എന്ന് ചോദിക്കുന്ന ഹിരണ്യനോട്</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">"ലോകമതിലായവന് ആകവേ നിറഞ്ഞവന്</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ശ്രീകാന്തന് നാരായണന് മാ കുരു കോപം വൃഥാ" എന്ന് പ്രഹ്ലാദന് മറുപടി പറയുന്നതോടെ അടക്കാന് വയ്യാത്ത ക്രോധത്തോടെ</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">"തൂണിതാശുപിളര്ന്നിടുന്നിഹ കാണണം തവ നാഥനെ ക്ഷണം" എന്ന പദത്തൊടെ താളം മുറുകി വട്ടം തട്ടുന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">(ശ്രീ കലാമണ്ഡലം കൃഷ്ണദാസും ശ്രീ കലാനിലയം കൃഷ്ണകുമാറും ഒന്നിച്ച് ചെണ്ടയിലും കലാമണ്ഡലം രവീന്ദ്രനും ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം മോഹനചന്ദ്രനും ഒന്നിച്ച് മദ്ദളത്തിലും ഈ രംഗത്തില് മേളമൊരുക്കി. ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധയില്പ്പെട്ടത് കലാനിലയം കൃഷ്ണകുമാറിന്റെ ചെണ്ടയുടെ ശബ്ദം (കയറിന്റെ മുറുക്കത്തിന്റെയോ മറ്റോ ആയിരിക്കണം) മേളത്തിനലോസരമേന്നോണം വേറിട്ടു നിന്നു എന്നു തോന്നി. എങ്കിലും മേലം മുറുകി ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തിയതോടെ അത് ശ്രദ്ധിക്കത്തകതല്ലാതായി എന്നും പറയാം.)</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ക്രുദ്ധനായ ഹിരണ്യകശ്യപു പ്രഹ്ലാദനൊട് ചോദിക്കുന്നു ഇക്കാണുന്ന തൂണിലുമുണ്ടോ നിന്റെ നാരായണന് .. എന്ന്. പ്രഹ്ലാദന് ഉണ്ട് എന്ന് മറുപടി പറയുന്നതോടെ വേദിയില് നിന്നും ഇറങ്ങി നേരെയോടി സദസ്സിന്റെേറ്റവും പിന്നില് സജ്ജികരിച്ചിരുന്ന തിരശ്ശീലയെ തൂണായി നടിച്ച് അതില് വെട്ടുന്നതായി നടിക്കുന്നു. അതോടെ</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">"ധൂര്ജ്ജടീം ലോകൈക നാഥം നരസിംഹ-</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">മാര്ജ്ജവ വീര്യ പരാക്രമ വാരിധീം</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">അഗ്നിനേത്രാലോക വ്യാപ്ത ജിഹ്വാ മുഖ-</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">മഗ്നി വിഭൂതി സ്വരൂപിണമവ്യയം" എന്ന ശ്ലോകത്തിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുമാറുള്ള ഗാംഭീര്യഭീകരതയോടെ ആളിക്കത്തുന്ന പന്തങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തില് നരസിംഹം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മുറുകിക്കുറുകി നിന്ന മേളത്തിനനുസരിച്ച് ഹിരണ്യന് ഭീതിയോടെ പിന്നോട്ടും കൂര്ത്തുമൂര്ത്ത നഖങ്ങള് ശൂലങ്ങളെന്നവണ്ണം പിടിച്ച് നരസിംഹം മുന്നോട്ടും ചുവടു വെച്ചു. കാലം മുറുകി വേദിക്കരികിലെത്തിയതോടെ ഇരുവരും വേദിയിലേക്കു കയറുകയും നരസിംഹം ഹിരണ്യനെ പിടിച്ച് കിടത്തി മാറു പിളര്ന്ന് (വയറും പിളര്ന്നു കാണും. കുടല് മാലയാണല്ലോ വലിച്ചെടുക്കുന്നത്) രക്തം പാനം ചെയ്തു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">നരസിംഹം മാറു വലിച്ചു കീറുന്നതിനിടയില് മനോജിന്റെ ഹിരണ്യകശ്യപുവിന് അല്പം കൂടി തലപൊന്തിച്ച് മരണവെപ്രാളം കാട്ടാമായിരുന്നു എന്നു തോന്നി. അദ്ദേഹം കിടന്ന ബെഞ്ചിന്റെ സൗകര്യക്കുറവാണോ കാരണം എന്നറിയില്ല.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ഹിരണ്യവധം കഴിഞ്ഞ് അടുത്ത രംഗത്തില് പ്രഹ്ലാദന്റെ "പാഹിപാഹി കൃപാനിഥേ ജയ" എന്ന സ്തുതിയോടെയും നരസിംഹത്തിന്റെ "വരിക സമീപേ വല്സ" എന്ന പദത്തൊടെയും തുടര്ന്ന് നരസിംഹം പ്രഹ്ലാദനെ യുവരാജാവയി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നതോടെയും പ്രഹ്ലാദചരിതം സമാപിച്ചു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">പ്രഹ്ലാദന് ഇരട്ടച്ചവിട്ടുകള് ചവിട്ടി കലാശിച്ച് ധനാശിയെടുത്തു പിന്മാറി. ഈ രംഗമൊക്കെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ക്ഷീണിതനായി കാണെപ്പെട്ടെങ്കിലും അവസാന കലാശത്തില് ശ്രീ കൃഷ്ണദാസിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള മേളം അര്ജുന് സുബ്രഹ്മണ്യന് പുതിയ ഒരു ഊര്ജ്ജം നല്കിയതായി അനുഭവപ്പെട്ടു. മാസ്റ്റര് അര്ജുന് സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ നന്നായി കലാശമെടുക്കുകയും ചെയ്തു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"> </span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">നരസിംഹം പ്രത്യക്ഷമാവുന്നതു മുതല് ഹിരണ്യവധം വരെ ഇടക്കിടെ സ്പീക്കറിലൂടെ സിംഹത്തിന്റെ അലര്ച്ചയും കേട്ടിരുന്നു. (മൃഗശാലയില് നിന്നും ഞാന് സ്ഥിരമായി കേള്ക്കുന്ന സിംഹത്തിന്റെ ശബ്ദം പോലെ ഒന്ന്) ഒരാള് മൈക്കിനരികില് നിന്ന് ചെയ്യുന്നതാണെന്നും അതല്ല റെക്കോഡഡ് ശബ്ദമാണെന്നും രണ്ടു പക്ഷം കേട്ടു. കളി കാണുന്ന ശ്രദ്ധയിലും ഫോട്ടൊ എടുക്കുന്നതിനിടയിലും അത് മനസ്സിലാക്കാന് സാധിച്ചില്ല. എന്തായാലും അത് കളിയില് ഒരു കല്ലുകടിയായില്ല എന്നു മാത്രമല്ല കുറച്ചൊരു എഫക്ടുള്ളതായും തോന്നി. കുടല്മാല സപ്ലൈ ചെയ്യാന് പതിവുപോലെ അണിയറയിലെ ഒരാള് നരസിംഹത്തിന്റെ ഇടതു ഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഹിരണ്യന്റെ അരപ്പട്ടക്കുള്ളില് വെക്കാവുന്ന ഈ സാധനം ശരിക്കും കളിക്കിടയില് ഒരാള് കൊണ്ടുക്കൊടുക്കുന്നത് രസം കൊല്ലും എന്ന് തോന്നി. ഒരുപാട് നന്നായ ഒരു കളിയെ ഈ ഒരു കാരണം കൊണ്ട് കുറ്റം പറയുന്നതു മഹാപരാധമാണ്. ഇനി ഇത്തരം കളി സംഘടിപ്പിക്കുമ്പോള് ശ്രദ്ധിക്കാമല്ലോ എന്നു കരുതി സൂചിപ്പിച്ചതാണ്. ശ്രീ കോട്ടക്കല് ദേവദാസ് ആയിരുന്നു നരസിംഹമായി വേഷമിട്ടത്. രൗദ്രഭാവത്തിന്റെ ഉന്നതമായ പ്രകറ്റനം കൊണ്ടും തേപ്പിന്റെ ഭംഗി കൊണ്ടും ചുട്ടി ഒരുക്കിയ ശ്രീ മാര്ഗ്ഗി രവീന്ദ്രന്പിള്ളയുടെ കര്മ്മകുശലതകൊണ്ടും സംഘാടകര് ഒരുക്കിയ വെളിച്ചത്തിന്റെ നിയന്ത്രണങ്ങള് കൊണ്ടും ശ്രീ കോട്ടക്കല് ദേവദാസിന്റെ നരസിംഹം മറക്കാനാവാത്ത ഒരനുഭവമായി മാറി എന്നു തന്നെ പറയാം. നരസിംഹത്തിന്റെ അടിവെച്ചടിവെച്ചുള്ള പ്രയാണം പ്രേക്ഷകരിലേക്കും എന്തോ ഒരു ഊര്ജ്ജവും ത്രില്ലും പകരുന്നതായും അനുഭവ്പ്പെട്ടു. ശ്രീ പ്രശാന്ത് നാരായണനും ശ്രീ ഏറ്റുമാനൂര് കണ്ണനും അടക്കം ഒട്ടനവധി പ്രവര്ത്തകര് വേണ്ട നിര്ദ്ദേശങ്ങള് നല്കി ഇതിനൊക്കെയൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതും എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">ശ്രവണസുഖമുള്ള സാഹിത്യമല്ലെങ്കിലും ശ്രീ സദനം ശിവദാസും ശ്രീ കലാമണ്ഡലം വിഷ്ണുവും ഭാവമുള്ക്കൊണ്ടു തന്നെ പാടുകയും നടന്മാര്ക്ക് വലിപ്പച്ചെറുപ്പമെന്ന്യേ ശ്രദ്ധകൊടുത്ത് പാടുകയും ചെയ്തു എന്നതും പരാമര്ശയോഗ്യമാണ്. ശ്രീ കലാമണ്ഡലം കൃഷ്ണദാസിന്റെയും ശ്രീ കലാമണ്ഡലം രവീന്ദ്രന്റേയും നേതൃത്വത്തിലുള്ള മേളം കഥയുടെ മര്മ്മമറിഞ്ഞ് കൊട്ടുന്നതില് വിജയിക്കുകയും ഭാവം കാണികള്ക്ക് അനുഭവവേദ്യമാക്കിത്തീര്ക്കുകയും ചെയ്തു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;">സാമാന്യം നിറഞ്ഞ സദസ്സിനു മുന്പില് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രഹ്ലാദചരിതം പ്രേക്ഷകര്ക്കെല്ലാം പൂര്ണ്ണതൃപ്തി നല്കുന്നതായിരുന്നു. നല്ല ഒരു കളി കണ്ടു എന്ന സന്തോഷത്തോടെയായിരിക്കണം എല്ലാവരും കളി കഴിഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞുപോയത്. ഇത്രയും നന്നായി ഒരു കഥകളി അവതരിപ്പിച്ച സംഘാറ്റകരും വിശേഷമായ പ്രശംസ അര്ഹിക്കുന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;"></span><span style="font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;font-family:Arial;color:transparent;" ><br /></span><span style="font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline;font-family:Arial;color:transparent;" ></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-sq_yf0iJoYg/Tdt22FSxXrI/AAAAAAAABR4/6SxKzdGzYwY/s1600/DSC06706.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-sq_yf0iJoYg/Tdt22FSxXrI/AAAAAAAABR4/6SxKzdGzYwY/s400/DSC06706.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208432326008498" border="0" /></a>ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തിരനോക്ക്<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-20J2VQsIVMA/Tdt22hvkcVI/AAAAAAAABSA/jkQ1DhQCDJM/s1600/DSC06707.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-20J2VQsIVMA/Tdt22hvkcVI/AAAAAAAABSA/jkQ1DhQCDJM/s400/DSC06707.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208439962988882" border="0" /></a></span>ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തിരനോക്ക്<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-sJ6Ppvj4NU4/Tdt23IpSBDI/AAAAAAAABSI/iT34s3NHpNo/s1600/DSC06709.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-sJ6Ppvj4NU4/Tdt23IpSBDI/AAAAAAAABSI/iT34s3NHpNo/s400/DSC06709.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208450405598258" border="0" /></a></span>ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തിരനോക്ക്<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-NAswBozWEo0/Tdt23T7YC3I/AAAAAAAABSQ/P7TcVfy0hqY/s1600/DSC06710.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-NAswBozWEo0/Tdt23T7YC3I/AAAAAAAABSQ/P7TcVfy0hqY/s400/DSC06710.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208453434280818" border="0" /></a></span>ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തിരനോക്ക്<br /></div><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-VV3G8Wc5RkE/Tdt23_Sm19I/AAAAAAAABSY/B8o9zckVgLw/s1600/DSC06712.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-VV3G8Wc5RkE/Tdt23_Sm19I/AAAAAAAABSY/B8o9zckVgLw/s400/DSC06712.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208465074444242" border="0" /></a></span></span>ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തിരനോക്ക്<br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-nzkKoc0qpAc/Tdt3OzOpuBI/AAAAAAAABSg/37fTLv-Qzd8/s1600/DSC06713.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-nzkKoc0qpAc/Tdt3OzOpuBI/AAAAAAAABSg/37fTLv-Qzd8/s400/DSC06713.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208856973621266" border="0" /></a></span></span>ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തന്റേടാട്ടം<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-NG0xx4aLNjU/Tdt3Pb0SMcI/AAAAAAAABSo/WkdU0iiRsqo/s1600/DSC06717.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-NG0xx4aLNjU/Tdt3Pb0SMcI/AAAAAAAABSo/WkdU0iiRsqo/s400/DSC06717.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208867868881346" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-NG0xx4aLNjU/Tdt3Pb0SMcI/AAAAAAAABSo/WkdU0iiRsqo/s1600/DSC06717.JPG"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"></span></span></a><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-nzkKoc0qpAc/Tdt3OzOpuBI/AAAAAAAABSg/37fTLv-Qzd8/s1600/DSC06713.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-nzkKoc0qpAc/Tdt3OzOpuBI/AAAAAAAABSg/37fTLv-Qzd8/s400/DSC06713.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208856973621266" border="0" /></a></span></span>ഹിരണ്യകശ്യപുവിന്റെ തന്റേടാട്ടം<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-K-LhNUzES0c/Tdt3PtFQemI/AAAAAAAABSw/QWusHWx_uwo/s1600/DSC06718.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-K-LhNUzES0c/Tdt3PtFQemI/AAAAAAAABSw/QWusHWx_uwo/s400/DSC06718.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208872503474786" border="0" /></a></span></span>എത്രയും ഗുണമുള്ള പുത്രനാം പ്രഹ്ലാദനെ<br />ചിത്രമായീടുന്നോരു സ്തോത്രോപദേശം ചെയ്തീടുക<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-JNzYbXisnPk/Tdt3Qc6Yd6I/AAAAAAAABS4/7BASlP8GZXg/s1600/DSC06719.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-JNzYbXisnPk/Tdt3Qc6Yd6I/AAAAAAAABS4/7BASlP8GZXg/s400/DSC06719.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208885342762914" border="0" /></a></span></span>എത്രയും ഗുണമുള്ള പുത്രനാം പ്രഹ്ലാദനെ<br />ചിത്രമായീടുന്നോരു സ്തോത്രോപദേശം ചെയ്തീടുക<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-E1k1awX47SY/Tdt3Qojy1ZI/AAAAAAAABTA/n6EpjGr9MIU/s1600/DSC06722.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-E1k1awX47SY/Tdt3Qojy1ZI/AAAAAAAABTA/n6EpjGr9MIU/s400/DSC06722.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610208888469247378" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-E1k1awX47SY/Tdt3Qojy1ZI/AAAAAAAABTA/n6EpjGr9MIU/s1600/DSC06722.JPG">എത്രയും ഗുണമുള്ള പുത്രനാം പ്രഹ്ലാദനെ </a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-E1k1awX47SY/Tdt3Qojy1ZI/AAAAAAAABTA/n6EpjGr9MIU/s1600/DSC06722.JPG"> ചിത്രമായീടുന്നോരു സ്തോത്രോപദേശം ചെയ്തീടുക</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-jL4ucAY0azU/Tdt3mvXZO3I/AAAAAAAABTI/CvB6HvarEmM/s1600/DSC06724.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-jL4ucAY0azU/Tdt3mvXZO3I/AAAAAAAABTI/CvB6HvarEmM/s400/DSC06724.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209268253408114" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-jL4ucAY0azU/Tdt3mvXZO3I/AAAAAAAABTI/CvB6HvarEmM/s1600/DSC06724.JPG">നക്തഞ്ചരാധിപാ തവ വാക്കു കര്ണ്ണപീയൂഷമാം</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Zm09HhJ_at8/Tdt3m4v0dsI/AAAAAAAABTQ/9FAKqZNVVdU/s1600/DSC06730.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Zm09HhJ_at8/Tdt3m4v0dsI/AAAAAAAABTQ/9FAKqZNVVdU/s400/DSC06730.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209270771775170" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Zm09HhJ_at8/Tdt3m4v0dsI/AAAAAAAABTQ/9FAKqZNVVdU/s1600/DSC06730.JPG">പ്രഹ്ലാദന് ഗുരുദക്ഷിണ സമര്പ്പിക്കുന്നു</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-bz8xs5n7ZbQ/Tdt3nKTIUeI/AAAAAAAABTY/lrz_D2VMDfc/s1600/DSC06731.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-bz8xs5n7ZbQ/Tdt3nKTIUeI/AAAAAAAABTY/lrz_D2VMDfc/s400/DSC06731.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209275483279842" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-bz8xs5n7ZbQ/Tdt3nKTIUeI/AAAAAAAABTY/lrz_D2VMDfc/s1600/DSC06731.JPG">പ്രഹ്ലാദന് ഗുരുദക്ഷിണ സമര്പ്പിക്കുന്നു</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-SFU7nq3PWb4/Tdt3nrtn6BI/AAAAAAAABTg/Iqi3l4jiqfg/s1600/DSC06733.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-SFU7nq3PWb4/Tdt3nrtn6BI/AAAAAAAABTg/Iqi3l4jiqfg/s400/DSC06733.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209284452771858" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-SFU7nq3PWb4/Tdt3nrtn6BI/AAAAAAAABTg/Iqi3l4jiqfg/s1600/DSC06733.JPG">ഹിര്ണ്യകശ്യപുവിനെ യാത്രയയക്കുന്നു</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ZIDwY9Q8WSU/Tdt3nzPnjHI/AAAAAAAABTo/X8LM7aMW3XY/s1600/DSC06734.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZIDwY9Q8WSU/Tdt3nzPnjHI/AAAAAAAABTo/X8LM7aMW3XY/s400/DSC06734.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209286474402930" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ZIDwY9Q8WSU/Tdt3nzPnjHI/AAAAAAAABTo/X8LM7aMW3XY/s1600/DSC06734.JPG">ഹിര്ണ്യകശ്യപുവിനെ യാത്രയയക്കുന്നു</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-cq3ApE4MPmg/Tdt3_PJsH0I/AAAAAAAABTw/-HQOBlLoHU8/s1600/DSC06735.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-cq3ApE4MPmg/Tdt3_PJsH0I/AAAAAAAABTw/-HQOBlLoHU8/s400/DSC06735.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209689102720834" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-cq3ApE4MPmg/Tdt3_PJsH0I/AAAAAAAABTw/-HQOBlLoHU8/s1600/DSC06735.JPG">ഗുരുകുലം:</a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-cq3ApE4MPmg/Tdt3_PJsH0I/AAAAAAAABTw/-HQOBlLoHU8/s1600/DSC06735.JPG">കഷ്ടം! ഹിരണ്യനാമം ഒട്ടും ജപിച്ചീടരുതേ </a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-cq3ApE4MPmg/Tdt3_PJsH0I/AAAAAAAABTw/-HQOBlLoHU8/s1600/DSC06735.JPG">ദുഷ്ടത വന്നു നിങ്ങളില്പ്പെട്ടീടും ബാലകന്മാരേ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SXqw8UwPDg8/Tdt3_uhlSQI/AAAAAAAABT4/wv9ryUpUkOE/s1600/DSC06736.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-SXqw8UwPDg8/Tdt3_uhlSQI/AAAAAAAABT4/wv9ryUpUkOE/s400/DSC06736.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209697524435202" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SXqw8UwPDg8/Tdt3_uhlSQI/AAAAAAAABT4/wv9ryUpUkOE/s1600/DSC06736.JPG">കഷ്ടം! ഹിരണ്യനാമം ഒട്ടും ജപിച്ചീടരുതേ </a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-SXqw8UwPDg8/Tdt3_uhlSQI/AAAAAAAABT4/wv9ryUpUkOE/s1600/DSC06736.JPG">ദുഷ്ടത വന്നു നിങ്ങളില്പ്പെട്ടീടും ബാലകന്മാരേ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-tCVZz97esoY/Tdt4AfAvJ7I/AAAAAAAABUA/PDq87KE9b5Y/s1600/DSC06741.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-tCVZz97esoY/Tdt4AfAvJ7I/AAAAAAAABUA/PDq87KE9b5Y/s400/DSC06741.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209710540007346" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-tCVZz97esoY/Tdt4AfAvJ7I/AAAAAAAABUA/PDq87KE9b5Y/s1600/DSC06741.JPG">പറക പറക ദനുജരാജനന്ദന പരിചിനോടു പരമാര്ത്ഥം</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ORB3AlB8uWY/Tdt4A9M5tDI/AAAAAAAABUI/hpGILdXaV98/s1600/DSC06745.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-ORB3AlB8uWY/Tdt4A9M5tDI/AAAAAAAABUI/hpGILdXaV98/s400/DSC06745.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209718644094002" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ORB3AlB8uWY/Tdt4A9M5tDI/AAAAAAAABUI/hpGILdXaV98/s1600/DSC06745.JPG">ഇന്നിരണ്യനാമമെന്നു ചൊല്ലുവിന്</a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ORB3AlB8uWY/Tdt4A9M5tDI/AAAAAAAABUI/hpGILdXaV98/s1600/DSC06745.JPG">അല്ലെങ്കില് തല്ലുകൊള്ളുമേ</a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-ORB3AlB8uWY/Tdt4A9M5tDI/AAAAAAAABUI/hpGILdXaV98/s1600/DSC06745.JPG">യോഗ്യമല്ല ബാലകാ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-UPAuY8_4yuM/Tdt4BHf-uBI/AAAAAAAABUQ/W86cNuWJz2Y/s1600/DSC06747.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-UPAuY8_4yuM/Tdt4BHf-uBI/AAAAAAAABUQ/W86cNuWJz2Y/s400/DSC06747.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610209721408469010" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-UPAuY8_4yuM/Tdt4BHf-uBI/AAAAAAAABUQ/W86cNuWJz2Y/s1600/DSC06747.JPG">ഹിരണ്യകശ്യപു രാജധാനിയില്</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Wth6TfXFzlI/Tdt4TgHwh9I/AAAAAAAABUY/2MJa5wZMpvA/s1600/DSC06748.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-Wth6TfXFzlI/Tdt4TgHwh9I/AAAAAAAABUY/2MJa5wZMpvA/s400/DSC06748.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210037255407570" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-Wth6TfXFzlI/Tdt4TgHwh9I/AAAAAAAABUY/2MJa5wZMpvA/s1600/DSC06748.JPG">ബാലക! സുഖമോ തവ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tydiU2ZfjMY/Tdt4T1fCMdI/AAAAAAAABUg/fMtFQQaUfVk/s1600/DSC06749.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-tydiU2ZfjMY/Tdt4T1fCMdI/AAAAAAAABUg/fMtFQQaUfVk/s400/DSC06749.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210042990178770" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tydiU2ZfjMY/Tdt4T1fCMdI/AAAAAAAABUg/fMtFQQaUfVk/s1600/DSC06749.JPG">ഏതൊരു വിദ്യ ചേതസി നിനക്കു തെളിഞ്ഞതെന്നും </a><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-tydiU2ZfjMY/Tdt4T1fCMdI/AAAAAAAABUg/fMtFQQaUfVk/s1600/DSC06749.JPG">താതനാമെന്നോടു ചൊല്ക</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-0FeVcFDCf1g/Tdt4UdsXLTI/AAAAAAAABUo/kDN8teE2tok/s1600/DSC06754.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-0FeVcFDCf1g/Tdt4UdsXLTI/AAAAAAAABUo/kDN8teE2tok/s400/DSC06754.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210053783498034" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-0FeVcFDCf1g/Tdt4UdsXLTI/AAAAAAAABUo/kDN8teE2tok/s1600/DSC06754.JPG">കേള്ക്ക ഹേ ജനക ഹേ മേ വാക്കേവമധുനാ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-iFrjlO7X-Mo/Tdt4UwY6xMI/AAAAAAAABUw/7Tx1FDqNnsE/s1600/DSC06755.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-iFrjlO7X-Mo/Tdt4UwY6xMI/AAAAAAAABUw/7Tx1FDqNnsE/s400/DSC06755.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210058802218178" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-iFrjlO7X-Mo/Tdt4UwY6xMI/AAAAAAAABUw/7Tx1FDqNnsE/s1600/DSC06755.JPG">ഈരേഴുലോകങ്ങള്ക്കും കാരണനായീടുന്ന</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-61M0IjUSp44/Tdt4VLiXf0I/AAAAAAAABU4/gsK5ULiX3U8/s1600/DSC06756.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-61M0IjUSp44/Tdt4VLiXf0I/AAAAAAAABU4/gsK5ULiX3U8/s400/DSC06756.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210066089606978" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-61M0IjUSp44/Tdt4VLiXf0I/AAAAAAAABU4/gsK5ULiX3U8/s1600/DSC06756.JPG">നാരായണദേവനെ ആരാധിക്കയേ നല്ലൂ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-P6TN0kKMjVU/Tdt41vS2cXI/AAAAAAAABVA/2R5gkrfyYpk/s1600/DSC06757.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-P6TN0kKMjVU/Tdt41vS2cXI/AAAAAAAABVA/2R5gkrfyYpk/s400/DSC06757.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210625444016498" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-P6TN0kKMjVU/Tdt41vS2cXI/AAAAAAAABVA/2R5gkrfyYpk/s1600/DSC06757.JPG">സഭ്യേതരമായുള്ളോരു വചനമിതഭ്യസിച്ചതോര്ത്താല്</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-yf8NAv0rZlQ/Tdt42JhS-0I/AAAAAAAABVI/vyuCWLv4hGw/s1600/DSC06759.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-yf8NAv0rZlQ/Tdt42JhS-0I/AAAAAAAABVI/vyuCWLv4hGw/s400/DSC06759.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210632483928898" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-yf8NAv0rZlQ/Tdt42JhS-0I/AAAAAAAABVI/vyuCWLv4hGw/s1600/DSC06759.JPG">അത്ഭുതമത്ഭുതമഭ്യസനം പരം</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-NngfkHaaaeE/Tdt42gUrmXI/AAAAAAAABVQ/CePydoUkGDE/s1600/DSC06766.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-NngfkHaaaeE/Tdt42gUrmXI/AAAAAAAABVQ/CePydoUkGDE/s400/DSC06766.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210638605031794" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-NngfkHaaaeE/Tdt42gUrmXI/AAAAAAAABVQ/CePydoUkGDE/s1600/DSC06766.JPG">കൃന്തനമതു ഞാന് ചെയ്തീടും തവ ഹന്ത ഹന്ത മൂഢാ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-gP3kFRraG9s/Tdt429rlJeI/AAAAAAAABVY/xJjt4ik0MJg/s1600/DSC06772.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-gP3kFRraG9s/Tdt429rlJeI/AAAAAAAABVY/xJjt4ik0MJg/s400/DSC06772.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210646485706210" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-gP3kFRraG9s/Tdt429rlJeI/AAAAAAAABVY/xJjt4ik0MJg/s1600/DSC06772.JPG">കിങ്കരന്മാര് പ്രഹ്ലാദനെ ഉപദ്രവിക്കുന്നു, സര്പ്പദംശനമേല്പ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-m3IYMTB-rbo/Tdt43ZVB0PI/AAAAAAAABVg/82UItbEXpjk/s1600/DSC06775.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-m3IYMTB-rbo/Tdt43ZVB0PI/AAAAAAAABVg/82UItbEXpjk/s400/DSC06775.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210653907308786" border="0" />കിങ്കരന്മാര് പ്രഹ്ലാദനെ കിടങ്ങില് തള്ളിയിട്ടു വധിക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു</a></span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Bct9nrn8M8U/Tdt5J4i0LgI/AAAAAAAABVo/U666OSnILOg/s1600/DSC06783.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-Bct9nrn8M8U/Tdt5J4i0LgI/AAAAAAAABVo/U666OSnILOg/s400/DSC06783.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210971524279810" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-Bct9nrn8M8U/Tdt5J4i0LgI/AAAAAAAABVo/U666OSnILOg/s1600/DSC06783.JPG">ഹിരണ്യകശ്യപു വധവും നരസിംഹത്തിന്റെ രക്തപാനവും</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-HhkRqGzIYz4/Tdt5KRX2oBI/AAAAAAAABVw/hAQKeydXZtE/s1600/DSC06784.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-HhkRqGzIYz4/Tdt5KRX2oBI/AAAAAAAABVw/hAQKeydXZtE/s400/DSC06784.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210978189189138" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-HhkRqGzIYz4/Tdt5KRX2oBI/AAAAAAAABVw/hAQKeydXZtE/s1600/DSC06784.JPG">ഹിരണ്യകശ്യപു വധവും നരസിംഹത്തിന്റെ രക്തപാനവും</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-2mzX9fB0fXM/Tdt5KjPmG7I/AAAAAAAABV4/uSjMCuXhVVc/s1600/DSC06786.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-2mzX9fB0fXM/Tdt5KjPmG7I/AAAAAAAABV4/uSjMCuXhVVc/s400/DSC06786.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210982986390450" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-2mzX9fB0fXM/Tdt5KjPmG7I/AAAAAAAABV4/uSjMCuXhVVc/s1600/DSC06786.JPG">ഹിരണ്യകശ്യപു വധവും നരസിംഹത്തിന്റെ രക്തപാനവും</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-wEAfIqRVFGA/Tdt5Lbyc-3I/AAAAAAAABWA/nrn48ZVDZTY/s1600/DSC06789.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-wEAfIqRVFGA/Tdt5Lbyc-3I/AAAAAAAABWA/nrn48ZVDZTY/s400/DSC06789.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610210998164978546" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-wEAfIqRVFGA/Tdt5Lbyc-3I/AAAAAAAABWA/nrn48ZVDZTY/s1600/DSC06789.JPG">ഹിരണ്യകശ്യപു വധവും നരസിംഹത്തിന്റെ രക്തപാനവും</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/--0skdZB0Vg4/Tdt5L8_UwQI/AAAAAAAABWI/n1seK6GivcI/s1600/DSC06790.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://1.bp.blogspot.com/--0skdZB0Vg4/Tdt5L8_UwQI/AAAAAAAABWI/n1seK6GivcI/s400/DSC06790.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211007077335298" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/--0skdZB0Vg4/Tdt5L8_UwQI/AAAAAAAABWI/n1seK6GivcI/s1600/DSC06790.JPG">ഹിരണ്യകശ്യപു വധവും നരസിംഹത്തിന്റെ രക്തപാനവും</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-MmMwRNj0FmA/Tdt5nopXLNI/AAAAAAAABWQ/LspWsagVJYI/s1600/DSC06794.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-MmMwRNj0FmA/Tdt5nopXLNI/AAAAAAAABWQ/LspWsagVJYI/s400/DSC06794.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211482652847314" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-MmMwRNj0FmA/Tdt5nopXLNI/AAAAAAAABWQ/LspWsagVJYI/s1600/DSC06794.JPG">ഹിരണ്യകശ്യപു വധവും നരസിംഹത്തിന്റെ രക്തപാനവും</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-4Y__5uiolYE/Tdt5oLYTyVI/AAAAAAAABWY/7vz_qsDjSNQ/s1600/DSC06795.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-4Y__5uiolYE/Tdt5oLYTyVI/AAAAAAAABWY/7vz_qsDjSNQ/s400/DSC06795.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211491976563026" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-4Y__5uiolYE/Tdt5oLYTyVI/AAAAAAAABWY/7vz_qsDjSNQ/s1600/DSC06795.JPG">അഗ്നിനേത്രാലോക വ്യാപ്ത ജിഹ്വാ മുഖ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-DIzpqbgYe4c/Tdt5oScqIhI/AAAAAAAABWg/c9-XaMBZso0/s1600/DSC06796.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-DIzpqbgYe4c/Tdt5oScqIhI/AAAAAAAABWg/c9-XaMBZso0/s400/DSC06796.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211493873852946" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-DIzpqbgYe4c/Tdt5oScqIhI/AAAAAAAABWg/c9-XaMBZso0/s1600/DSC06796.JPG">അഗ്നിനേത്രാലോക വ്യാപ്ത ജിഹ്വാ മുഖ</a><br /></div><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-thbNWHQKw7I/Tdt5p-JHbRI/AAAAAAAABWo/VgbFMogenVc/s1600/DSC06797.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-thbNWHQKw7I/Tdt5p-JHbRI/AAAAAAAABWo/VgbFMogenVc/s400/DSC06797.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211522782915858" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-thbNWHQKw7I/Tdt5p-JHbRI/AAAAAAAABWo/VgbFMogenVc/s1600/DSC06797.JPG">അഗ്നിനേത്രാലോക വ്യാപ്ത ജിഹ്വാ മുഖ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-p7mj1QeEyGQ/Tdt5qPd2p9I/AAAAAAAABWw/Zk8t4O-P1nQ/s1600/DSC06804.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-p7mj1QeEyGQ/Tdt5qPd2p9I/AAAAAAAABWw/Zk8t4O-P1nQ/s400/DSC06804.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211527433299922" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-p7mj1QeEyGQ/Tdt5qPd2p9I/AAAAAAAABWw/Zk8t4O-P1nQ/s1600/DSC06804.JPG">വരിക സമീപേ വത്സാ ഹേ പ്രഹ്ലാദാ</a><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-p7mj1QeEyGQ/Tdt5qPd2p9I/AAAAAAAABWw/Zk8t4O-P1nQ/s1600/DSC06804.JPG">...</a><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-p7mj1QeEyGQ/Tdt5qPd2p9I/AAAAAAAABWw/Zk8t4O-P1nQ/s1600/DSC06804.JPG">ദുരിതം ചെയ്താല് വരുമോ നന്മകള്</a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-N4MLJ3xC9rI/Tdt56l5T75I/AAAAAAAABW4/oTjU3jyhwj0/s1600/DSC06807.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-N4MLJ3xC9rI/Tdt56l5T75I/AAAAAAAABW4/oTjU3jyhwj0/s400/DSC06807.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211808331952018" border="0" /></a></span></span>പ്രഹ്ലാദനെ നരസിംഹം യുവരാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-cw-VU1Ej12g/Tdt57LYaJ6I/AAAAAAAABXA/5f859xq3Ahs/s1600/DSC06808.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-cw-VU1Ej12g/Tdt57LYaJ6I/AAAAAAAABXA/5f859xq3Ahs/s400/DSC06808.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211818394494882" border="0" /></a></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-cw-VU1Ej12g/Tdt57LYaJ6I/AAAAAAAABXA/5f859xq3Ahs/s1600/DSC06808.JPG">പ്രഹ്ലാദനെ നരസിംഹം യുവരാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു</a><br /></div><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-pba0DDb4MJM/Tdt57YpzdUI/AAAAAAAABXI/_yoMINhqFQQ/s1600/DSC06810.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-pba0DDb4MJM/Tdt57YpzdUI/AAAAAAAABXI/_yoMINhqFQQ/s400/DSC06810.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5610211821957117250" border="0" /></a><br /></span></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:100%;">ധനാശി</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-979952813565232199?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-87217553730473706262011-04-30T03:35:00.000-07:002011-04-30T03:37:28.365-07:00ബാലി മരിച്ചത് എങ്ങിനെ?<p>മലയായും സിംഗപ്പൂരും ചുറ്റി മദ്ധ്യധരണ്യാഴിക്കപ്പുറത്തുള്ള ദേശത്തും ജോലി ചെയ്ത് താല്ക്കാലിക റിട്ടയര്മെന്റ് പ്രഖ്യാപിച്ച കൃഷ്ണന് മേനോന് നാട്ടില് വന്നപ്പോള് മുതലുള്ള പൂതി ഒരു കഥകളി നടത്തുക എന്നതായിരുന്നു. മേനോന് സ്ഥലത്തെ രാജാവെന്ന് സ്വയം ധരിച്ച് വശായിരുന്നതിനാല് കൂട്ടിന് രണ്ടു കുന്തക്കാരെയും ലഭിച്ചിരുന്നു സ്ഥിരമായി. കുഞ്ഞൂട്ടന് നായരും അമ്പിസ്സാമിയും.</p><p>മേനോന് പഴയ കളീക്കമ്പക്കാരനാണ് എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. പക്ഷേ ഈ കമ്പത്തിന് അസാരം വിശേഷമുണ്ട്. താടിയാണ് കമ്പത്തിന് ഹേതു. എന്നു വെച്ചാല് പച്ച, കത്തി, കരി, മിനുക്ക് തുടങ്ങിയ മറ്റു വഹകളൊന്നും മേന്ന് തീരെ ഏശില്ല തന്നെ. പറ്റുമെങ്കില് നളനും കൂടി ചോന്ന താടിയാവണം എന്നായിരുന്നു മേനോന് പക്ഷം.</p><p><br /></p><p>അങ്ങീനെ മേനോന് കുന്തക്കാരേയും കൂട്ടി കളി വിളിച്ചുകൂട്ടാനുള്ള വെടിവട്ടമൊക്കെ തുടങ്ങി. മേനോന് കഥകളി കണ്ടിരുന്ന കാലത്ത് കേമനായിരുന്ന താടിക്കാരനെ തന്നെ വിളിച്ച് കളിക്ക് കൂട്ടണമെന്നാണ് രാജാവിന്റെ ആദ്യവാശി. കുന്തക്കാര്ക്ക് ദിനബത്തയില് വഹവെച്ചിരുന്ന സ്കോച്ചില് പാറ്റ വീഴാതിരിക്കാന് അവര് ബദ്ധശ്രദ്ധരായിരുന്നതിനാല് അവര് മേനോന് പറയുന്നതാണ് കാര്യം എന്ന് ഉദ്ഘോഷിക്കയും തദ്വാരാ ആ പഴയ താടിയെ കുത്തിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ടുവരാന് സന്നദ്ധരാവുകയും ചെയ്തു. മേനോന് ഉദാരനും ഉന്നതനുമാകയാല് പഴയ താടി കേളുവേട്ടന് പൊന്നാടയും ബഹുമതി പത്രവും വീരശൃംഖലയും കൊടുക്കണമെന്നു കൂടി കല്പിച്ചു.</p><p><br /></p><p>കേളുവിന് ഫോണ് ചെയ്തു. പഴയ കൂറ്റന് താടി കേളുവേട്ടന് കഥകളിയിലെ പ്രായം നോക്കിയാല് പ്രായേണ ചെറുപ്പമെങ്കിലും കളിയില് നിന്നും വിടുതല് ചെയ്തിട്ട് അന്നേക്ക് ഒരു വ്യാഴവട്ടക്കാലമായിരുന്നു. കളിക്ക് ക്ഷണിച്ച് ഫോണ് കിട്ടിയതും കേളു അലറി ഗ്വാ ഗ്വേ വിളിച്ച് താന് കളി നിര്ത്തിയെന്നും വരില്ലായെന്നും തന്റേടാട്ടം ഫോണിലുടെ ആടി കുന്തക്കാരെ വിറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ അമ്പിസ്സാമി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പൊന്നാട, വീരശൃംഖല, കുറ്റപത്രം എന്നിങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ താടി കേളുവേട്ടന്റെ മനസ്സ് അലിഞ്ഞ് ദ്രാവകമായി ഫോണിലൂടെ ഒഴുകുകയും സമ്മതമായി തിരുകയും ചെയ്തു. അങ്ങിനെ ബാലിവധം കളി പറഞ്ഞുറപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇടക്കാലം കൊണ്ട് ഗുളികരൂപത്തിലാക്കപ്പെട്ടതിനാല് കഥകളിയൊക്കെ മോശമാണെന്നും നമുക്കതിനൊരു മാറ്റം വരുത്തണമെന്നും ഇരുവശത്തുമുള്ള കുറ്റികള് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച മേനോന് 'എന്നാല് സമ്പൂര്ണ്ണമായിക്കോട്ടേ" എന്ന് ലേറ്റസ്റ്റ് ഫാഷനില് ഉത്തരവായി. കൂട്ടു വേഷക്കാര്ക്കുള്ള ക്ഷണങ്ങളും ഫോണിലൂടെ ക്ഷണപ്രഭാചഞ്ചലമായി പറപ്പിക്കപ്പെട്ടു. സുഗ്രീവനായി ഇപ്പോഴുള്ള കേമന് താടിയെത്തന്നെ വരുത്തണമെന്ന മേനോന്റെ വാശിയും നടപ്പായി. രാമനെളയത്. എളയതിന്റെ താടി കേമം എന്ന് കുന്തക്കാര് ആവര്ത്തിച്ചുറപ്പിച്ചതോടെ സുഗ്രീവനും ഉറച്ചു.രാവണനായി ചെറുതുരുത്തിയില് നിന്നൊരാശാനെ വരുത്തി. ശ്രീരാമനായി കുട്ടനാട്ടിലെ ഒരു പച്ചയായ നായരേയും കുന്തക്കാര് തരമാക്കി. താടിക്കാര്യത്തില് മാത്രമേ മേനോന് കാര്ക്കശ്യമുള്ളൂ എന്നതിനാല് പച്ചയും കത്തിയുമൊന്നും തീരുമാനത്തിന് കുപ്പിക്കഴുത്തായില്ല എന്നു സാരം.</p><p><br /></p><p>അങ്ങിനെ കളി ദിവസമായി. മേനോന് കളി നടത്തുന്നു. കാണാന് വരുന്നില്ലേ എന്നു ദ്യോതിപ്പിക്കുന്ന പല പരസ്യങ്ങളും നാടുനീളെ എറിഞ്ഞിരുന്നതിനാലും താടിക്കേളു ഒരു വ്യാഴവട്ടം കഴിഞ്ഞ് വേഷം കെട്ടുന്ന കളി എന്ന നിലയിലും കളിക്ക് ആളു കൂടിയിരുന്നു. കൂടാതെ മേനോന്റെ സ്വന്തക്കാരനും സ്ഥലം എമ്മെല്ലേയും ആഭ്യന്തരമത്രിയുമായ സുഹൃത്തിനേയും രാജസപ്രൗഢി കാട്ടാന് മേനോന് വിളിച്ചു വരുത്തി. ടൂറിസ്സം വകുപ്പിന്റെ അധികശല്യമുള്ളതിനാല് പലപ്പോഴും സായിപ്പിന്റെ ഒപ്പം മാത്രം ഇരുന്ന് പത്തുമിനിട്ട് കഥകളി കണ്ട് ശീലിച്ചിരുന്ന മന്ത്രിക്ക് ഈ നാടന് കലാരൂപത്തിനെ തന്റെ മഹനീയ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് പരിപോഷിപ്പിച്ചുകളയാം എന്ന് തോന്നുകയും അത്തരുണത്തില് നാടകശാലയില് ഹാജരാവുകയും ചെയ്തു.</p><p><br /></p><p>അന്നേ ദിവസം മധ്യാഹ്നത്തില് ആഗതനായ താടിക്കേളുവിനെക്കണ്ട് മേനോന് അക്ഷരാര്ത്ഥത്തില് അന്ധാളിച്ചു. പഴയ കളിക്കാരന് മുണ്ടും മാടിക്കുത്തി സര്ക്കാര് ബസ്സില് വന്നിറങ്ങി കുത്തിപ്പിടിച്ചു നടന്നു വരും എന്ന് ധരിച്ചിരുന്ന മേനോന് കണ്ടത് പുതിയ മോഡല് സ്കോഡയില് രാജകീയമായി വന്നിറങ്ങിയ കളസവും മുറിക്കയ്യന് ഷര്ട്ടുമിട്ട അഭിനവ താടിക്കേളുവിനേയാണ്. നാട്ടിലെ പ്രമാണിക്കാറായിരുന്ന തന്റെ വാഹനം ഒരു കൃമിയാണെന്ന് മേനോന് തോന്നുകയും അതൊടെ താടിക്കേളുവിനോട് ആദരവ് കൂടുകയും താടിക്കാരാണ് ഏറ്റവും കേമത്തമുള്ളവര് എന്ന തന്റെ ധാരണ എത്ര ശരി എന്ന് ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കയും ചെയ്തു. കേളുവേട്ടന് വന്നത് അനന്തിരവന്റെ കുടെയാണ്. അഥവാ കേളുവേട്ടന് അനന്തിരവന്റെ സൂപ്പര്വിഷനിലായിരുന്നു. എല്ലാത്തരം താടിയും ചെയ്യുമായിരുന്നെങ്കിലും വീരഭദ്രസേവയൊട് എന്തെന്നില്ലാതത അടുപ്പം കേളുവേട്ടനുണ്ടായിരുന്നു. വീരഭദ്രനും വിജയ് മല്ലയ്യായും ഉല്പ്പാദിപ്പിച്ചിരുന്നത് ഒരേ ലഹരിയായിരുന്നതിനാലും കേളുവേട്ടന് അവനില് അനുരക്തനായിരുന്നതിനാലും ആണ് കരളിനിം കാലിനും സംഭവിച്ച അസ്ക്യതനിമിത്തം വ്യാഴവട്ടം മുന്പ് താടിക്കേളൂ ധനാശി ചവിട്ടി കളി നിര്ത്തേണ്ടിവന്നത്്ഞത്. കേളുവേട്ടന് ഇനി വീരേട്ടനെ സേവിച്ചാല് താടിയുടെ തടി കേടാവും എന്ന വൈദ്യവിധിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില് അപ്രകാരം സേവിക്കാനുള്ള വാഞ്ഛകളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനാണ് കേളുവേട്ടന്റെ ഭാര്യ അനന്തിരവനെ ശട്ടം കെട്ടി ഏല്പ്പിച്ചിരുന്നത്. കളിസ്ഥലങ്ങളില് സര്വ്വസാധാരണമായിക്കാണാറുള്ള മൂക്കുചെത്തിയ കരിക്കുകള് കളിക്കാരെ ലഹരിപിടിപ്പിക്കാനായി ആസ്വാദകവൃന്ദം എന്ന പരിഷകള് കരുതാറുണ്ട്. കരിക്ക് എന്നത് ഫുള്ളിന്റേയും പൈന്ഡിനേയും കുപ്പികളായും വേഷപ്രച്ഛന്നരാവാറുണ്ട് താനും. അപ്രകാരം മൂക്കുചെത്തിയ കരിക്കുകളേ കേളുവേട്ടന്റെ ഏഴയലത്ത് അടുപ്പിക്കാതിരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അനന്തിരവന് ബ്ലാക്ക്യാറ്റിന്റെ ദൗത്യം. കാര്യം മൂക്കുചെത്തിയ കരിക്ക് തനിക്കും ഒരു ദൗര്ബ്ബല്യ്മായിരുന്നെങ്കിലും കളിക്ക് കാശ് കൊടുക്കുന്നത് താനാണെന്ന് ബോധം മേനോനെ ബ്ലാക്ക് ക്യാറ്റിനും കൂടി ഒരു വീരശൃഖല കൊടുക്കേണ്ടതാണെന്ന തോന്നലുളവാക്കി. താടിയുടെ കളി ഉഷാറാവണം. അതായിരുന്നു മേന്റെ ചിന്ത. അങ്ങിനെയെന്നാന് കുന്തക്കാരും.</p><p><br /></p><p>ഉച്ചക്കു തന്നെ ചുട്ടിക്കു കിടന്ന താടിക്കേളു വൈകുന്നേരം നടന്ന സാംസ്കാരിക സമ്മേളനത്തില് വെച്ച് പൊന്നാടയും വീരശൃംഖലയും കുറ്റപത്രവുമൊക്കെ ഏറ്റുവാങ്ങി കൃതജ്ഞനായി. ചുട്ടി വെച്ച ബാലി മുഖത്തൊടെ മറുപടിപ്രസംഗത്തില് താടിക്കേളു ഗദ്ഗദകണ്ഠനാവുകയും തനിക്ക് മോക്ഷപ്രാപ്തി നല്കിയ ശ്രീരാമനാണ് മേനോന് എന്ന് മുക്തകണ്ഠം പ്രശംസിച്ച് ഫിറ്റാക്കുകയും ചെയ്തു. ശേഷം ഉടുത്തുകെട്ടിന്നായി പിരിയുകയും ചെയ്തു.</p><p><br /></p><p>കളി തുടങ്ങി.</p><p><br /></p><p>മേനോനും മന്ത്രിയും പരിവാരങ്ങളും നാട്ടിലെ ആബാലവൃദ്ധം പരിഷകളും കളിക്ക് ഹാജര്. രാവണനും മാരീചനുമൊക്കെ കത്തിയും ശ്രീരാമനും ലക്ഷ്മണനുമൊക്കെ പച്ചയുമായതിനാല് മേനോന് ആ വഹ കളികളിലൊന്നും വലിയ വില അല്ലെങ്കില് താല്പ്പര്യം കല്പ്പിച്ചിരുന്നില്ല. താടി വരാതെ എന്തു കളി. രാമനെളയതിന്റെ സുഗ്രീവന് വന്നപ്പോള് മാത്രമാണ് മേനോന് കളിയില് ബദ്ധശ്രദ്ധനായത്. രാമനെളയത് സുഗ്രീവനായി തകര്ത്താടി. പതിവിനു വിരുദ്ധമായി ബാലി സുഗ്രീവനേക്കാളും മുന്പേ ഉടുത്തും കെട്ടി വെച്ചു മുറുക്കി അണിയറയില് ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചിരുന്നു. കേളുവേട്ടന് പോയിട്ട് തിരക്കുണ്ടെന്നും സുഗ്രീവനെ ആട്ടങ്ങളൊക്കെ ഉപായത്തിലാവണെമെന്നു ഭംഗ്യന്തരേണ ബാലി അഥവ കേളുവേട്ടന് സുഗ്രീവനോട് അഥവാ രാമനെളയതിനോട് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. സുഗ്രീവനു തേക്കുന്നതിനിടെ തലയാട്ടിയപ്പോള് അത് ചെവിക്കൊണ്ടൂ എന്ന് താടിക്കേളു ധരിച്ചു വശാവുകയും ചെയ്തു.</p><p>എന്നാല് സുഗ്രീവന്റെ തന്റേടാട്ടം വന്നതോടേ എളയത് ഒരു ഫുള് സുഗ്രീവനായി മാറി. പരിസരം മറന്ന് തകര്ത്തുള്ള ആട്ടം. ബാലിയുമായുള്ള ശത്രുത്വ കഥയും മായാവി ചതിച്ചുവെന്നു കരുതി ഗുഹ അടച്ചു വന്നിട്ട് ബാലിയുടെ അന്ത്യകര്മ്മം ചെയ്യുന്ന ഭാഗവും വന്നപ്പോള് സുഗ്രീവന് വീണ്ടും ഒരു സാക്ഷാല് ഇളയതായി മാറി. ഒരു ഇളയതിന്റെ തന്മയത്വത്തോടെ ബലികര്മ്മങ്ങള് വിസ്തരിച്ചാടിയ രാമനെളയത് ഒടുവില് ബലിച്ചോറുണ്ണാന് കാക്കകളെ കൈകൊട്ടി വിളിക്കാന് തുടങ്ങി. അതൊടെ അണിയറയില് മണിക്കൂറുകളായി കുറ്റിച്ചാമരവും വെച്ചു മുറുക്കി ഇറുകിയിരുന്ന കേളുവേട്ടന്റെ ബാലി വയലന്റായി.</p><p><br /></p><p>"അവന്റെയൊരു കാക്കക്ക് കൈകൊട്ടല്. അവന് എന്നെ ഇങ്ങനെയിരുത്തികൊന്ന് ബലിയിട്ട് ആ ചോറ് കാക്കയെക്കൊണ്ട് കൊത്തിച്ചേ ആട്ടം നിര്ത്തൂ. കൊശവന്" എന്നൊക്കെ താടിക്കേളു അമറി.</p><p><br /></p><p>ഒടുവില് കാക്കയെ വിളിക്കലൊക്കെ അവസാനിപ്പിച്ച് ബാലിയുമായുള്ള ശത്രുത കഥയൊക്കെ ആടിത്തീര്ത്ത സുഗ്രീവന് പിന്നീട് ശ്രീരാമനുമായി സഖ്യം ചെയ്ത് ബാലിയെ പോരിനും വിളിച്ച് രംഗത്തിനിന്നും നിഷ്ക്രമിച്ചപ്പൊഴേക്കും കേളുവേട്ടന്റെ ബാലി സുഗ്രീവനെ കൊല്ലാന് പാകത്തിന് പഴുത്തിരുന്നു.</p><p><br /></p><p>ബാലിയുടെ തിരനോക്കും പന്തംകൊളുത്തിപ്പിടുത്തവും ഭീകരാന്തരീക്ഷവും ഒക്കെ മുറക്ക് നടന്നു. ഒടുവില് ബാലി സുഗ്രീവന്മാര് തമ്മിലുള്ള യുദ്ധമായി. ഇരു വശത്തുമിരുന്നുള്ള "പുയ്യാ പുയ്യാ " പോര്വിളിയായി. ആസ്വാദകരങ്ങനെ വിശിഷ്യാ കൃഷ്ണന്മേനോന് രസം പിടിച്ചു വരവേ പെട്ടെന്ന് ബാലി ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് അണിയറ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. പിറകിലെ കര്ട്ടന് വകഞ്ഞ് അണിയറയിലേക്കെത്തി നോക്കി കേളുവേട്ടന് മൂന്നു മുട്ടന് തെറി വിളിച്ചു അണിയറക്കാരനെ. അണിയറയില് പെട്ടിപ്പുറത്തിരുന്ന് ഉറക്കം തൂങ്ങുകയായിരുന്ന കുട്ടനാട്ടുകാരന് ശ്രീരാമന് ഞെട്ടിയുണര്ന്നു. ബാലി അമ്പു ചോദിച്ചുകൊണ്ടാണ് തെറി വിളിക്കുന്നത്. അണിയറക്കാരന് അമ്പും കൊണ്ട് അടുത്തുവരവേ അതു തട്ടിപ്പറിച്ച് അരങ്ങത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ ബാലി അത് തന്റെ വയറ്റിലേക്ക് കുത്തിയിറക്കുന്നതായി നടിച്ച് അലറിക്കൊണ്ട് താഴെ വീണൂ.</p><p><br /></p><p>സ്തംബ്ധരായ കാണികള്, മേനോന്, സുഗ്രീവന്, പാട്ടുകാരും മേളക്കാരുമൊക്കെ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ഫ്രീസായി. അവിടെങ്ങും ശ്രീരാമന്റെ പൊടിപോലുമില്ല. തന്റെ കളി താമസിച്ചതില്ലും ശ്രീരാമന് കൊല്ലാന് വൈകിയതിലും പ്രതിഷേധിച്ച് ബാലി ഇതാ സ്വയം അമ്പു കുത്തി ചത്തിരിക്കുന്നു. ചെണ്ടക്കാരന്റെ വിപദ്ബുദ്ധി ഉണര്ന്നു പ്രവര്ത്തിച്ചു. ചാടിച്ചെന്ന് പിറകിലെ കര്ട്ടന് മാറ്റി കുട്ടനാട്ടുകാരന് ശ്രീരാമനെ കോലുകാട്ടി വിളിച്ചു. ചാടിയെത്തിയ ശ്രീരാമന് അരങ്ങത്ത് വന്നപ്പോള് കാണുന്നത് താന് അമ്പയക്കുന്നതിനും എത്രയൊ മുന്പ് അമ്പേറ്റ് കിടക്കുന്ന ബാലിയേയും . എന്തിനും വേണമല്ലോ ഒരവസാനം. ശ്രീരാമന് ഒരമ്പു തൊടുത്ത് ബാലിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി എയ്തു. അതു കണ്ടാല് 'ഇവന് എന്റെ അമ്പു കൊള്ളാതെ ആത്മഹത്യ ചെയ്കയോ. എന്നാല് ഇവന് ഇനി എഴുന്നേല്ക്കരുത്. ഹിയര് ഈസ് ദി ലാസ്റ്റ് ആരോ ഫോര് യു ബാലി" എന്നേ തോന്നൂ. ശേഷം കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലുമൊക്കെയായി വിധിയാംവണ്ണം ബാലിവധം അവസാനിച്ചു.</p><p><br /></p><p>അങ്ങിനെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ബാലി വധിക്കപ്പെടാതെ ആത്മഹത്യ ചെയ്ത സംഭവം മേനോന്റെ സ്പോണ്സര്ഷിപ്പില് അരങ്ങേറി.</p><p><br /></p><p>അടുത്ത ദിവസത്തെ വര്ത്തമാനപ്പത്രത്തില് വിശേഷമായി വന്ന ഒരു വാര്ത്തയുണ്ടായിരുന്നു.</p><p>"ആത്മഹത്യ ചെയ്ത ബാലിയെ വധിച്ചു എന്ന് തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ച കൊട്ടാരക്കരത്തമ്പുരാന് യഥാര്ത്ഥത്തില് ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിക്കുകയാണ്. ശ്രീരാമന് നിരപരാധിയാണ്. അല്ലെങ്കിലും ശ്രീരാമന് ആരെയാണ് കൊല്ലാന് കഴിയുക രാവണനെയല്ലാതെ? കൊട്ടാരക്കര തമ്പുരാനെതിരെ ഇക്കാര്യത്തില് സര്ക്കാര് കേസിനു പോകാനും മടിക്കില്ല- <span style="font-weight: bold;">ടൂറിസം/ആഭ്യന്തര വകുപ്പു മന്ത്രി ഇട്ടീണാന് കുറുപ്പ്</span> "</p><p><br /></p><p>പിന്കുറിപ്പ് :കൃഷ്ണന് മേനോന് കഥകളിക്ക് കൂടുന്നത് തീരെ നിര്ത്തി എന്നാണറിവ്. അമ്പിസ്സാമിയും കുഞ്ഞൂട്ടനും ചുമട്ടുതൊഴിലാളികളായി ഇപ്പോള് നോക്കുകൂലി വാങ്ങി സ്വസ്ഥമായി ജീവിക്കുന്നു.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-8721755373047370626?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-43663612225935417922011-03-25T01:08:00.000-07:002011-03-25T01:11:46.242-07:00എന്റെ തെറ്റിദ്ധാരണകള്മനുഷ്യനായാല് തെറ്റിദ്ധരിക്കാന് പഠിക്കണം. അത് തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാണെന്ന് മനസ്സിലായാലല്ലേ ശരിയായിട്ടുള്ളത് തിരിച്ചറിയാന് പറ്റൂ. അല്ലേ?<br /><br />ചെറുപ്പകാലം മുതലേ ഞാന് ഒരു തെറ്റിദ്ധരിക്കലുകാരന് ആയിരുന്നു. എന്നു പറഞ്ഞാല്പ്പോരാ ... ഒരൊന്നൊന്നര തെറ്റിദ്ധാരണകളാണ് എന്റെ മനസ്സിലുണ്ടാവുക. ദേ ഈ മുപ്പത്തൊന്പതാം വയസ്സിലും കാണും എനിക്ക് നല്ല കിണ്ണം കാച്ചിയ തെറ്റിദ്ധാരണകള്. പക്ഷേ അത് 'തെറ്റി' ആയിരുന്നെന്ന് അറിയാന് കുറച്ച് സമയം പിടിക്കും. അത് കൊണ്ട് അതിനെപ്പറ്റി ഇപ്പോള് എഴുതാന് പറ്റില്ലല്ലോ. എന്നാല് പിന്നെ ഓര്മ്മ വെച്ച കാലം മുതല് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ള ചില തെറ്റിദ്ധാരണകളെ ഒന്നക്കമിട്ടു നിരത്തി നോക്കിയാലോ. വായിക്കുന്നവരുടെ കാര്യം കട്ടപ്പൊകയാണ്. എന്നാലും ഒന്നെഴുതി നോക്കാം.<br /><br /><ol><li>റേഡിയോയിലൂടെ പാട്ട് കേള്ക്കുമ്പോള് എന്റെ ഒരു ധാരണ എന്താണെന്ന് വെച്ചാല് യേശുദാസ്സും എസ്. ജാനകിയും കൂടി കെട്ടിപ്പിടിച്ചോണ്ട് നിന്നാണ് പാട്ട് പാടുന്നത് എന്നായിരുന്നു. ലോജിക് സിമ്പിള്. അന്ന് കാണുന്ന സിനിമയിലൊക്കെ നസീറോ മധുവോ ജയനോ പാട്ടുസീനിലുള്ള ഒരു നടിയേയും വെറുതെ വിട്ടിരുന്നില്ല (ഇന്നും നായകന്മാര് അങ്ങിനെ തന്നെ. സംഭവം കുറച്ചുകൂടി ടൈറ്റ് ആയിട്ടുണ്ടോ എന്നേ സംശയമുള്ളൂ). അപ്പോള് സ്വാഭാവികമായും പാട്ടുകാരും അങ്ങിനെ തന്നെയായിരിക്കും എന്ന് ഞാനങ്ങ് 'ഊഹിച്ചു'.അഞ്ചാം ക്ലാസ്സില് വെച്ച് "ബ്ഭ! കെഴങ്ങാ" എന്ന് വിളിച്ച് എന്റെ ചേച്ചി തലക്ക് ഒരു കിഴുക്ക് തന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോഴേ എന്റെ ഈ തെറ്റിദ്ധാരണ മാറിയുള്ളൂ.</li><li>ആണും പെണ്ണും കെട്ടിപ്പിടിച്ചാല് പെണ്ണിന് ഗര്ഭം ഉണ്ടാവുമെന്നും കുട്ടിയുണ്ടാവുമെന്നും ഏതാണ്ട് എട്ടാം ക്ലാസ്സ് കഴിയുന്നതു വരെ ഞാന് ആത്മാര്ത്ഥമായി വിശ്വസിച്ചിരുന്നു! ഇക്കാര്യത്തില് മൊത്തത്തില് ഒരു ക്ലാരിറ്റി കൈവരാന് ഒമ്പതാം ക്ലാസ്സില് വിജയമ്മ സാര് ജീവശ്ശാസ്ത്രത്തില് "പ്രത്യുല്പ്പാദന പ്രക്രിയ" പഠിപ്പിക്കുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. മലയാളം പോലും നേരെ ചൊവ്വേ മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയാത്ത അമ്പലപ്പുഴ സ്കൂളിലെ അന്താപ്പാവികളായ എന്നെപ്പോലുള്ള മന്ദബുദ്ധികളായ അനാഗതശ്മശ്രുക്കളുടെ ക്ലാസ്സില് 'ഇവന്മാര്ക്ക് ഇത്ര മതി' എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടാണോ എന്തോ വിജയമ്മ സാര് പ്രത്യുല്പ്പാദന പ്രക്രിയയുടെ ചില ഭാഗങ്ങളൊക്കെ ഇംഗ്ലീഷില് പറഞ്ഞു കളഞ്ഞു. പക്ഷേ വിഷയത്തിന്റെ " അതിപ്രാധാന്യം" കണക്കിലെടുത്ത് ശ്രദ്ധയോടുകൂടിയിരുന്നും, ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് ചര്ച്ച ചെയ്തും (യേത് ;-) ) ഞാന് സംഭവത്തിന് മൊത്തത്തില് ഒരു "ക്ലാരിറ്റി" ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തു. ഉപരിപഠനത്തിനായി ഞങ്ങള് രഹസ്യമായി സംഘടിപ്പിച്ച "ദാഹം തീരാത്ത നേഴ്സ്", "അവളുടെ ആര്ത്തി" തുടങ്ങിയ ലോകോത്തര ക്ലാസ്സിക്കുകള് ഈയിനത്തില് നേടിത്തന്ന അറിവുകളും വിസ്മരിക്കാവുന്നതല്ല.</li><li>സ്കൂളില്പ്പോകുന്ന വഴി ഒറ്റക്കൊരു മാടത്തയെ (മൈനയെ) കണ്ടാല് അന്ന് ഉറപ്പായിട്ടും തല്ലുകിട്ടുമെന്ന് ഞാന് ഉറച്ച് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അതിനുള്ള പ്രതിവിധിയും കാലാകാലങ്ങളായി ചെയ്തുപോന്നു. പ്രതിവിധി കൈതച്ചെടിയുടെ മുള്ളുള്ള രണ്ടിലകള് തമ്മില് കൂട്ടിക്കെട്ടുക എന്നതാണ്. ഇതൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും എനിക്ക് തല്ലു കിട്ടാനുള്ളത് മുറക്ക് കിട്ടിയിരുന്നു എന്നത് പ്രസ്താവ്യമാണ്. ഏകദേശം ഒന്പതാം ക്ലാസ്സൊക്കെയായിട്ടാണ് ഞാന് ഈ കലാപരിപാടി അവസാനിപ്പിച്ചത് എന്നാണ് ഓര്മ്മ.</li><li>ഇടിയും മിന്നലും ഉണ്ടാവുമ്പോള് പേടിച്ചിട്ട് അര്ജ്ജുനന്റെ പത്തു പേരുള്ള എന്തോ ഒരു പാട്ട് പാടിയാല് പ്രോബ്ലം സോള്വ് ചെയ്യാമെന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നത് ആരാണോ എന്തോ! വായില്ക്കൊള്ളാത്ത പേരാണെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ടാണോ എന്തോ പിന്നീട് അത് 'അര്ജ്ജുനപ്പത്തര്ജ്ജുനപ്പര്ത്തജ്ജുനപ്പത്ത്" എന്നിങ്ങനെ ജപിച്ചാല് മതിയെന്ന് ഒരു പരിഹാരവും ആരോ പറഞ്ഞു തന്നു. പറഞ്ഞപ്പോഴൊക്കെ ഇടി നിന്നിരുന്നു എന്നാണോര്മ്മ :))</li><li>ഭൂമി ഉരുണ്ടതാണ് എന്ന് ചെറിയ ക്ലാസ്സുകള് മുതലേ പഠിപ്പിച്ചതൊക്കെ ഞാന് നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. പക്ഷേ ഒരു കുഴപ്പം മാത്രം. ഞാനും ഇക്കണ്ട ജന്തുജാലങ്ങളെല്ലാം ഈ ഉരുണ്ട ഭൂമിയുടെ അകത്തായിരുന്നു താമസം എന്നായിരുന്നു എന്റെയൊരു ധാരണ. മുകളിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള് കണ്ട് കുട്ട കമിഴ്ത്തിയ പോലുള്ള ആകാശം ഞാന് താമസിക്കുന്ന ഭൂമിയുടെ മച്ചാണെന്നും ഞാന് ഉറച്ച് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.. തെറ്റിദ്ധരിച്ചിരുന്നു. ഭൂമിശ്ശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയത് എത്രാം ക്ലാസ്സില് ആണെന്നോര്മ്മയില്ല. അപ്പോഴാണ് തെറ്റിദ്ധാരണ ആരോടും പറയാതെ ഞാനങ്ങു മാറ്റിയത്. ശ്ശോ! (ഇപ്പോഴും ഭൂമിശ്ശാത്രം എനിക്ക് അജ്ഞാതം. ഭൂമിയുടെ മുകളിലാണ് താമസം എന്നു മാത്രം അറിയാം)<br /></li></ol><br />ഇനിയുമെന്തൊക്കെ!... ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ. ഞാന് ഒരു തിരുമണ്ടനാണെന്ന് സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാന് ഇന്നത്തെ തലമുറയെ നോക്കുന്നു. എല്.കെ.ജി യിലോ ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലോ പഠിക്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിന് താന് വന്ന വഴിയെക്കുറിച്ച് പോലും വ്യക്തമായ ധാരണയുണ്ട്. അല്ലെങ്കില് അവന്/അവള് ധൈര്യമായി ചോദിക്കും "അച്ഛാ.. അമ്മേ... ഞാനെങ്ങെനാ ഒണ്ടായെ?" എന്ന്. ഞാന് ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കില് എനിക്ക് കിട്ടുമായിരുന്നത് ചെവിക്ക് ഒരു കിഴുക്കും ഭീകരമായ മര്ദ്ദനവുമായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ അച്ഛനമ്മമാര് അക്കാര്യത്തില് ഒത്തിരി മുന്പിലാണ്. നുണ പറയുകയോ ഉരുണ്ടു കളിക്കുകയോ ചെയ്താല് അവര്ക്കറിയാം അടുത്ത ചോദ്യം ടിന്റുമോന് ചോദിച്ച ചോദ്യമായിരിക്കും എന്ന്. "അതെന്താ നിങ്ങളൊന്നും ഗര്ഭം ധരിക്കുകയും പ്രസവിക്കുകയുമെന്നും ചെയ്യാറീല്ലേ" എന്ന്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-4366361222593541792?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-14104324949836262472011-02-25T07:48:00.000-08:002011-02-25T07:50:09.785-08:00സ്നേഹാനന്തതയുടെ പത്ത് വര്ഷങ്ങള്<p>പത്ത് വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് ഈ ദിവസമാണ് ഞാന് അവളെ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചു കൂടെ കൂട്ടിയത്.</p><p>പക്വതയില്ലാത്ത,ചപലതകളേറെയുണ്ടായിരുന്ന എന്നിലെ കറുത്ത പൊട്ടുകള് സ്നേഹശാസനങ്ങളിലൂടെയും കണ്ണീരിലൂടെയും തുടച്ചു നീക്കി പുതിയൊരെന്നെ അവള് കണ്ടെടുത്തു. ഞാന് അവള് തന്നെയായിത്തീര്ന്നു. അവള് ഞാനും.</p><p> </p><p>എന്റെ ബാല്യത്തിലെ കഥകള് വിടര്ന്ന കണ്ണുകളോടെ കേട്ടിരിക്കുമ്പോള് ആദ്യമൊക്കെ ഞാന് ശങ്കിച്ചിരുന്നു അവള്ക്ക് ഞാനൊരസികനാകുമോ എന്ന്. പക്ഷേ.. എന്റെ കഥകള് അവളുടേതായി തീരുകയും, എന്റെ കുസൃതികളില് അവള് ചിരിച്ചുടയുകയും, എന്റെ ചാപല്യങ്ങളില് അത്ഭുതപ്പെടുകയും, എന്റെ കുഞ്ഞു വേദനകളില്പോലും പൊട്ടിക്കരയുകയും ചെയ്യുന്ന അവള്, എന്റെ ബാല്യത്തില് അവളെ കൂടെ കൂട്ടാഞ്ഞതില് എന്നോട് പരിഭവിക്കുകയും പിണങ്ങുകയും കൂടി ചെയ്തുപോന്നു. ഇന്നും.</p><p> </p><p>ബാല്യകൗമാരങ്ങളില് ഞാന് ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവളും ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് പത്തു വര്ഷമായിട്ടും പറഞ്ഞുതീരാത്ത കഥകളില്ക്കൂടി ഞങ്ങള് തിരിച്ചറിയാറുണ്ട്. അത്, ഉറുമ്പിന് നിരകളുടെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നതിലാവാം, എഴുത്താശാനെ പറ്റിക്കാന് പെന്സില് ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തിട്ടിട്ട് പുറത്തേക്കോടുമ്പോഴാവാം, ഫൗണ്ടന്പേന റിപ്പയര് ചെയ്യുന്നതാവാം, ഇന്സ്റ്റ്രാമെന്റ് ബോക്സ് അലങ്കരിക്കുന്നതാവാം... ഞാന് ചെയ്തിരുന്നതൊക്കെ അവളും ചെയ്തിരുന്നു.</p><p> </p><p>എന്റെ സങ്കടങ്ങളില് കൂട്ടായി, തലോടലായി അറിവായി, വഴിയായി കൂടെ വന്നവള്...</p><p>എന്റെ സന്തോഷങ്ങളില്ലും കൊച്ചു വിജയങ്ങളിലും ചിരിയായി, കണ്ണില് പൂത്തിരി കത്തിച്ച് ആഘോഷിച്ചു നടക്കുന്നവള്....</p><p> </p><p>അടിസ്ഥാനപരമായി കള്ളം പറഞ്ഞു ശീലിച്ചിരുന്ന ഞാന് എന്റെ ചില കള്ളങ്ങളില് തലകുനിച്ചു നിന്നപ്പോള് സത്യത്തിന്റെ ശക്തി കണ്ണീരില് ചാലിച്ച് അവളെന്റെ കണ്ണിലെഴുതി. സത്യം തന്ന ശക്തിയെന്തെന്നറിഞ്ഞപ്പോള് എന്റെ കള്ളങ്ങളെ ഞാനിപ്പോള് കാണാറില്ല. അവളെപ്പേടിച്ച് അവ വരാറേയില്ല തന്നെ.</p><p> </p><p>ഒന്നായലിഞ്ഞ ജീവിതത്തില് അവള്ക്ക് എന്നെയും എന്നെ അവള്ക്കും നല്കിയപ്പോള് ഉയിര്പൊട്ടിയ ഞങ്ങളുടെ ജീവനെ വേദനകളുടെ കടല് താണ്ടി ജന്മം നല്കിയവള്...</p><p> </p><p>പത്തുവര്ഷങ്ങള്ക്കപ്പുറം ഒന്നിച്ചൊന്നായിത്തീര്ന്നപ്പോള്, ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാന് , ഒന്നുമ്മ വെക്കാന്, മുട്ടിയുരുമ്മിയിരിക്കാന് തോന്നിയ അഭിവാഞ്ഛകള് ഇന്നുമെന്താണ് ഒരു കെടാത്ത നെയ്ത്തിരിനാളം പോലെ നില്ക്കുന്നത്.. അവള് അതിന്റെ എണ്ണയും തിരിയും ആണത് എന്നതത്രേ...</p><p> </p><p>എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളേ... നിനക്ക് എന്റെ വിവാഹവാര്ഷികാശംസകള്!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-1410432494983626247?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-55911433882183368292010-11-29T23:07:00.000-08:002011-05-02T21:11:57.161-07:00വിട്ട മെയിലും ചാറ്റിയ ചാറ്റും<span style="font-size:100%;"><br /><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >"പോയ വാക്കും വിട്ട കുണ്ഡലിനീവാതവും തിരിച്ചെടുക്കാന് പറ്റില്ല" </span><br /><br />എന്നൊരു ചൊല്ലുണ്ട്. അതിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഇനിപ്പറയുന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ. പഴഞ്ചൊല്ലില് പതിരു പിടിക്കാന് നില്ക്കാതെ അതിനെ ഒന്ന് എഡിറ്റ് ചെയ്ത് 'വിട്ട മെയിലും ചാറ്റിയ ചാറ്റും തിരിച്ചു വിളിക്കാന് പറ്റില്ല' എന്നു തിരുത്താം.<br />ഓഫീസുകളില് സര്വ്വസാധാരണമായി കാണപ്പെടുന്ന ഒരുതരം കലിപ്പാണ് 'ബോസ്കലിപ്പ്'. കര്ക്കശക്കാരനോ വിവരദോഷിയോ അളുമ്പൂസനോ ട്യൂബ്ലൈറ്റോ ആയ മേലധികാരിയോടു തോന്നുന്ന പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത മധുരവികാരത്തെ ബോസ് കലിപ്പ് എന്നു നിര്വ്വചിക്കാം. ഇത്തരത്തിലുള്ള രണ്ട് വ്യത്യസ്ത അനുഭവങ്ങള് താഴെ വിവരിക്കുന്നു.<br /><br />ഈ കഥയിലെ മേലധികാരി അതിഭയങ്കര തിരക്കുള്ളവനും അത്യന്തം നിര്ണ്ണായകമായ പ്രോജക്റ്റുകള് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവനുമാണ്. തന്റെ ചിന്താഭാരമാകുന്ന കാളവണ്ടിയില് കണ്ഫ്യൂഷനാകുന്ന ഡ്രൈവറെ വെച്ചോടിക്കുകയും തദ്വാരാ ഈ തിരക്കുകളൊക്കെ തിരക്കായി നില്ക്കുകയും തീരുമാനമെടുക്കല് എന്നത് എപ്പോഴും 'പതിനൊന്നാം മണിക്കൂര്' എന്ന ശാന്തിമുഹൂര്ത്തത്തിലായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ പരിണതഫലങ്ങള് പലപ്പോഴും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുക സോഫ്റ്റ്വെയര് ഡവലപ്മെന്റ് ടീമിനായതു കൊണ്ട് അതിലുള്ളവര്ക്കൊക്കെ മേലധികാരിയോടുള്ള ഭക്തിവാല്സല്യങ്ങള് നാളില് നാളില് വര്ദ്ധിക്കുകയും അതു ബോസ് കലിപ്പിലേക്കെത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു.<br /><br />കഥാനായകനായ ചാര്ളിക്ക് മേലധികാരിയുടെ അവസാനനിമിഷ തീരുമാനമെടുക്കലിനോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ട് മേലധികാരിക്ക് 'പറമ്പ് ' എന്ന് ഇരട്ടപ്പേര് ചാര്ത്തുകയും ചെയ്തു. അപ്പിയിടാന് നേരത്ത് പറമ്പന്വേഷിക്കുക എന്ന ചൊല്ലില് നിന്നണ് "പറമ്പ്" എന്ന ഈ പേര് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത് എന്ന് പറയാതെ തന്നെ മനസ്സിലായിക്കാണുമല്ലോ?. സാധാരണ ഇരട്ടപ്പേരുകള്ക്ക് ഉള്ള ഒരു പ്രത്യേകത തന്നെ അതിനുമുണ്ട്. ആരെയാണോ പറമ്പെന്ന് വിളിക്കുന്നത് അയാളൊഴിച്ച് ബാക്കി സകലര്ക്കും ആ പേര് സുപരിചിതമായിത്തീര്ന്നു.<br />‘ഇന്ന് പറമ്പിന്റെ മീറ്റിംഗുണ്ട് ‘<br />‘ പറമ്പിന്ന് ലീവാ, ‘<br />‘പറമ്പിന്റെ മെയിലുണ്ടെ’<br />എന്നിങ്ങനെയുള്ള പ്രയോഗങ്ങള് സര്വ്വസാധാരണവുമായി.<br /><br />അങ്ങിനെയിരിക്കെ ഒരു നാള്, താന് മാസങ്ങളോളം പൊരുന്നയിരുന്ന് വിരിയാറായ ഒരു പണി സാധാരണപോലെ ഒന്നു ചെയ്യാതെ തന്നെ മേലധികാരി ചാര്ളിയുടെ ടീമിന് കൈമാറി. ‘രണ്ടുദിവസത്തിനകം തീര്ക്കേ’ണം എന്നുള്ള സ്നേഹമസൃണമായ ഓര്മ്മപ്പെടുത്തലോടെ. ചാര്ളിയും ടീമും കൊണ്ടു പിടിച്ചിട്ടും സംഭവം എത്തേണ്ടിടത്തൊന്നും എത്തിയില്ല. ഡേറ്റ് നീണ്ടു. സ്നേഹമസൃണമായ ഓര്മ്മപ്പെടുത്തല് വീണ്ടും തലവന്റെ വക. ഒടുവില് സര്വ്വനിയന്ത്രണങ്ങളും വിട്ട ക്ഷീണം കയറിയ ഒരു സായാഹ്നത്തില് ചാര്ളി തന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്ക്ക് ഒരു ഈമെയില് അയച്ചു. ദേഷ്യം മുഴുവന് മേലധികാരിയോടാണല്ലോ. കലിപ്പ് കത്തിക്കാളിച്ചുകൊണ്ട് ചാര്ളി മെയിലടിച്ചു.<br /><br />അളിയന്സ്,<br /><br />ഞാന് നാളത്തെ സ്റ്റാന്ഡപ് മീറ്റിംഗിനും, ഫോളോഅപ് മീറ്റിംഗിനും പ്രൊജക്റ്റ് അപ്ഡേറ്റിനും എന്നല്ല ഒരു ---നും കാണില്ല. എനിക്ക് പറമ്പിന്റെ പരിപാടികള് കൊണ്ട് മടുത്തളിയാ. യെവനെയൊന്നും വെടിവെച്ചുകൊല്ലാന് ആരുമില്ലേടേ? ഡാ.. പറമ്പിനോട് പറഞ്ഞേരേ ഞാന് ഭയങ്കര അസുഖമായിട്ട് ആശൂത്രീപ്പോയെന്ന്. എന്നെ വിളിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ലെന്ന് തട്ടിക്കോ. പോയിത്തൊലയട്ടേ ശവം.<br /><br />NB: ഞാന് നാളെ ഫുള് വെള്ളമാരിക്കും. വന്നാലോരോ സ്മോള് തരാം.<br /><br />റിഗാര്ഡ്സ്<br /><br />ചാര്ളി<br /><br />ചാര്ളി To ഉം CC ഉം ഒക്കെ ടൈപ് ചെയ്ത് സെന്ഡ് ബട്ടണില് ഞെക്കി. ഒന്ന് മൂരി നിവര്ന്ന് പിന്നെ സിസ്റ്റം ഷട്ട്ഡൗണ് ചെയ്ത് ബാഗുമെടുത്ത് ഇറങ്ങാന് നേരം മൊബൈലില് ഒരു കാള്. ചാര്ളി നോക്കിയപ്പോള് ടീംലീഡ് ടോമിച്ചനാണ്.<br />'എന്തോന്നാടേ ഈ ആറുമണി സമയത്ത് നീ കൊഞ്ചാന് വിളിക്കുന്നേ. ഞാന് കട പൂട്ടി. നാളെ ലീവുമാണ്. മെയില് കണ്ടില്ലാരുന്നോ'<br />അപ്പുറത്ത് ടോമിയുടെ പരിഭ്രാന്തമായ ശബ്ദം "അളിയാ.. ഡെസ്പ്.. കലിപ്പളിയാ കലിപ്പ്. മെയിലു തന്നെ കലിപ്പ്"<br />ചാര്ളിയുടെ തലയില് ഒരു കൊള്ളിയാന് മിന്നി " എന്തുവാടെ കലിപ്പെന്നൊക്കെപ്പറഞ്ഞ് പേടിപ്പിക്കുന്നേ"<br />ടോമി "അളിയാ നീ അടിച്ച മെയിലിന്റെ To ആര്ക്കാണെന്ന് വെല്ല ബോധോവൊണ്ടോ? എടേയ് നീ അറിഞ്ഞോണ്ടാനോടെയ് അത് പറമ്പിന് വെച്ചത്?"<br />ചാര്ളിയുടെ തലയ്ക്കകത്തുനിന്നും വലതു ചെവി വഴി പ്രജ്ഞയാകുന്ന കിളി ചിലച്ചുകൊണ്ട് ചിറകടിച്ച് പറന്നുപോയി.<br />"പ ..പറമ്പിനാ ?.. ഹെന്ത്. ഓ ചുമ്മാ'<br />ടോമി "അതേയളിയാ. നീ പറമ്പിന് To ഉം ഞങ്ങക്കെല്ലാം CC യുമാണെടെ വെച്ചത്. അളിയാ കട്ടക്കലിപ്പായെടേ. നിന്റെ കാര്യം ഓക്കെയായി"<br /><br />ചാര്ളി സര്വ്വാംഗം തളര്ന്ന് വായില് അപ്പോള്ത്തോന്നിയ ഒരു മുട്ടന് തെറിയും പറഞ്ഞ് ഫോണ് കട്ട് ചെയ്തു. കുറേനേരം ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞെങ്കിലും ഒന്നും ചെയ്യാന് പാങ്ങില്ലാതെ. ഇവിടുത്തെ മെയില് ക്ലയന്റില് ഈമെയില് തിരിച്ചുവിളിക്കാനും (റിക്കോള്) ഓപ്ഷനില്ല. ചാര്ളി റൂമില് പോയി ഒരു ബക്കാര്ഡിയുടെ ഫുള്ളിന്റെ പാതി ഒറ്റക്ക് കുടിച്ച് "എല്ലാം മറന്നൊന്നുറങ്ങിയ യാമങ്ങള് എന്നേക്കുമായസ്തമിച്ചുപോയ്' എന്ന കവിതയും പാടി ജോലിയില് നിന്നും പിരിച്ചുവിടുന്ന ലെറ്ററും സ്വപ്നം കണ്ട് കിടന്നുറങ്ങി.<br /><br />അടുത്ത ദിവസം രാവിലേതന്നെ ചാര്ളിയെത്തി. വിറക്കുന്ന കൈകളോടെ മെഷീന് ഓണ് ചെയ്ത് ലോഗിന് ചെയ്തു. ലോഗിന് ആയപ്പോള് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ടെര്മിനേറ്റ് ചെയ്തിട്ടില്ല ഇതുവരേ!<br />ഹമ്മേ... ഇനിയിപ്പം കടിതം എച്ചാറിന്റെ കയ്യിലായിരിക്കും. ഏതെങ്കിലും മഹാപാപി എന്റെ ടെര്മിനേഷന് ലെറ്റര് അടിക്കുകാരിക്കും. ചാര്ളി വിചാരിച്ചു. ഈമെയില് പ്രോഗ്രാം തുറന്നു ലോഗിന് ചെയ്തു.<br /><br />ദൈവമേ ദേ പറമ്പിന്റെ മെയില്!<br /><br />വരണ്ട തൊണ്ടയോടെ ഇടറുന്ന മനമോടെ ചാര്ളി അതിങ്ങനെ വായിച്ചു.<br /><br />പ്രിയ ചാര്ളീ,<br /><br />മറ്റാര്ക്കോ ഉദ്ദേശിച്ച മെയില് എനിക്ക് തെറ്റി അയച്ചതാണ് എന്ന് ഞാന് വിചാരിക്കുന്നു.<br /><br />NB: നിന്റെ അസുഖം എങ്ങിനെയുണ്ട്. നന്നായി കുറഞ്ഞുകാണും എന്ന് കരുതുന്നു<br /><br />റിഗാര്ഡ്സ്<br /><br />മേലധികാരി (പേര്)<br /><br />ചാര്ളി പ്രതിമ പോലെ ഇരുന്നു. ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നറിയാതെ. മനസ്സില് കുറ്റബോധം വരുമ്പോള് ചെയ്യുന്നെതെല്ലാം തികച്ചും യാന്ത്രികമായിരിക്കും എന്ന് മഹാകവി മോഹന്ലാല് പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുള് ചാര്ളിക്ക് അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.<br />=========<br />സൗദിയില് ജോലിയിലില് ഇരുന്ന കാലത്ത് നിസ്തല ശര്മ്മ എന്ന സിസ്റ്റംസ് മാനേജരെ പരിചയപ്പെട്ട കാലം മുതല് എനിക്ക് ബോസ് കലിപ്പായിരുന്നു. തമ്മില് കണ്ടാല് മുടിഞ്ഞ ബഹുമാനവും സ്നേഹവുമായിരുന്നെങ്കിലും. ആളുടെ പ്രത്യേകത പുള്ളി ആരെയെങ്കിലും പറ്റി ഒരഭിപ്രായം പറയുന്നത് തുടങ്ങുന്നതും അവസാനിക്കുന്നതും രണ്ടു ഹിന്ദി വാചകങ്ങളിലായിരുന്നു.<br />'വോ ചൂത്തിയാ ഹേ യാര്'<br />'വോ ഗാണ്ടൂ ഹേ'<br />ഇതൊന്നും പോരാഞ്ഞ് മലയാളികളെ 'മല്ലു' എന്നും പരസ്യമായി 'നാരിയല്' എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു.<br />ഇടക്കിടെ പുള്ളിയുടെ ഡെസ്ക്ടോപ്പില് ഞാന് മല മറിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഡെമോ കാണിക്കുന്ന ഒരു പതിവുണ്ട്. അങ്ങിനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം നിസ്തലന് ഒരാഴ്ചകൊണ്ടും തീരാത്ത ഒരു പണി ഒരു ദിവസം കൊണ്ട് തീര്ത്തുതരണമെന്ന് മെമ്മോ അയച്ചു. നിയന്ത്രണങ്ങളുടെ അണക്കെട്ടുകള് പൊട്ടിയൊലിച്ച ആ നേരത്ത് ഞാന് ഓഫീസ് ചാറ്റില്ക്കയറി സുഹൃത്തായ നാഗരാജിനോട് പിങ്ങു ചെയ്യാന് തീരുമാനിച്ച് ചാറ്റ് വിന്ഡോവില് ഇപ്രകാരം റ്റൈപ് ചെയ്തു. മംഗ്ലീഷിലും ബാക്കി ഹിംഗ്ലീഷിലുമായി.<br /><br />“നിസ്തലന് പിന്നെയും ഒരോ രോമപ്പരിപാടികളുമായി എറങ്ങീട്ടൊണ്ട്. ശ്മശ്രുവിനെക്കൊണ്ട് തോറ്റു. ഇവന്റെയൊക്കെ ആസനത്തില് ഒരു വാണം വെച്ച് കത്തിച്ച് മേലോട്ട് വിടുകാ വേണ്ടത്. ഹൂം! അവന്റമ്മേടെ ഒരു ഡെഡ്ലൈന്!”<br /><br />സംഭവം ടൈപ് ചെയ്ത് സെന്ഡും അടിച്ച് ഞാന് നാഗരാജിന്റെ മറുപടി ഗോസിപ്പും കാത്തിരിപ്പാണ്. കാണാഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് വെറുതെ ഒന്നു ചാറ്റ് വിന്ഡോവില് കണ്ണോടിച്ചു. എന്റെ തലയില് ഒരു വെള്ളിടി വെട്ടി. ഞാന് നാഗരാജിനയക്കേണ്ട ചാറ്റ് അയച്ചത് നിസ്തലനു തന്നെ. അയോളോടുള്ള ദേഷ്യത്തിന് ചാറ്റില് ആളെ സെലെക്റ്റ് ചെയ്തപ്പോള് അയാളുടെ പേര് തന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്തതാണ്. എന്റെ കണ്ണിലിരുട്ടു കയറി. ഞാന് ആ എയര്കണ്ടീഷന്ഡ് റൂമിലിരുന്ന് ഒരു മഴനനഞ്ഞപോലെ വിയര്ത്തുകുളിച്ചു. എന്റെ ദൈവമേ! നിസ്തലന് ഇപ്പോളതു കണ്ടുകാണും. അതിന്റെ അവസാനഭാഗം മാത്രം വായിച്ചാല് മതി എന്റെ അടപ്പ് തെറീക്കാന്. തലകറങ്ങി ഞാനിരുന്നു. ഗള്ഫില് നിന്നും വലിയ പൈസക്കാരനായി വരുന്ന മകനേയും കാത്തിരിക്കുന്ന അമ്മയുടൈഉം അച്ഛന്റേയും മുഖം മുഖം വെറുംകൈയ്യൊടെ ചെല്ലുമ്പോള് കറുത്തിരുളുന്നത് ഞാന് ചുമ്മാ സ്വപ്നം കണ്ടുടു. അങ്ങിനെ പത്തുമിനിട്ടായിട്ടും നിസ്തലകശ്മലന്റെ യാതൊരു മറുപടിയും കാണുന്നില്ല. ഞാന് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ കാബിനിലേക്ക് നടന്നു. വാതിലിലുള്ള ചില്ലുജാലകത്തിലൂടെ കള്ളനേപ്പോലെ ഞാന് എത്തി നോക്കി. ഞാന് കണ്ട കാഴ്ച. നിസ്തലന് കറങ്ങുന്ന കസേരയിലിരുന്ന് മൊബൈലില് ആരെയോ കന്നടയില് കൊല്ലുന്നു. ആര്ത്ത് ചിരിക്കുന്നുമുണ്ട്.<br />ദൈവമേ ! തള്ളക്ക് വിളിച്ചിട്ട് ഇത്ര ഹാപ്പിയായോ അളിയന്!<br />ഞാന് കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മോണിട്ടറിലേക്ക് പാളി നോക്കി.<br />അതാ അവിടെ ആ സ്ക്രീനില് ചാറ്റിന്റെ വിന്ഡോ കിടന്ന് ബ്ലിങ്കുന്നു.<br />ഭഗവാന്! തേരി മായ.<br />നിസ്തല കശ്മലന് ഇതു വരെ അതില് ക്ലിക്കിയിട്ടില്ല. ഫോണിലാണ്. ഞാന് പതുക്കെ നോക്ക് ചെയ്തിട്ട് മുറിയിലേക്ക് കയറി. നിസ്തലന് എന്ന് നോക്കി. ഞാന് എന്റെ ജീവിതത്തില് ചിരിച്ചിട്ടുള്ളതിലേക്കും വെച്ച് ഒരു ഇളിഞ്ഞ വളിച്ച മന്ദഹാസം പാസാക്കി സ്ക്രീനിലേക്ക് ചൂണ്ടി 'ഡെമോ.. ടെസ്റ്റ്' എന്നൊക്കെ പിറുപിറുത്തു കാണിച്ചു. നിസ്തലന് കറക്കുകസേര പിറകോട്ട് നീക്കി ഫോണില്ത്തന്നെയിരുന്ന് ചെയ്ത് കൊള്ളാന് കൈകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാട്ടി.<br />എന്റെ കൃഷ്ണാ.. നീയാണ് സത്യമുള്ളവന്. നിനക്ക് ഞാന് നെയ്ത്തിരിയും തൃക്കൈവെണ്ണയും മുഴുക്കാപ്പും എന്നല്ല അമ്പലപ്പുഴ അമ്പലത്തിലെ ബോര്ഡിലുള്ള എന്തു വേണേലും തന്നിരിക്കും ഇനിയത്തെ വെക്കേഷനില്.<br />പ്രാര്ത്ഥനയോടെ ഞാന് പതുക്കെ ഞാന് ചെയ്യുന്ന പ്രോഗ്രാമിന്റെ ഐക്കണില് ക്ലിക്ക് അതിന്റെ വിന്ഡോ പൊക്കി. പിന്നെ വിറക്കുന്ന കരങ്ങളോടെ ചാറ്റിന്റെ വിന്ഡോയില് ക്ലിക്കി. തള്ളക്കുവിളിയും തെറിവിളിയുമെല്ലാം അതാ കിടക്കുന്നു. ക്ലിക്ക്. വലത്തേ മൂലക്കുള്ള ക്ലോസ് ബട്ടന് നൊടിയിടക്കുള്ളില് പ്രസ് ചെയ്ത് ഞാനാ വിന്ഡോ സുരക്ഷിതമായി അടച്ചപ്പോള് എന്റെ ജീവന് അപ്പോള് മാത്രം എന്റേതായി തീര്ന്നു.<br /><br />ഗുണപാഠം : നിങ്ങള്ക്ക് ആരൊടെങ്കിലും ദേഷ്യമുണ്ടാവുകയും അതിനെപ്പറ്റി മറ്റാരോടെങ്കിലും 'പെട്ടെന്ന്' പറയണമെന്നു തോന്നുകയും ചെയ്യുമ്പോള്,( പ്രത്യേകിച്ച് മെയില്, ചാറ്റ് മുതലായവയിലൂടെ) നിങ്ങള്ക്ക് പ്രസ്തുത വ്യക്തിയോടുള്ള വെറുപ്പ്, വിദ്വേഷം മുതലായവ കൊണ്ട്, തലച്ചോറില് ആദ്യം കടന്നു വരിക അയാളുടെ പേരുതന്നെയായിരിക്കും. അങ്ങിനെ അയാളെക്കുറിച്ചുള്ള ദൂഷണം അയാള്ക്ക് തന്നെ അയച്ചുകൊടുക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം. ജാഗ്രതൈ!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-5591143388218336829?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-73891682128623625022010-10-20T08:02:00.000-07:002010-10-20T08:08:59.415-07:00പാചകം - ഗോതമ്പുണ്ട<div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; background-color: transparent; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; "><span id="internal-source-marker_0.45684573519974947" style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഗോതമ്പുണ്ട എന്നു കേള്ക്കുമ്പോള്ത്തന്നെ മറ്റു രാജ്യക്കാര്ക്കില്ലാത്ത എന്തിന് മറ്റു സംസ്ഥാനക്കാര്ക്കു തന്നെയില്ലാത്ത ഒരു കുളിര്.....ഒരിത് മലയാളികള്ക്കുണ്ട്. ഇതൊരുതരം ഗൃഹാതുരത്വമുണര്ത്തുന്ന മാന്ത്രികപദം കൂടിയാണ് മലയാളിക്ക്. 'ഗോതമ്പുണ്ട' എന്നു കേള്ക്കുമ്പോള് അനുബന്ധമായി കുറെ കമ്പിയഴികളും, ഒരു പായും തലയിണയും, ഒരു കൊമ്പന് മീശയും, കാക്കി ട്രൗസറും ഒക്കെ ശരാശരി മലയാളിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് മണികിലുക്കിക്കൊണ്ട് ഓടിയെത്തുന്നു. അങ്ങിനെയുള്ള ഒരുദാത്ത വിഭവത്തിന്റെ പാചകമാണ് ഈ ലക്കത്തില് ഞാന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഈയ്യിടെയായി, പാചകവിദഗ്ധര് എന്തു പാചകം ചെയ്താലും ആളുകള് ഓടിയെത്തി ആദ്യം ചോദിക്കുന്നത്</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">'ഗോതമ്പുണ്ടയാണോ ഇത്' '</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഗോതമ്പുണ്ട എങ്ങിനെയുണ്ടാക്കും'</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">'ഗോതമ്പുണ്ടക്ക് എത്ര കിലോ അരി വേണം' '</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഗോതമ്പുണ്ട സ്ക്വയറു പോലാണോ ഇരിക്കുന്നത്?'</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">എന്നിങ്ങനെയൊക്കെയാണ്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഇത്രയും പാരമ്പര്യമുള്ള ഈ വിശിഷ്ടഭക്ഷണപദാര്ത്ഥത്തെ കിടയറ്റ പാചകവിദഗ്ദ്ധര് പോലും അവഗണിക്കുന്നതില് മനം നൊന്തിട്ടുകൂടിയാണ് ഇത്തരം ഒരു പാചകവിധി തയ്യാറാക്കാം എന്ന ചിന്തക്കു പിന്നില്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b><u>തയ്യാറെടുപ്പ്</u></b></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">തയ്യാറെടുപ്പ് എന്ന് കേള്ക്കുമ്പോള് എല്ലാ പാചകവിധികളേയും പോലെ ചേരുവകള് ചേര്ക്കുന്ന വിധം അല്ലെങ്കില് ഉപയോഗിക്കേണ്ട പാത്രങ്ങള് മുതലായവയാകും മാന്യവായനക്കാരന്റെ മനസ്സിലേക്കോടിയെത്തുക. തെറ്റി. ഗോതമ്പുണ്ടയുടെ പാചകവിധിയില് പാചകാനന്തരം ഭക്ഷിക്കുന്നവന് ശാരീരികമായും മാനസികമായും എങ്ങിനെ തയ്യാറെടുക്കണം എന്നുകൂടി പറയേണ്ടതുണ്ട്. നിരന്തരമായ സാധനയാണ് ഗോതമ്പുണ്ടയുടെ പാചകാനന്തര ഉപഭോഗത്തിന്റെ കാതല്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഗോതമ്പുണ്ട ഭക്ഷിക്കുവാന് തയാറുള്ളയാള് അല്ലെങ്കില് അവള് താഴെപ്പറയുന്നവ(ഏതെങ്കിലും ഒന്ന്) ദിവസേന കുറഞ്ഞത് പത്തെണ്ണമെങ്കിലും രണ്ടു ദിവസമെങ്കിലും മേടിച്ചിരിക്കണം</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b><br /></b></span></div><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; background-color: transparent; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; "><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b>1.</b></span><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "> കുമ്പസാരക്കുത്ത് (കുത്ത് കൊള്ളേണ്ട വിധം - കുത്ത് കൊള്ളേണ്ടയാള് പേന താഴെപ്പോയാല് എടുക്കാന് കുനിയുന്ന നിലയില് കുനിഞ്ഞ് നില്ക്കുക. കുത്ത് കൊടുക്കേണ്ടയാള് കൈ നന്നായി മടക്കി കൈമുട്ടുകൊണ്ട് കുനിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നവന്റെ മുതുകത്ത് 'സുഷുംന'ഉടെ മദ്ധ്യഭാഗത്തായി ആഞ്ഞിടിച്ചുകുത്തുക. 'ഊയ്യന്റമ്മച്ചിയേ','ഹെന്റമ്മോ','അയ്യാ....' എന്നിങ്ങനെയുള്ള ആര്ത്തനാദങ്ങള് കേട്ടാല് പ്രയോഗം ലക്ഷ്യത്തിലെത്തി എന്നു കരുതാം.)</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><br /></span></div><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; background-color: transparent; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; "><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b>2. </b></span><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">മുട്ടുകാലുകേറ്റല് - ഗോതമ്പുണ്ട തിന്നാന് നോയമ്പെടുത്തിരിക്കുന്ന ആള്/അവള് ഭക്തഹനുമാന് ശ്രീരാമന്റെയരികില് നില്ക്കുന്ന നിലയില് നില്ക്കുക. തൊഴുക എന്നത് തികച്ചും വ്യക്തിപരം മാത്രം. മുട്ടുകാല് കേറ്റേണ്ടയാള് ഗോതമ്പുണ്ടാര്ത്ഥിയുടെ ഇരു ചുമലിലും പിടിച്ച് സ്വന്തം വലത്തേക്കാല് മടക്കി മുട്ടുകാല് അടിവയര് ലക്ഷ്യമാക്കി ആഞ്ഞ് കേറ്റുക. മുന് നമ്പറീല് സൂചിപ്പിച്ച ആര്ത്തനാദങ്ങള് ഇവിടെയും കേള്ക്കുന്നത് കേറ്റ് ഏറ്റു എന്നതറിയാന് എന്തുകൊണ്ടും അഭിലഷണീയമാണ്. മുട്ടുകാല് അടിവയറോ, ദിവ്യസ്ഥാമോ ലക്ഷ്യമാക്കി ആഞ്ഞ് കേറ്റുക. മുന് നമ്പറീല് സൂചിപ്പിച്ച ആര്ത്തനാദം ആര്ത്തിയോട് ആനുപാതികമായിരിക്കും എന്ന് ആനുഷംഗികമായി സൂചിപ്പിച്ചുകൊള്ളട്ടേ.</span></div><div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; background-color: transparent; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; "><span style="color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; "></span><span class="Apple-style-span" ><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px; white-space: pre-wrap;"><br /></span></span><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഇനി മേല്പ്പറഞ്ഞ അനുഷ്ടാന കലകള് അഭ്യസിക്കുമ്പോള് ആര് ആരെ കുമ്പസാരക്കുത്ത് കുത്തണം ആര് ആരെ മുട്ടുകാലുകേറ്റണം എന്നൊക്കെയുള്ള ചോദ്യങ്ങള് ന്യായമായും വരാവുന്നതാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഗോതമ്പുണ്ട കിട്ടാന് ജയിലില് പോകണമെന്നിരിക്കെ, അതിന് സാഹചര്യമില്ലാത്ത സാധുജനങ്ങള്ക്ക് അതിനോടുണ്ടാവുന്ന അദമ്യമായ കൊതിയും എന്നാല് അതിനനുഷ്ഠിക്കേണ്ടുന്ന വ്യവസ്ഥകളും തമ്മില് വടംവലി ഉണ്ടാവുക സ്വാഭാവികം. അതുകൊണ്ട് ഭാര്യക്ക് ഭര്ത്താവിനേയോ ഭര്ത്താവിന് ഭാര്യയേയ്യോ കുമ്പസാരക്കുത്ത് കുത്താവുന്നതാകുന്നു. </span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">"ഭാഗ്യലക്ഷ്മിച്ചേച്ചി വരുന്നത് അവസരാംബാള് തയ്യാറടുപ്പിലേക്ക് കയറുമ്പോഴാണ്" (Luck is what happens when opportunity meets preparation)<br /></span><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">എന്ന ആപ്തവാക്യത്തില് ഉറച്ചുവിശ്വസിക്കുന്ന ഭാര്യാഭര്ത്താക്കന്മാര് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഏറ്റുമുട്ടാന് കിട്ടുന്ന ഓരോ അവസരവും പാഴാക്കാതെ മേല്പ്പറഞ്ഞ വിധിയാം വണ്ണം കുമ്പസാരക്കുത്തും മുട്ടുകാലുകേറ്റലും കഴിച്ചുകൂട്ടേണ്ടതാകുന്നു. ഇത്രയൊക്കെയായാല് .... അഭിനന്ദനങ്ങള്! നിങ്ങള് ഗോതമ്പുണ്ട തിന്നാന് എന്തുകൊണ്ടും യോഗ്യ/യോഗ്യന് ആയിരിക്കുന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഇനി വേണ്ടത് കത്തിക്കാളുന്ന വിശപ്പാകുന്നു. മൂന്നുനേരം ഉരുട്ടിവിഴുങ്ങി ശീലിച്ച അഹങ്കാരികള്ക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ല ഈ വിശിഷ്ഠഭോജ്യം. മുഴുപ്പട്ടിണി അല്ലെങ്കില് അരപ്പട്ടിണി അഭികാമ്യം. </span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b><u>ചേരുവകള്</u></b></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">1.ഗോതമ്പുപൊടി</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">2.ഉപ്പ്</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">3.ശര്ക്കര</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">4.തേങ്ങാ </span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">മൂന്നാമത്തേയും നാലാമത്തേയും ചേരുവകള് വശത്തേക്ക് നീക്കിവെക്കുക. അവയുടെ യാതൊരാവശ്യവും ഇല്ല. പിന്നേ... കൂമ്പിനും കുഞ്ചിക്കും ഇടീം കൊണ്ട് പട്ടിണീം കെടന്ന് പരവശനായിരിക്കുന്നവര്ക്ക് മധുരവും തേങ്ങയും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലേ! പ്രമേഹത്തിന്റേയും കൊളസ്ട്രോളിനേയും അസുഖം വരാന് പാടില്ല. ഗോതമ്പുപൊടിയും പാകത്തിന് ഉപ്പും ചേറ്ത്ത് കുഴക്കുക. ഒരു ക്രിക്കറ്റ് പന്തിന്റെ വലിപ്പത്തില് ഉരുട്ടിയെടുക്കാവുന്ന പരുവത്തില്. ചപ്പാത്തിക്ക് കുഴക്കുന്നതിനേക്കാളും ഒരല്പം അയഞ്ഞ പരുവത്തില്. ഒന്നുകില് ഈ ഗോതമ്പുപന്തുകള് എല്ലാം ഒരു വലിയ ഇഡ്ഡലിക്കുട്ടകത്തില് വെച്ച് ആവികേറ്റി വേവിച്ചെടുക്കുക. അല്ലെങ്കില് ഒരു വലിയ ചീനച്ചട്ടിയില് എണ്ണ തിളപ്പിച്ച് ഗോതമ്പു പന്തുകള് അതിലേക്കെറിയുക. (ബ്ലും ബ്ലും എന്ന് ഒച്ച കേട്ടാല് എണ്ണയില് വീണു എന്നു കരുതാം). അങ്ങിനെ അത്യന്തം രസനിഷദ്യയായ ഗോതമ്പുണ്ട റെഡി. കഴിക്കുകയേ വേണ്ടൂ. പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള്</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b>1.</b></span><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "> കഴിക്കാനായെടുക്കുമ്പോഴോ അല്ലെങ്കില് കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴോ ഗോതമ്പുണ്ട കാലിലോ മറ്റെവിടെയെങ്കിലുമോ വീഴാതെ നോക്കണം. അങ്ങിനെ പറ്റിയാല് ചതവ്, ഉളുക്ക്, നീര്വീഴ്ച മുതലായവ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാദ്ധ്യതയുണ്ട്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b>2.</b></span><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "> ഗ്രൂപ്പായി കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവര് (ഗോതമ്പുണ്ട പന്തിഭോജനം) ഹെല്മെറ്റ് (ഐ.എസ്.ഐ മാര്ക്കുള്ളത്) നിര്ബ്ബന്ധമായും ധരിച്ചിരിക്കണം. കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയില് ദേഷ്യം വന്നാല് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും എറിയാന് ഗോതമ്പുണ്ട ഉപയോഗിച്ചേക്കാം എന്നുള്ളതിനാലാണ് ഇത്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b>3.</b></span><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "> വെപ്പുപല്ല് ഉള്ള ഭക്തജനങ്ങള് ഗോതമ്പുണ്ടയിലേക്ക് ദംഷ്ടകള് ആഴ്ത്തുന്നത് സൂക്ഷിച്ചു വേണം. കടിച്ച കടി വിടാതെ (വിട്ടാല് ഗോതമ്പുണ്ടയില് ഉണ്ടായ വിള്ളലില് കുടുങ്ങി ദന്തങ്ങള് പൊടിഞ്ഞുപോവാന് സാദ്ധ്യതയുണ്ട്) പോരാടുവാന് ഭക്തഭടന്മാര് ശ്രദ്ധിക്കണം.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">(C) ഈ പാചകവിധി കേരളാ സംസ്ഥാന സര്ക്കാരിന് മാത്രം ഉടമസ്ഥാവകാശമുള്ളതാകുന്നു. ഇത് കോപ്പിയടിക്കുകയോ മറ്റു രൂപത്തില് പ്രസിദ്ധീകരികുകയോ ചെയ്യുന്നത് ബൗദ്ധിക സ്വത്തവകാശത്തിന്മേലുള്ള കടന്നു കയറ്റമായി കണക്കാക്കപ്പെടും. വ്യക്തികള്ക്കോ ഇതരരാജ്യ ഗവണ്മെന്റുകള്ക്കോ യാതൊരുകാരണവശാലും ഈ പാചകവിധി പകര്ന്നുകൊടുത്തുകൂടാ. അഥവാ അങ്ങിനെ ആര്ക്കെങ്കിലും കിട്ടിയാല്ത്തന്നെ അതുടന് നശിപ്പിച്ചു കളയേണ്ടതാകുന്നു. എത്രയോ വ്യാഴവട്ടങ്ങളായി സംസ്ഥാന ജയില് വകുപ്പ് അതീവശ്രദ്ധയോടെ രൂപകല്പ്പന ചെയ്തെടുത്ത ഈ അമൂല്യ ഭോജ്യവിഭവം, കണ്ട സായിപ്പിനൊന്നും പേറ്റന്റെടുക്കാനുള്ളതല്ല.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">വാല്ക്കഷണം : ഒരു ചേഞ്ചിന് മൂന്നാമത്തേയും നാലാമത്തേയും ചേരുവകള് ചേര്ത്ത് കുഴച്ച് മാവുണ്ടാക്കാവുന്നതാണ്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial; font-size: 15px; white-space: pre-wrap; "><b><i>ജയ് ഗോതമ്പുണ്ട!</i></b></span></div><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">================</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-style: normal; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "><b><u>ഡിസ്ക്ലൈമര്</u></b></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഈ പാചകക്കുറിപ്പില് പറയുന്നതു പോലെ പ്രവര്ത്തിക്കുകയും പാചകം ചെയ്യുന്നതും കൊണ്ടുണ്ടാവുന്ന പരിണതഫലങ്ങള്ക്കും പ്രചോദനങ്ങള്ക്കും ഉത്സാഹക്കമ്മറ്റികള്ക്കും ഇതിന്റെ ലേഖകന് ഒരു കാരണവശാലും ഉത്തരവാദിയായിരിക്കുന്നതല്ല. ഈ ലേഖകന് എല്ലാ വിധ പീഢനങ്ങള്ക്കും എതിരാണെന്നും ഏത് തരത്തിലുള്ള പീഢനങ്ങളേയും നിയമത്തിന്റെ ഉള്ളില് നിന്നുകൊണ്ട് ശക്തമായി എതിര്ക്കുന്നവനാണെന്നും ഇതിനാല് സമര്ത്ഥിക്കുന്നു. ഈ പാചകക്കുറിപ്പ് ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിന്റെ ഗണത്തില് മാത്രം പെടുത്തേണ്ടതും ആകുന്നു.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">====================</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-7389168212862362502?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-72262758948433914712010-09-13T03:07:00.000-07:002010-09-13T03:15:32.373-07:00എല്സമ്മ എന്ന ആണ്കുട്ടി.<div style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; background-color: transparent; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; "><span id="internal-source-marker_0.32547940290533006" style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">എന്റീശ്വരാ! ദേ പിന്നേം ലാ കഥ! ഹതേന്ന്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">അമ്മയും മൂന്നു സഹോദരങ്ങളുമടങ്ങുന്ന കുടുംബത്തെ താങ്ങിനിര്ത്താനും സഹോദരങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കാനും വേണ്ടി പഠനം നിര്ത്തി 'ത്യാഗി'യായി ജീവിക്കുന്ന ഒരു മൂത്ത സഹോദരി (ഇതിനു മുന്പ് സഹോദരനായിരുന്നു കൂടുതല്. അപ്പോ കഥ മനസ്സിലാക്കാന് വേണ്ടി ഈ കഥാപാത്രത്തിനെ എല്സപ്പന് എന്നു വിളിച്ചാലും ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല) ഗ്രാമത്തിലാണ് കഥ. അവിടെ ഫുള് കണ്ട്രോള് ഈ മൂത്ത സഹോദരിക്കാണെന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ടിയാളുടെ ജോലി പത്രം ഏജന്റ്. പക്ഷേ അഴിമതിക്കാരനായ പഞ്ചായത്ത് മെംബര്ക്കും വ്യാജവാറ്റ്/കള്ളു ഷാപ്പുടമക്കും എല്ലാം നായികയെ ഭയങ്കര പേടി. നായികയെ മറ്റൊരു ഗ്രാമീണനായ പാല്കച്ചവടക്കാരന് പ്രണയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പക്ഷേ അതു പ്രകടിപ്പിക്കാന് അയാള്ക്ക് പറ്റുന്നില്ല. അയാള് വീണ്ടും ശ്രമിക്കുന്നു. ശ്രമം, പരാജയം, ശ്രമം, പരാജയം ഇത് മാറി മാറിക്കാണിക്കുന്നു. ഇതിനിടെ അഭ്യസ്തവിദ്യരും, പരിഷ്കാരികളും, ക്രൂരന്മാരുമായ കുറേ പണക്കാര് ഗ്രാമത്തിലെത്തി അവിടെ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു. പക്ഷേ നായികയുടേയും നായകന്റേയ്യും സമയോചിതമായ ഇടപെടല് മൂലം എല്ലാത്തിനേയും ശാസിച്ചും തലോടിയും ഒക്കെ അങ്ങ് തിരിച്ച് പറഞ്ഞ് വിടുന് ഒടുക്കം, അവസാനം. ലാസ്റ്റ് ഒണ്ടല്ലോ.. നായികക്കും നായകനും കല്യാണം! ഹോ!</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ഇതെത്രാമത്തെ തവണയാണ് ഈ കഥ മനുഷ്യന്റെ ക്ഷമ പരീക്ഷിക്കാന് ഇവരൊക്കെ പേരും മാറ്റി മിക്സ് ചെയ്ത് ഇറക്കുന്നത്. ടെലിവിഷന് ചാനലില് അവതാരിക പറയുന്നു. "ബയങ്ക്ര ഡിഫ്റേന്റ് ആയ ഒരു ഗദയുമായാണ് ലാല് ജോസ് ഇത്തവണയും വന്നിരിക്കുന്നത്" എന്ന്. ശരിക്കും ഈ സിനിമ, പ്രേക്ഷകര്ക്ക് ലാല് ജോസിന്റെ വക ഇതൊരു "ഗദാഘാതം "തന്നെയാണെന്ന് പറയാം.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">നായികയായ 'എല്സ്സമ്മ'യായി ആന് അഗസ്റ്റിന് പുതുമുഖത്തിന്റെ കമ്പങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ തന്മയത്തോടെ നന്നായി അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നു. കുഞ്ചാക്കോ ബോബന് മലയാളസിനിമയിലെ ഇരുത്തം വന്ന നടനായി എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'പാലുണ്ണീ' ആയുള്ള പ്രകടനം. ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ 'എബിമോനും' ജഗതിയുടെ 'മെമ്പര് രമണനും' വിജയരാഘവന്റെ 'കരിപ്പള്ളി സുഗുണനും' ഒക്കെ അഭിനയത്തില് മികച്ചു നിന്നു. ഒരു കുഴപ്പം എന്താണെന്നു വെച്ചാല് ഈ കഥാപാത്രങ്ങളെയൊക്കെ നാം ഒരു നൂറു തവണ കണ്ടു കാണും. സംഭാഷണവും, ഭാവഹാവാദികളും എല്ലാം ആവര്ത്തന വിരസങ്ങളാണ്. സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂട് എന്ന നടന് എങ്ങിനെ സ്റ്റീരിയോടൈപ് ആകുന്നു എന്നതിന് ഈ ചിത്രത്തിലെ 'മണവാളന് ബ്രോക്കര്' കണ്ടാല് മതി. 'മിമിക്രി' യുടെ അതിപ്രസരം ഈ സിനിമയില് ഉണ്ട് എന്നത് വ്യക്തം.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">വിജയ് ഉലഗനാഥിന്റെ ക്യാമറ മിക ച്ച നിലവാരമാണ് പുലര്ത്തിയത്. കഷ്ടപ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്ന എല്സ്സമ്മ വര്ണ്ണാഭമായ ചുരീദാറുകള് മാറി മാറി ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ഷീല/ശാരദ/സീമ മാരുടെ കാലത്തെ ഓര്മ്മകള് ഉണര്ത്തി (വസ്ത്രാലങ്കാരവും തഥൈവ). ഇടക്ക് ഇടാന് തുണിയില്ലാത്ത എല്സമ്മ ഷര്ട്ടും ലുങ്കിയും ധരിക്കുന്നുണ്ട് കേട്ടോ. "ആണ്കുട്ടി" എന്നൊകെ പേരിട്ടുപോയില്ലേ പടത്തിന്?</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">സംഗീതവും ഗാനവും ഒരു വകയാണ്. റഫീക് അഹമ്മദാണ് ഗാന രചന. രാജാമണിയുടെ സംഗീതം. പശ്ചാത്തലസംഗീതവും കണ്ടക്റ്റിംഗും തന്നെയാണ് തനിക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ മേഖല എന്ന് ശ്രീ.രാജാമണി തെളിയിച്ചു. ടൈറ്റില് സോംഗ് ആയ ‘കണ്ണാരം പൊത്തി പൊത്തി ‘ മാത്രമെ അല്പമെങ്കിലും മെച്ചമുള്ളൂ. ബാക്കിയൊക്കെ മേളവാദ്യഘോഷമാണ്.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">കെട്ടുറപ്പുള്ളതോ പുതുമയുളതോ ആയ ഒരു കഥയോ തിരക്കഥയോ ഇല്ലാതെയാണ് ഈ സിനിമ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നതാണ് ഏറെ ദയനീയം. ഹാസ്യവും ദ്വയാര്ത്ഥങ്ങളും സംഭാഷണങ്ങളില് കുത്തി നിറച്ച പ്രഗല്ഭരായായ കലാകാരന്മാരെക്കൊണ്ട് പറയിച്ച് ലാല്ജോസ് അവകാശപ്പെടുന്നു "ഇതൊരു പുതിയ വേറിട്ട ചിത്രമാണെന്ന്". നടീനടന്മാരുടെ ഉജ്ജ്വപ്രകടനം കൊണ്ട് മാത്രം ജനം അല്പനേരമിരുന്നു ചിരിക്കും. ഇടക്കിടെ ഇളിയുകയും അവസാനം ഇളീഭ്യരാവുകയും ചെയ്യും. കഥയിലെ ലോജിക്കില്ലായ്മ കനത്ത പോരായ്മയാണ് ഇതിന്റെ. ശ്രീ ലാല് ജോസിന്റെ കഴിവിനൊത്ത പ്രകടനമേയല്ല ഇത് എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">ബോട്ടം ലൈന് : ചിത്രം , കൊടുക്കുന്ന കാശിന് മുതലല്ല. പോയിക്കണ്ട് "കാശുപോയേ" എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് സങ്കടപ്പെടൂ.</span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; "></span><br /><span style="font-size: 11pt; font-family: Arial; color: rgb(0, 0, 0); background-color: transparent; font-weight: normal; font-style: normal; text-decoration: none; vertical-align: baseline; white-space: pre-wrap; ">വാല്ക്കഷണം: ഇത് ഇതെഴുതിയ ആളിന്റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായമാണ്. ഈ സിനിമ കണ്ട മറ്റാളുകള്ക്ക് അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായേക്കാം.’ ഇത് നല്ലതാ'ണ് ‘ എന്ന അഭിപ്രായം , സമീപകാലത്ത് ഇറങ്ങുന്ന ഗുണനിലവാരം കുറഞ്ഞ സിനിമകള് കണ്ടതുകൊണ്ടും അതില് നിന്നുണ്ടായ താരതമ്യം കൊണ്ടും ആവാമെന്നത് കേവലം യാദൃശ്ചികവും അല്ല.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-7226275894843391471?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-37547495595328374602010-09-10T12:45:00.000-07:002010-09-13T00:31:30.526-07:00പ്രാഞ്ചിയേട്ടന് ആന്ഡ് ദ സെയിന്റ് (ആസ്വാദനം)<div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/TIqK7yzZJGI/AAAAAAAABL4/m3MmM0_zX04/s1600/pranchiyettan.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 399px; height: 253px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/TIqK7yzZJGI/AAAAAAAABL4/m3MmM0_zX04/s400/pranchiyettan.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515373453522838626" /></a><span class="Apple-style-span" style=" color: rgb(51, 51, 51); line-height: 20px; font-size:13px;"><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ശ്രീ .രഞ്ജിത് കഥയും തിരക്കഥയും സംഭാഷണങ്ങളുമെഴുതി സംവിധാനം ചെയ്ത " പ്രാഞ്ചിയേട്ടന് ആന്ഡ് ദ സെയിന്റ്", പ്രാഞ്ചിയേട്ടന് എന്ന ചിറമേല് ഈനാശു ഫ്രാന്സിസിന്റെ കഥ പറയുന്നു. മമ്മൂട്ടി കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ പ്രാഞ്ചിയേട്ടനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. വാസുമേനോനായി ഇന്നസെന്റും പദ്മശ്രീയായി പ്രിയാമണിയും ഡോ.ഓമനയായി ഖുശ്ബുവും ഡോ ജോസ് ആയി സിദ്ദിഖും ഫ്രാന്സിസ് പുണ്യാളനായി ജെസ്സെ ഫോക്സ് അല്ലനും പോളിയായി മാസ്റ്റര് ഗണപതിയും സുപ്രനായി ടിനി ടോമും വേഷമിടുന്നു.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട തീരുമാനമെടുക്കാന് ഫ്രാന്സിസ് പുണ്യാളന്റെ പള്ളിയിലെത്തുന്ന പ്രാഞ്ചിക്ക് ഫ്രാന്സിസ് പുണ്യാളന് പ്രത്യക്ഷനാവുന്നതായും അദ്ദേഹവുമായി സംവദിക്കുന്നതായും ഉള്ള ഒരു തോന്നല് ഉണ്ടാവുകയും ആ സ്വപ്നസംവാദത്തിലൂടെ കഥ പറഞ്ഞു പോവുന്ന രീതിയുമാണ് രഞ്ജിത് ഈ സിനിമയില് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഫ്ലാഷ്ബാക് പുതിയ അവതരണരീതിയല്ലെങ്കില് കൂടി കഥയുടെ രസച്ചരട് പൊട്ടാതെ വര്ത്തമാനകാലത്തില്ത്തന്നെ കഥയെ പിടിച്ചുനിര്ത്താന് ഇതിനു കഴിഞ്ഞു എന്നത് രഞ്ജിത്തിന്റെ മാത്രം വിജയമാണ്. കെട്ടുറപ്പുള്ള തിരക്കഥയും തൃശ്ശൂര് മലയാളത്തിലെഴുതപ്പെട്ട ഡയലോഗുകളും ചിത്രത്തിന് മിഴിവേകുന്നു. ആസ്വാദകന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കുത്തിത്തിരുകാതെ തന്നെ നന്മയുടെ ആത്യന്തികവിജയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സന്ദേശം പകരാനും ഈ സിനിമക്ക് കഴിയുന്നു എന്നത് ആശ്വാസവുമാണ്.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">പരമ്പരാഗതമായ അരിക്കച്ചവടത്തിലൂടെ ചാര്ത്തിക്കിട്ടിയ അരിപ്രാഞ്ചി എന്ന പേര് തന്റെ അതിരില്ലാത്ത പണത്തിനും പ്രാമാണികത്വത്തിനുമേല്പ്പിക്കുന്ന പരിക്ക് പ്രാഞ്ചിയെ അലട്ടുന്നു. സ്ഥാനമാനങ്ങള് പണത്തിലൂടെ നേടിയെടുത്താല് പ്രാഞ്ചിയുടെ ഈ ചീത്തപേര് മാറ്റിയെടുക്കാം എന്ന സുഹൃത്ത് വാസുമേനോന്റെ (ഇന്നസെന്റ്) ഉപദേശങ്ങള് പിന്തുടരുന്ന പ്രാഞ്ചിക്ക് പറ്റുന്ന അബദ്ധങ്ങള് നര്മ്മത്തിന്റെ മേമ്പൊടിയിലും ഇന്നസെന്റ്, സിദ്ദിഖ് (ഡോ ജോസ് ),ടിനി ടോം( ഡ്രൈവര് സുപ്രന്), ടി.ജി രവി (ഉതുപ്പേട്ടന്) എന്നീ നടന്മാരുടെ അതിമനോഹരമായ അഭിനയചാരുതയിലൂടെ രഞ്ജിത് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അവാര്ഡുകളും അംഗീകാരങ്ങളും രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനത്തിന്റേയും പണാധിപത്യത്തിന്റേയും പിടിയിലാണെന്നുള്ള സമീപകാല വിവാദങ്ങളെ ആക്ഷേപഹാസ്യത്തിന്റെ മിതമായ ചേരുവയിലൂടെ സംവിധായകന് സമര്ത്ഥമായി കളിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia; line-height: normal; border-collapse: collapse; font-size: 16px; white-space: pre-wrap; ">പ്രാഞ്ചിക്ക് 'പദ്മശ്രീ' വിലകൊടുത്തു വാങ്ങാനെത്തുന്ന ദക്ഷിണേന്ത്യന് ദല്ലാളായി ശ്രീ ബാലചന്ദ്രന് ചുള്ളിക്കാടും ഒരു ഹ്രസ്വവേഷത്തിലെത്തുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാഷണവും അഭിനയവും കഥാപാത്രവുമായി താദാദ്മ്യം പ്രാപിച്ചതായി തോന്നിയില്ല.</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia; line-height: normal; border-collapse: collapse; font-size: 16px; white-space: pre-wrap; "><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">അതിസാധാരണമായ ട്വിസ്റ്റുകളേ ഈ സിനിമയില് ഉള്ളൂ. പദ്മശ്രീ (പ്രിയാമണി) എന്ന ഇന്റീരിയര് ഡക്കറേറ്ററുടേ പ്രവേശം അതിലൊന്നല്ലതാനും. നായകന് ഒരു സുന്ദരിയായ നായിക വേണം എന്നതുമാത്രമായിരിക്കണം ഈ കഥാപാത്രത്തിന്റെ സൃഷ്ടിക്ക് പിന്നില്.പദ്മശ്രീ എന്ന കഥാപാത്രം ഈ കഥക്ക് ഒരു അനിവാര്യത അല്ല എന്നിരിക്കെത്തന്നെ പ്രിയാമണി അനായാസമായി ഈ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചു.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">പോളി (മാസ്റ്റര് ഗണപതി) എന്ന റിബലായ പത്താംക്ലാസ്സ് വിദ്യാര്ത്ഥിയാണ് പ്രാഞ്ചിയുടെ ജീവിതത്തെ അയാളറിയാതെ തന്നെ ഗുണപരമായ രീതിയില് മാറ്റി മറിക്കുന്നത്. അതു മാത്രമാണ് അനുദ്വേഗമില്ലാതെ തന്നെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സിനിമയിലെ ഏക ട്വിസ്റ്റും. ഗണപതി എന്ന ബാലന് വളരെ നന്നായിത്തന്നെ ആ കഥാപാത്രത്തെ ഉള്ക്കൊണ്ടു പ്രവര്ത്തിച്ചു. </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia; line-height: normal; font-size: 16px; border-collapse: collapse; white-space: pre-wrap; ">പോളി എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ വികസനത്തിന് പിന്തുണയായി ജഗതി ശ്രികുമാര് അവതരിപ്പിച്ച "പണ്ഡിറ്റ് ദീനദയാല്" എന്ന ഗാന്ധിയന്. ശ്രീ ജഗതി തന്റെ അഭിനയത്തിന്റെ പ്രാഗത്ഭ്യവും പരിണതപ്രഞ്ജതയും തികവോടെ പ്രകടിപ്പിച്ചു. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium; ">ബിജുമേനോന് ചെയ്ത പോളിയുടെ അച്ഛന്, മമ്മൂട്ടിയുടെ വീട്ടുജോലിക്കാരന് (ക്ഷമിക്കണം. നടന്റെ പേരറിയില്ല), ശിവജിയുടെ ഹെഡ്മാഷ് എന്നിവരും നല്ല പ്രകടനം കാഴ്ച വെച്ചു.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">അതിഭാവുകത്വം ഒട്ടുമില്ലാത്ത ബ്ലണ്ടര് കോമഡി ചെയ്യാന് തനിക്കുള്ള അപാരമായ കഴിവുകള് "പ്രാഞ്ചിയേട്ടന്" എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മഭാവങ്ങളിലൂടെ മമ്മൂട്ടി എന്ന മഹാനടന് അനാവരണം ചെയ്യുന്നു. വിദ്യാഭാസമില്ലായ്മ എന്ന തന്റെ കുറവ് അതുണ്ടാക്കുന്ന ആത്മവിശ്വാസമില്ലായ്മ അത് പ്രാഞ്ചിയുടെ ഓരോ പ്രവര്ത്തിയിലൂടെയും നടത്തത്തിലൂടെയും നിലകളിലൂടെയും നേര്ത്ത ചലനങ്ങളിലൂടെയും ഭാവമാറ്റങ്ങളിലൂടെയും നിഷ്കളങ്കമായ തൃശ്ശൂര് സംഭാഷണത്തിലൂടെയും അതിമനോഹരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു മമ്മൂട്ടി.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">സിനിമോട്ടോഗ്രഫിയില് കൃതഹസ്തനാണ് താന് എന്ന് ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നതാണ് വേണു തന്റെ ക്യാമറയില് ദൃശ്യവല്ക്കരിച്ച ഈ സിനിമയിലെ സീനുകള്.അസ്സാധ്യം എന്നു തോന്നുന്ന ക്യാമറാ പൊസിഷനുകള് ഒന്നും ഈ സിനിമ ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല എങ്കിലും ഇതിനു വേണ്ടുന്ന എല്ലാം തന്റെ ക്യാമറയിലൂടെ നല്കാനായി എന്നതാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവന.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ക്രൈസ്തവന്റെ കഥ പറയുന്ന സിനിമ എന്ന നിലയില് അതിനനുയോജ്യമായ പശ്ചാത്തലസംഗീതം നല്കുന്നതില് ഔസേപ്പച്ചന്റെ പശ്ചാത്തലസംഗീതം വിജയിച്ചു. ഷിബു ചക്രവര്ത്തിയാണ് ഗാനരചന. ഔസേപ്പച്ചന്റെ സംഗീതവും. ഗാനത്തിന് വലിയ പ്രസക്തിയില്ലാത്ത ഈ സിനിമയില് അതിനെ മുഴപ്പിച്ച് നിര്ത്തേണ്ടതില്ല എന്ന സംവിധായകന്റെ തീരുമാനം പക്വതയാര്ന്നതായി.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ജെസ്സെ ഫോക്സ് അല്ലന്റെ സെന്റ് ഫ്രാന്സിസ് പുണ്യാളന് തരക്ക്കേടില്ല എന്നേ പറയാവൂ. ഇരുണ്ട അള്ത്താരയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലും പുണ്യാളന്റെ നിര്വ്വികാരമായ മുഖം അലോസരപ്പെടുത്തി. മലയാളം സംഭാഷണം (ഡബ്ബിംഗ്) നര്മ്മം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു താനും.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">രണ്ടരമണിക്കൂര് നീണ്ടു നില്ക്കുന്ന ഈ സിനിമ ഉല്ലാസത്തോടെ കണ്ടിരിക്കാന് എന്തുകൊണ്ടും യോഗ്യമാണ്. ഈ സിനിമ നല്കുന്ന നല്ല ചില സന്ദേശങ്ങള് പ്രേക്ഷകന്റെ മനസ്സില് തറക്കും എന്നുള്ളതിനും സംശയമില്ല. മുടക്കുന്ന പണത്തിന് മൂല്യം നല്കുന്ന നല്ല സിനിമ. പോയി കാണുക. ശേഷം സ്ക്രീനില് തന്നെ കാണുക.</span></div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-3754749559532837460?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-84273509959180690652010-08-18T22:34:00.001-07:002010-08-18T22:34:46.235-07:00എല്ലാവര്ക്കും ഓണാശംസകള്! വയര് നിറയെ ഊണാശംസകള്!<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; color: rgb(51, 51, 51); line-height: 16px; "><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">എല്ലാവര്ക്കും ഓണാശംസകള്! വയര് നിറയെ ഊണാശംസകള്!</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ചോറില് പരിപ്പൊഴിച്ച് അതില് പൂര്ണ്ണചന്ദ്രനൊക്കും പപ്പടം സ്നേഹത്തോടെ വെച്ച് വലത് കൈപ്പടം പരത്തി കമഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് പൊടിച്ച് നെയ്യും ചേര്ത്ത് കുഴ്ച്ച് അടിക്കാന് മറക്കരുത്.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">സാമ്പാര് എത്തിയാല് ഇടതുവശത്ത് അനാഥമായിക്കിടക്കുന്ന ഒരു കൂന ചോറ് ഇലയുടെ നടുവിലേക്കിട്ട് അതിലൊരു കുഴി കുഴിച്ച് സാമ്പാര് ഒഴിപ്പിച്ച് അതിലെ കഷണങ്ങളെ ആദ്യം ഉച്ചാടനം ചെയ്ത് കുഴച്ചുരുളയാക്കി, അതിന്മേല് അവിയലിന്റെ ഒരു പിടിയെടുത്ത് പിടിപ്പിച്ച്, അതില് ഇഞ്ചിക്കറി കൊണ്ടൊരു പൊട്ട് തൊട്ട് അണ്ണാക്കിലേക്കെറിയുമ്പോള് നിങ്ങള്ക്ക് ദിവസവും ചോറുണ്ണുന്ന ഹോട്ടലിലെ ചീപ് ഫുഡ്ഡിനോട് പുച്ഛം തോന്നിയേക്കാം. തോന്നണം. അഹങ്കരിക്കണം. അതിനാണോണം. (തിരിച്ച് വന്ന് കരയാനും ഒരു കാരണം വേണ്ടേ)</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">പടവലങ്ങയും, വെള്ളരിക്കയും, ചേനയും, മുരിങ്ങക്കയും ചെറുതായരഞ്ഞ തേങ്ങയില് ആനന്ദനൃത്തമാടു,ന്ന വെളിച്ചെണ്ണയുടേ കടും വാസന മേന്പൊടി ചാര്ത്തുന്ന അവിയല്, തള്ളവിരലും ചൂണ്ടുവിരലും നടുവിരലും കൂട്ടി കുത്തിയെടുത്ത് നാവില് വെക്കുമ്പോള് നിങ്ങള് ഒരു തികഞ്ഞ അഹങ്കാരിയായിരിക്കും.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ചുവക്കെ വറുത്ത് ഉടച്ചെടുത്ത് തൈര് ചേര്ത്തുണ്ടാക്കിയ പാവക്കാ/ വെണ്ടക്കാ കിച്ചടികളും, സ്വര്ണ്ണനിറമുള്ള കാബേജ് തോരനും മത്തങ്ങായും കടലയും സ്നേഹിച്ചൊന്നായ്ക്കുഴ്ഞ്ഞ കടുക് കൊണ്ട് മേമ്പൊടിചോടിക്കിടക്കുന്ന കൂട്ടുകറിയും നിങ്ങളേക്കാത്തിരിക്കുന്നു. ഒന്നും വെറുതേ വിടരുത്.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">തൊട്ട് നാവില് വെച്ചാല് കുണ്ഡലിനിവരെ കറന്റടിപ്പിക്കുന്ന ഉശിരുള്ള അച്ചാറുകള് ഹോട്ടലിലെ ആഹാരം കഴിച്ച് രുചികെട്ട നാവുകളെ പുളകമണിയിക്കട്ടേ എന്നാശംസിക്കുന്നു.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">കുറുക്കു കാളനും, മധുരപ്പച്ചടിയും ആ ഇലയുടെ സെന്ററില് ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് "കാണാനല്ല" എന്നോര്ക്കുക.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ആലസ്യത്തോടെ ഇലയില് വന്നു വീഴുന്ന അടപ്രഥമന് പഴവും പപ്പടവൂം കൂട്ടി ഞെരടി വാരിയുണ്ണുമ്പോള്, ഹോട്ടലിലെ കുഴിപ്പിഞ്ഞാണത്തിന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് എന്നും കാണാറുള്ള "ചൗവ്വരി" എന്ന സൂപ്പര്ഗ്ലൂ കൊണ്ടുള്ള പായസത്തിനെപ്പറ്റി നിങ്ങളോര്ക്കുകകൂടി ചെയ്യരുത്.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ഒടുവില് ഇഞ്ചിയും പച്ചമുളകും കരിവേപ്പിലയും ചതച്ചിട്ട ഉശിരനായ സംഭാരം കുടിച്ച് ഏമ്പക്കം വിട്ട് നാക്കില കൈകൊണ്ട് കൂട്ടിയെടുത്ത് വടക്കേപ്പുറത്തേക്ക് എറിയുമ്പോള് ആര്ത്തുപൊങ്ങുന്ന കാക്കകളുറ്റെ കാ കാ രവം നിങ്ങളില് ഒരു ഗൃഹാതുരത്വം ഉണര്ത്തിയേക്കാം.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ഒരോണത്തിന്റെ ഓര്മ്മകളിലേക്കുള്ള കുറേ ചിറകടിയൊച്ചകള് കൂടി കൂട്ടിച്ചേര്ത്ത്... തിരികെ വന്ന് പി.സി ഓണ് ചെയ്യുന്നതു വരെ.... എല്ലാവര്ക്കും ഓണാശംസകള്! വയര് നിറയെ ഊണാശംസകള്!</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; line-height: 1.5em; ">ഓണക്കാലത്ത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങള് : ഊഞ്ഞാലിന്റെ കയറിന്റെ ക്വാളിറ്റി, വണ്ണം എന്നിവ ശ്രദ്ധിക്കുക. പണ്ടത്തെപോലെയല്ല. എല്ലാവരും തടിയന്മാരും തടിച്ചികളുമാണെന്ന കാര്യം മറക്കരുത്.</p><div><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-8427350995918069065?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-12366171616425235242010-07-19T21:12:00.000-07:002010-07-19T21:16:27.596-07:00ശ്രീ കോട്ടക്കല് ശിവരാമന് ആദരാഞ്ജലികള്<div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">സ്ത്രീവേഷങ്ങള്ക്ക് വ്യക്തിത്വം നല്കിയ മഹാനായ കലാകാരന് കാലയവനികയിലേക്ക് സാവധാനം പിന്വാങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പക്വതയും കുലീനതയും വിവേകവും നിറഞ്ഞ ദമയന്തിയും ചപലതയും കൗശലവും നിറഞ്ഞ മോഹിനിയേയും, ലാസ്യവും ക്രൗര്യവും നിറഞ്ഞ ലളിതയേയും തനിക്ക് മാത്രം കഴിയുന്ന വിഭ്രമാത്മകമായ ചടുലഭാവങ്ങളിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ച് ആ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവിസ്മരണീയങ്ങളാക്കിയ കലാകാരന്.<br /><br /></span></div><div><img src="http://3.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/TEUicSEG6gI/AAAAAAAABLA/iN65QefAr3U/s400/kottackal.JPG" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 269px; height: 400px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5495836789556308482" /></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;"><b>ശ്രീ കോട്ടക്കല് ശിവരാമന് ആദരാഞ്ജലികള്!</b></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവിന് നിത്യശാന്തി നേരുന്നു.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-1236617161642523524?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-20716247607994219192010-06-17T23:29:00.000-07:002010-06-17T23:30:36.262-07:00ആത്മാര്ത്ഥത<div style="margin-top: 6px; margin-right: 6px; margin-bottom: 6px; margin-left: 6px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Verdana; font-size: 12pt; background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(0, 0, 0); min-height: 1100px; counter-reset: __goog_page__ 0; line-height: normal; ">ജോലി ചെയ്ത് നടുവൊടിഞ്ഞു. ലീവിന്റെ കാര്യം കോഞ്ഞാട്ടയാണ്. മാനേജര് ലീവ് തരില്ല.<div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">വട്ടായി അഭിനയിച്ചാല് ലീവ് കിട്ടുമെന്ന ഐഡിയ കൊള്ളിയാനായി മിന്നി.<br />സീലിംഗില് കണ്ട ഒരു സ്റ്റീല് ഹാംഗറില് തലകീഴായി തൂങ്ങിക്കിടക്കാം.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">ഹോ! എന്നാ ഐഡിയാ!<br />കിടന്നു. ഹമ്മേ.. ശ്ശാസം മുട്ടണ്...<br />തൊട്ടപ്പുറത്തെ കുബിക്കിളില് ഇരിക്കുന്ന ബിസിനസ്സ് അനലിസ്റ്റ്, സുന്ദരി, അതിബുദ്ധിമതി സംഭവം കണ്ട് വട്ടായി.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">"ശേ.. ഡേ എന്തോന്നാ ഈ കാണിക്കുന്നേ?"<br />"ഡീ.. എനിക്ക് ലീവ് വേണം. അയ്യാള് തരില്ല. അതോണ്ട് വട്ടായി അഭിനയിക്കുവാ. നീ നന്നായിട്ടൊന്ന് സപ്പോര്ട്ട് ചെയ്തേരെ."<br />മാനേജര് കയറി വന്നപ്പോള് എന്റെ കിടപ്പ് കണ്ട് അന്തം വിട്ടു.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">" ഹേയ്.. നീയെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? വാട്സ് ഗോയിംഗ് ഓന് ഹിയര്"<br />"സാര്.. ഞാന് ഒരു ലൈറ്റ് ബള്ബാണ്. പ്രകാശേട്ടനെ കിട്ടുന്നില്ലേ. നൂറ്റിപ്പത്ത് വാട്സ്"<br />"ഓ ബോയ്. നീ ജോലി ചെയ്ത് പണ്ടാരമടങ്ങിരിരിക്കുന്നു. പോ വീട്ടില് പോയി രണ്ടു ദിവസം റെസ്റ്റെടുത്തിട്ടു വാ. ലീവെടുത്തോ"</div><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ലൈറ്റ് ബള്ബായ ഞാന് ഉള്ളില് ചിരിച്ച് സ്വന്തം പുറത്ത് തട്ടി അഭിനന്ദിച്ചിട്ട് താഴെയിറങ്ങി പുറത്തേക്ക് പോകാന് നേരം സഹപ്രവര്ത്തക ബുദ്ധിമതിയും എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യുന്നു.<br />മാനേജര് അവളോട് " ഹേയ് നീ എവിടെ പോകുന്നു?"<br />അവള് "ഞാനും വീട്ടീപ്പോകുവാ സാര്. എന്നെക്കൊണ്ടെങ്ങും വയ്യ ഇരുട്ടത്ത് ജോലി ചെയ്യാന് "</p><div><br /></div><div>കടപ്പാട് : ബ്ലോണ്ട് ജോക്സ്</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-2071624760799421919?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-66158929519286869362010-06-07T07:39:00.000-07:002010-06-07T23:13:25.871-07:00ബിവറേജസ് കോര്പ്പറേഷന്റെ ബ്രാന്ഡ് അംബാസഡര്<div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:Verdana;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">നാട്ടില് ഉള്ള സകലമാന സാധനങ്ങള്ക്കും അംബാസഡര്മാരുണ്ട്. ഇതാണ് ഇപ്പോള് ലേറ്റസ്റ്റ് ഫാഷന്. അംബാസഡര് ഇല്ലാത്ത ഉല്പ്പന്നമാണോ. അതൊന്നും ഇവിടത്തെ ഒരു മനുഷേനും തിരിഞ്ഞു നോക്കാന് പോകുന്നില്ല. സ്വര്ണ്ണക്കടക്കാര് തുടങ്ങിയ ഈ കലാപരിപാടി ബാങ്കുകളും ബ്ലേഡ് കമ്പനികളും മുറുക്കാന്കടകളുമൊക്കെ ഏറ്റുപിറ്റിച്ചതോടെ, മറ്റൊരുപാടു മുതലാളിമാരുടെ കൂട്ടായ്മയായ, തൊഴിലാളിവര്ഗ്ഗത്തിന്റെ അനിഷേധ്യരായ മുതലാളിമാര് നയിക്കുന്ന കേരളസര്ക്കാരിനും പൂതി. നമുക്കും വേണം അംബാസഡര്. "എന്തോത്തിനാടാ ഈ കുന്ത്രാണ്ടം.അതെങ്ങനിരിക്കും. പരിപ്പുവടപോലെ കയ്പ്പുള്ളതാണോ." എന്നൊക്കെയായിരുന്നു പൊതുവേ മന്ത്രിസഭാംഗങ്ങളുറ്റെ ആദ്യപ്രതികരണമെങ്കിലും,വല്ലതും തടയുന്ന കേസാണെന്നു കരുതിയാവണം എല്ലാരും മന്ത്രിസഭായൊഗത്തില് ഉറങ്ങുന്നതിനിടെ കൈയ്യടിച്ച് പാസ്സാക്കി.</span></span></div><div style="margin-top: 6px; margin-right: 6px; margin-bottom: 6px; margin-left: 6px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(0, 0, 0); min-height: 1100px; counter-reset: __goog_page__ 0; line-height: normal; font-family:Verdana;font-size:10pt;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">അങ്ങ് മുംബൈയില് പരസ്യത്തിലും സിനിമയിലും ഒക്കെ അഭിനയിച്ച് നടക്കുന്ന അമിതാഭ്ബച്ചന് എന്ന ഒരു നടന് ഉണ്ടെന്നും ആള് വലിയ നടനും പ്രശസ്തനും ഒക്കെ ആണെന്നും അതിയാനെപ്പിടിച്ച് ടൂറിസം വകുപ്പിന്റെ ബ്രാന്റ് അംബാസഡര് ആക്കാമെന്നും ആര്ക്കോ ഐഡിയാ ഉദിച്ചു. ഉദിച്ച ഐഡിയാ ഉപ്പുതൊടാതെ പത്രക്കാര്ക്ക് കൊടുത്തതോടെ അവരത് പരസ്യവും ചെയ്തു. ഇന്ഡ്യന് സിനിമയുടെ ഹിന്ദി പറയുന്ന രോഷാകുലനായ ചെറുപ്പക്കാരന് ആലപ്പുഴയിലെ ചുണ്ടന് വള്ളത്തില് കയറിയിരുന്ന്</span></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'വരു കല്ല് (ള്ള് ) കുടിച്ചുകൊണ്ട് വല്ലം (ള്ളം) കളിക്കൂ" എന്നും 'കതകളി നമ്മുടെ സ്വന്തം കല' എന്നുമൊക്കെ പറയുന്നതായി സ്വപ്നം കണ്ടൂ ടുറിസം മന്ത്രി. അപ്പോഴാണ് അന്വേഷണകതുകികളും സര്വ്വോപരി ഹിന്ദുവര്ഗ്ഗിയതയെ, പ്രീണനത്തെ മുച്ചൂടും വെറുക്കുന്ന ഒരു പറ്റം സഖാക്കള് അറിഞ്ഞത്, ബച്ചന് കടുത്ത ആറെസ്സെസ്സുകാരനാണെന്ന്. അതൊടെ ബച്ചന്സിന്റെ ചീട്ടും കിറി. ഒപ്പം അംബാസഡറിന്റെയും. 'മനുഷ്യനെ വിളിച്ചുവരുത്തിട്ട് ഒരുമാതിരി മറ്റേപ്പരിപാടി കാണിക്കരുത്" എന്നൊക്കെ നല്ല ഭാഷയില് ഒത്ത വടിവില് ബ്ലോഗിലൊക്കെയെഴുതി ബച്ചന്. കിം ഫലം. കേരളാ സര്ക്കാരിനെപ്പറ്റി ബച്ചനെന്തറിയാം?</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div></div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">പിന്നെയാണ് മലയാളികള് ഖദര് ധരിക്കുന്നത് പോരായെന്ന് സര്ക്കാര് കണ്ടുപിടിച്ചത്. ഇവമ്മാരെയൊക്കെ ഖദര് ധരിപ്പിക്കാന് എന്തുവഴിയെന്ന് ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് അംബാസഡര് ഐഡിയാ പിന്നെയും വന്നത്. മന്ത്രിമാരെല്ലാമൊത്തുകുടി തലപുകഞ്ഞാലൊചിക്കുകയും കേരളം മുഴുവന് ഖദര് പ്രചരിപ്പിക്കാന് പറ്റിയ ഒരു സെമി ഗാന്ധിയന് പ്രശസ്തനെ തിരയുകയും ചെയ്തു. അങ്ങിനെ അവരെല്ലാം കുടി നമ്മുടെ മോഹന്ലാലിനെ കണ്ടെത്തി. പ്രശസ്ത നടന്, സല്ഗുണസമ്പന്നന്, സര്വ്വോപരി ചെറുപ്പക്കാരന്. പിന്നെ ഗാന്ധിസം സഹിക്കില്ല. ഒരേയൊരു കുഴപ്പം ഇടക്കിടെ 'സവാരി ഗിരിഗിരി' യെന്നും 'പോ മോനേ ദിനേശാ' എന്നുമൊക്കെ പറയും എന്നതായിരുന്നു. അതൊരു കുഴപ്പമല്ലെന്നും പോകെപ്പോകെ അതൊക്കെ ലാല് ശൈലിയില്ത്തന്നെ 'രഘുപതി രാഘവ രാജാ റാം' എന്നു പറയിപ്പിക്കാമെന്നും അതൊക്കെക്കണ്റ്റ് ഖദറുടുത്ത് മനുഷ്യന്മാര് പണ്ടാരമടങ്ങുമെന്നുമൊക്കെ സര്ക്കാരു സ്വപ്നം കണ്ടു. അപ്പൊഴല്ലേ ഉണ്ടിരുന്ന നായര്ക്ക് വിളി ഉണ്ടായ പോലെ അഴീക്കൊട് മാഷ് ചാടി വീണത്. മക്ഡവല്സിന്റെ പരസ്യത്തില് 'വൈകിട്ടെന്താ പരിപാടി' എന്നും ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ലാല് അഭിനയിച്ച പരസ്യം ഓര്മ്മിപ്പിച്ച് മാഷ് സര്ക്കാരിനെ നാണിപ്പിച്ചു. അതുകണ്ട് ആ മുദ്രാവാക്യം ഏറ്റുചൊല്ലി മദ്യഷാപ്പുകള്ക്കു മുന്പില് ജാതി മത പ്രായഭേദമില്ലാതെ ജനം കുടിച്ചു മറിയുന്നുവെന്നും ഇയ്യാളെയാണോ ഗാന്ധിയുടെ ഇഷ്ടവസ്ത്രമായ ഖദറിന്റെ അംബാസഡര് ആക്കാന് പോകുന്നത് എന്നും അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. സര്ക്കാര് നിന്ന നില്പ്പില് ഒന്നു വട്ടം തൊരിഞ്ഞു. ലാലിനെ ഖദറിന്റെ അംബാസഡര് സ്ഥാനത്തുനിന്നും നിക്കി; പകരം കൈത്തറി വസ്ത്രങ്ങളൂടെ ബ്രാന്റ് അംബാസഡര് ആക്കി. പിന്നല്ലാതെ. ഖദറിട്ടാല് പിന്നെ കള്ളുകുടിക്കാന് പറ്റില്ലെന്നും കൈത്തറി വസ്ത്രമായാല് അതൊരു പ്രശ്നമേയല്ലെന്നും ആര്ക്കാണറിഞ്ഞുകൂടാത്തത്? ഖദറിട്ടുകൊണ്ട് ആരേലും കള്ളുകുടിക്കുമോ? ഹും!</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "> </div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ഇനി എന്ത് എന്ന് ആലോചിച്ചിരിക്കുന്ന സര്ക്കാരിന് ഇനിയും ഒരുപാട് നല്ല കാര്യങ്ങള് ചെയ്യാനുണ്ട് എന്ന് പറയാനാണ് ഈ ഖണ്ഡിക നിക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നത്. പുരോഗതിയില് നിന്നും പുരോഗതിയിലേക്ക് 'കൂപ്പുകുത്തുന്ന' കേരളത്തിന്റെ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു നെടുന്തൂണാണല്ലോ ബിവറേജസ് കൊര്പ്പറേഷന്. പകലന്തിയോളമോ അല്ലെങ്കില് പത്ത് തൊട്ട് പതിനൊന്നു വരെയൊ അധ്വാനിക്കുന്നതും അല്ലാത്തതുമായ ജനവിഭാഗത്തിന്റെയും വിദ്യാര്ത്ഥിവര്ഗ്ഗത്തിന്റെയും ഒരിക്കലുമടങ്ങാത്ത മദ്യ ദാഹത്തിന് താങ്ങും തണലുമായി മാതൃക കാട്ടുകയാണ് ഈ സര്ക്കാര്. ഇതിനെ എത്ര അഭിനന്ദിച്ചാലാണ് മതി വരിക? ഉദാഹരണത്തിന് പണ്ടൊക്കെ രാവിലെ മുതല് വൈകിട്ട് വരെ സ്കൂളില് കുത്തിയിരുന്ന് പഠിച്ചിട്ട് വൈകുന്നേരം വിട്ടില് ചെന്നാല് ചിലപ്പോള് രാവിലത്തെ ഇഡ്ഡലിയോ ദോശയോ പുട്ടൊ കപ്പയോ വല്ലതുമൊക്കെയായിരുന്നു കഴിച്ചിരുന്നത്. എന്നാലിന്നത് മതിയോ? പോരാ. പഴങ്ങളായ മുന്തിരി, പറങ്കിപ്പഴം മുതലായവ ഒരല്പം പുളിപ്പിച്ച് വാറ്റിയുണ്ടാക്കുന്ന അത്യപൂര്വ്വങ്ങളായ വൈറ്റമിന്സ് എക്സ്ട്രാക്റ്റ്സ് അടങ്ങിയ വിദേശമദ്യം എന്ന ഓമനപ്പേരിലറിയപ്പെടുന്ന നാടന് മദ്യം മതിയായ അളവില് ചെന്നാലേ ഈ തലമുറ വികസിക്കൂ. കേരളം വികസിക്കൂ. ബിവറേജസ് കൊര്പ്പറേഷന്റെ തിരുമുറ്റത്തു നിന്നാണ് ഈ ഇളം തലമുറ ക്ഷമയുടേയും, സംസ്കാരത്തിന്റെയും അഡ്വാന്സ്ഡ് പാഠങ്ങള് പഠിക്കേണ്ടത്. ക്ഷമയൊടെ ക്യൂവില് നില്ക്കുക, എഴുന്നേറ്റ് നില്ക്കാന് വയ്യെങ്കിലും കുടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ട് അവിടെ വരുന്ന അപ്പൂപ്പന്മാര്ക്ക് പൈന്റ് മേടിച്ച് കൊടുത്ത് സംസ്കാരത്തിന്റെ പാഠങ്ങള്, അല്ലെങ്കില് മൂത്തവരെ എങ്ങിനെ ബഹുമാനിക്കണം എന്ന് പഠിക്കുക മുതലായവ.പറ്റുമെങ്കില് ഈ ജനകീയ സര്ക്കാര് നാലാം വാര്ഷികം ആഘോഷിക്കുന്ന ഈ വേളയില് 'രണ്ട് രൂപക്ക് ഒരു സ്മാള്' എന്ന പദ്ധതിയും കൂടി നടപ്പാക്കിയാല് കുശാലായേനെ. സര്ക്കാരിന്റെ യശസ്സും വര്ദ്ധിച്ചേനേ.<br /><br /></span><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">പക്ഷേ ഇങ്ങനെയൊക്കെ മതിയോ. ഇതിന് അല്പ്പം കൂടി പോപ്പുലാരിറ്റി കൊടുക്കേണ്ടേ? എന്തുകൊണ്ട് ബിവറേജസ് കൊര്പ്പറേഷന് ഒരു ബ്രാന്ഡ് അംബാസഡറെവെച്ച് ഈ മഹത്തായ സംസ്കാരം സര്ക്കാരിന് ഇനിയും ഒന്നു കുടി സമ്പന്നമാക്കിക്കൂടാ. ഈ എളിയ ചരിത്രകാരന്റെ അഭിപ്രായത്തില് (കേരളം ഈ പോക്ക് പൊയാല് ചരിത്രമാകും എന്ന തോന്നലില് നിന്നാണ് ഞാന് ചരിത്രകാരന് എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ചത് എന്ന് സൂചിപ്പിക്കട്ടേ) 'അയ്യപ്പ ബൈജു' എന്ന കലാകാര്നേയാണ് ബിവറേജസ് കൊര്പ്പറേഷന്റെ ബ്രാന്ഡ് അംബാസഡറാക്കേണ്ടത്. അതു വഴി കൂടുതല് കൂടുതല് ആളുകള് ഈ സമ്പന്നമായ പാരമ്പര്യത്തില് അണിചേരുകയും തദ്വാരാ കേരളം പേരു മാറി 'സ്മാള്സ് ഓണ് കണ്ട്റി' എന്ന വിശേഷണത്തിന് അര്ഹമായിത്തിരും എന്ന കാര്യത്തില് അല്പ്പവും സംശയമില്ല.</span></div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/TA0FN5yvh3I/AAAAAAAABKg/EfdkOEX6pIo/s1600/baiju.gif"><img style="text-align: left;display: block; margin-top: 0px; margin-right: auto; margin-bottom: 10px; margin-left: auto; cursor: pointer; width: 75px; height: 177px; " src="http://2.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/TA0FN5yvh3I/AAAAAAAABKg/EfdkOEX6pIo/s400/baiju.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5480042057989850994" /></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div></div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ശുഭം!<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-6615892951928686936?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-10406394997605538272010-06-07T01:42:00.000-07:002010-06-07T01:56:01.936-07:00തൂമ്പാപ്പണിയും ബര്മ്മുഡയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം [എന്നുമുള്ള കാഴ്ചകളും ചിന്തകളും (2)]<div style="margin-top: 6px; margin-right: 6px; margin-bottom: 6px; margin-left: 6px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Verdana; font-size: 10pt; background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(0, 0, 0); min-height: 1100px; counter-reset: __goog_page__ 0; line-height: normal; "><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">പറമ്പു കിളക്കാനും വൃത്തിയാക്കാനും ആളെക്കിട്ടാന് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ട്. (ഇതിന് ആലപ്പുഴയിലൊക്കെ 'ദേഹണ്ഡം' എന്നും വിളിക്കും). പത്ത് പതിനഞ്ച് കൊല്ലം മുന്പ് പറമ്പ് കിളച്ചിട്ടുണ്ട്, കൃഷി ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവുമില്ല. ഇപ്പോള് തൂമ്പായെടുത്ത് രണ്ട് വെട്ട് വെട്ടാമെന്ന് വെച്ചാല് പട്ടി അണക്കുന്നതുപോലെ അണക്കും. കൈയ്യില് തഴമ്പ് പൊട്ടിയാല് മൗസ് പോലും പിടിക്കാന് പറ്റുകയില്ലെന്നതു പോട്ടേ, മുളകിട്ട മീന് കൂട്ടാന് കൂട്ടി ചോറ് കുഴച്ചുരുട്ടിയടിക്കാന് പറ്റുമോ? സാഹസം ഉപേക്ഷിച്ചു.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">പദ്ധതിപ്രദേശത്തെ പ്രധാന പരമ്പരാഗത പറമ്പു പണിക്കരെ തപ്പിയെടുത്തു. മി. സുധീര്കുമാര്. പണി ചെയ്യുക എന്നത് ഇദ്ദേഹത്തിന് ഒരു രണ്ടാമത് മാത്രം വരുന്ന ഒരു പ്രയോറിറ്റി ആകുന്നു. തൊണ്ടയിലുള്ള കരകരായെന്നുള്ള ഒച്ചയാണ് സുധീര്കുമാറിന്റെ ആയുധം. തൂമ്പയും വെട്ടുകത്തിയും രണ്ടാമതേ വരൂ എന്ന് സാരം. ഒരു തൂമ്പാപ്പണിക്കാരനല്ലായിരുന്നെങ്കില് ഒരു പ്രോജക്റ്റ് മാനേജരോ അല്ലെങ്കില് ഒരു സൂപ്പര്വൈസര് എങ്കിലുമോ ആയിത്തിരാനായിരുന്നേനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യോഗം. അദ്ദേഹം ഒരു വെട്ട് വെട്ടുന്നു. പിന്നീട് ആ പരിസരത്താരെങ്കിലും ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കില് അതേതുമായിക്കൊള്ളട്ടേ, ആശാരിയോ, പെയിന്ററോ അതൊ തുമ്പാപ്പണിക്കാര് തന്നെയോ ആകട്ടെ, അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് നിന്ന് തനിക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാത്ത ആ പണി എങ്ങിനെ ഭംഗിയായി ചെയ്യണം എന്ന് അവര്ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുക്കും അദ്ദേഹം. പിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലെങ്കില് (പണിയൊഴിച്ച്. അതു പിന്നെ സെക്കന്ഡറി) കൈയ്യും കെട്ടി വെറുതേ നോക്കി നില്ക്കും. ചുമ്മാ ഒരു ജോളിക്ക്. അങ്ങിനെ നിന്നുനിന്ന് കാലുകഴച്ച് ഒടുവില് ഒന്നു ചായകുടിക്കാന് പോകും. അല്ലെങ്കില് ഒന്നിരുന്നു നടു നീര്ക്കും. എന്തായാലും അഞ്ച്മണിക്ക് വാച്ചില് ചെറിയസുചി അഞ്ചിലും വലിയസുചി പന്ത്രണ്ടിലും വരാതെ പറ്റില്ലല്ലോ. അതോടെ നാടുനടപ്പില് കൂടുതലായി കൂലിയും വാങ്ങി സ്ഥലം വിടാന് നേരമായി. ഇത്തരുണത്തില് കൃത്യനിഷ്ഠയോടെയുള്ള ദിനചര്യ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തില് കൊളസ്ട്രോള്, രക്താതിമര്ദ്ദം തുടങ്ങിയവ വര്ദ്ധിക്കാനും തദ്വാരാ ടിയാന് അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാനും വ്യായാമം ചെയ്യാനുമൊക്കെ തുടങ്ങി. ഒരു പക്ഷേ ശാരിരികാദ്ധ്വാനം തൊഴിലായുള്ളവരില് കാലത്തെഴുന്നേറ്റ് നടക്കാനും ഓടാനും വ്യായാമം ചെയ്യാനും പോകുന്ന ലോകത്തെ ആദ്യതൊഴിലാളി സുധീറായിരിക്കണം. വെള്ളയില് മഞ്ഞയും കറുപ്പും വരയുള്ള ടീ ഷര്ട്ടൊക്കെയിട്ട്, അടക്കാമരത്തില് ആമയെ വെച്ചുകെട്ടിയപോലത്തെ തന്റെ വയറും കുലുക്കി, സുധിര്കുമാര് നടക്കാന് പോകുന്നു. അധ്വാനിക്കുന്ന ജനവിഭാഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിനിധിയായി അയാളെ നമുക്ക് കാണാം.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><br /></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">രണ്ടാമന് ശ്രീജിത്. ദിവാകരന്. മി. തലപ്പുലയന് ഓഫ് കൊറ്റന്കുളങ്ങര. ഓരോ പറമ്പിന്റേയും കണ്ടത്തിന്റേയും അതിരുകളും അതിരുകേടുകളും കരതലാമലം പോലെ സുനിശ്ചിതം. പറ്റിയാല് ഒരല്പം അതിരു കടത്തി വേലി കെട്ടി കുടുംബക്കാരെ തമ്മില് പിണക്കാനും അത്യാവശ്യം ചില വേലകള് കൈയ്യില്. കറുത്ത് കുറ്റിയാന്. തലമുഴുവന് നര. ലേറ്റസ്റ്റ് വേഷം നീലനിറത്തില് ചതുരങ്ങലുള്ള കൈലിയും, ചെങ്കല്ലിന്റെ നിറമുള്ള ഷര്ട്ടും. ഇതൊക്കെ കണ്ടും കേട്ടും ഇദ്ദേഹം പറമ്പില് പണിചെയ്ത് ദേഹ്ണ്ഡിച്ചുകള്യും എന്നൊന്നും സഹൃദയര് ധരിച്ചുപോകരുത്. ദോഷം പറയരുതല്ലോ. അഞ്ചിന്റെ പൈസേടെ പണി ചെയ്യുന്നത് പുള്ളിക്കിഷ്ടമല്ല. പിന്നെ എല്ലാം ബാക്കിയുള്ളവരുടെ ഒരു നിര്ബ്ബന്ധം. ഒരു സംതൃപ്തി. അതിനു പുള്ളി വരും, നില്ക്കും , തോന്നിയാല് ചെയ്യും.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><br /></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><br /></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">തുമ്പാ കൊണ്ട് ഒരു വെട്ട് വെട്ടിക്കഴിഞ്ഞാല് പറഞ്ഞ് വെച്ചത്പോലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈലിയുടെ മടക്കിക്കുത്തഴിയും. അതൊടെ വെട്ട് നിര്ത്തുന്നു. പിന്നെ കൈലി മൊത്തമായഴിച്ച്, കുടഞ്ഞ് വീശിയുടുത്ത്, അടുത്ത വെട്ടിന് അഴിയാന് പാകത്തിന് ലൈറ്റായി മടക്കിക്കുത്തുന്നു.ഈ പ്രക്രിയ അനവരതം തുടരുന്നു. എക്സ്ട്രാ ബ്രേക്കുകള്ക്കിടയിലൂടെ.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><br /></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">ഇത് കണ്ട് കണ്ട് സഹികെട്ട സഹധര്മ്മിണി ഒരു ദിവസം പ്രഖ്യാപിച്ചു.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><br /></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">"അയാള്ക്ക് ഒരു ബര്മ്മുഡാ നിക്കര് മേടിച്ച് കൊട്ക്ക്. അപ്പോഴെങ്കിലും ഈ അഴിച്ച് കുടഞ്ഞുടുക്കല് ഒന്നവസാനിപ്പിച്ച് അത്രേം നേരം കൂടി പണി ചെയ്യുമല്ലോ."</div><div><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-1040639499760553827?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-27925247330544840962010-05-17T10:34:00.002-07:002010-05-17T10:48:22.868-07:00ഡ്രൈവിംഗിന്റെ മന:ശ്ശാസ്ത്രം<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/S_F_4tgcLkI/AAAAAAAABGo/uTRau-0JfE8/s1600/devil.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 289px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/S_F_4tgcLkI/AAAAAAAABGo/uTRau-0JfE8/s400/devil.gif" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5472295634496925250" /></a><div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/S_F_4tgcLkI/AAAAAAAABGo/uTRau-0JfE8/s1600/devil.gif"></a><span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:'Times New Roman';font-size:medium;"><div style="margin-top: 6px; margin-right: 6px; margin-bottom: 6px; margin-left: 6px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Verdana; font-size: 10pt; background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(0, 0, 0); min-height: 1100px; counter-reset: __goog_page__ 0; line-height: normal; "><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large; ">ഒ</span>രു വാഹനം ഓടിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കില് അതില് യാത്രചെയ്യുകയോ ചെയ്തിട്ടുള്ള ഏതൊരാള്ക്കും ഒരിക്കലെങ്കിലും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുള്ള ഒന്നാകും ഒരു അപകടം അല്ലെങ്കില് ഒരു അപകടത്തിനുള്ള സാധ്യത എന്നത്. സ്വന്തം അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില് പറഞ്ഞാല്, ഞാന് ഒരു കാറുവാങ്ങി ഒരു കൊല്ലമായപ്പോള്ത്തന്നെ, അതുകൊണ്ടുണ്ടായ അപകടങ്ങള് ചെറുതും വലുതുമായി ഏഴ് എണ്ണമാണ്. ഇതില് മൂന്നെണ്ണം വളരെ ഗുരുതരമായ കേടുപാടുകള് കാറിനുണ്ടാക്കുകയും ഭാഗ്യവശാല് ആളപായം ഒന്നും സംഭവിക്കാതിരുന്നതും ആണ്. എന്റെ ഭാര്യ എന്നെ എപ്പോഴും "റാഷ് ഡ്രൈവര്' എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ളത്. എനിക്ക് പറ്റിയ ഒരപകടത്തെപ്പറ്റിപ്പറയുമ്പോള്, എന്റെ സഹപ്രവര്ത്തകര്, "അടുത്തത് എനാ മാഷേയ്" എന്നോ " ജസ്റ്റ് അനതര് വണ്" എന്നോ പറഞ്ഞ് കളിയാക്കുന്നു. ഇതില്നിന്നൊക്കെയാണ് യഥാര്ത്ഥത്തില് ഞാന് വാഹനമോടിക്കുന്ന രീതിയില് എന്തോ പാകപ്പിഴയുണ്ടെന്നും, എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങള് അതില് വരുത്തേണ്ടതുണ്ടെന്നുമുള്ള ചിന്ത എന്നിലുണ്ടായത്. ഇത് ഡ്രൈവിംഗിനെ എങ്ങിനെയാണ് മന:ശ്ശാസ്ത്രപരമായി അപഗ്രഥിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നന്വേഷിക്കാന് പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഡോ: ലിയോണ് ജെയിംസ് 1997 ല് എഴുതിയ "ഡ്രൈവിംഗിന്റെ മന:ശ്ശാസ്ത്ര തത്വങ്ങള്" എന്ന ലേഖനമാണ് മുഖ്യമായും ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആധാരം. ഉടന് തന്നെ ക്ലിക്ക് ചെയ്ത് മൂല ലേഖനത്തിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാനായി ലിങ്ക് അല്പ്പം കഴിഞ്ഞ് കമന്റിന്റെ കൂടെ ഇടുന്നതാണ്.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "> </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><b><u>ഡ്രൈവിംഗിലെ മന:ശ്ശാസ്ത്രം</u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "> </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ഒരു വാഹനം ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോള് ബോധപൂര്വ്വവും അല്ലാത്തതുമായ ഒട്ടേറെക്കാര്യങ്ങള് ഒരു ഡ്രൈവര് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇവ പ്രധാനമായും പ്രശ്നങ്ങളും അതിനുള്ള പോംവഴികളും, തീരുമാനങ്ങള്, പ്രതികരണങ്ങള്, വിശദീകരണങ്ങള് എന്നീ ഗണത്തില് പെടുന്നവയാണ്. ഡ്രൈവ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് തന്റെ കാറിനുചുറ്റും തുടര്ച്ചയായി എന്തൊക്കെ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് ഒരു ഡ്രൈവര് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഉദാഹരണത്തിന് നിങ്ങള് റോഡിന്റെ ഇടതുവശം ചേര്ന്ന് പോയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കെ കുറേ മുന്നിലായി മറ്റൊരു വാഹനം റോഡിലേക്ക് കയറുന്നതായി ശ്രദ്ധയില്പ്പെടുന്നുവെന്നിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങളെന്തു ചെയ്യും? നിങ്ങളുടെ വാഹനം വേഗത കുറക്കുമോ, നിര്ത്തുമോ അതോ ഓടിച്ചുപോകുമോ. തീരുമാനം എന്തുതന്നെയായാലും അതിന് നിങ്ങള് "നിങ്ങളുടേതായ" ഒരു "തക്കതായ കാരണം" കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടാവും. ഉദാഹരണത്തിന് </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">"അയാള് അവിടെ നിര്ത്തുന്നതാണ് നല്ലത്. നിയമപ്രകാരം എനിയ്ക്കാണ് പോകാനുള്ള മുന്തൂക്കം. പക്ഷേ അയാള് വേഗത്തിലാണല്ലോ റോഡിലേക്ക് കയറുന്നത്. ഞാന് വേഗം കൂട്ടാം. ഉച്ചത്തില് ഹോണടിക്കാം. അപ്പോള് അയാള്ക്ക് മനസ്സിലാകും ഞാന് വിട്ടുകൊടുക്കില്ല എന്ന്. അതാ അയാള് നിര്ത്തി"</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">രസകരമായ മറ്റൊരു കാര്യം മറ്റനേകം "സാഹചര്യ സൂചകങ്ങളും" നിങ്ങളുടെ തീരുമാനത്തെ ബാധിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ്.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />വാഹനം ഓടിക്കുന്നത് സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ, ചെറുപ്പക്കാരനോ വൃദ്ധനോ?</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">വസ്ത്രധാരണം എങ്ങിനെ, കാഴ്ചക്ക് എങ്ങിനെ?<br />കാര് പുതിയതോ പഴയതോ, മുന്തിയ ഇനമോ അതോ വിലകുറഞ്ഞതോ?<br />കാഴ്ച വ്യക്തമാണോ? </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">അയാള്ക്ക് തന്നെയും തനിക്ക് അയാളെയും കാണാന് സാധിക്കുന്നുണ്ടോ?<br />കാര് വേഗത്തിലാണോ അതോ സാവധാനത്തിലാണോ റോഡിലേക്ക് കയറുന്നത്?</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "> </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ഇങ്ങനെ അനേകം പ്രസക്തവും അപ്രസക്തവുമായ ഒട്ടേറെ പ്രശ്നങ്ങള് നിങ്ങളൂറ്റെ തലയില്ക്കൂടി കടന്നുപോകുന്നു. നിങ്ങളുടെ തീരുമാനത്തെ ഇവ സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><b><u>നിങ്ങള് എന്തു തീരുമാനിക്കുന്നു?</u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />റോഡില് വാഹനമോടിക്കുന്ന മറ്റ് ഡ്രൈവര്മാരെപ്പറ്റി നിങ്ങള് എന്ത് വിചാരിക്കുന്നു എന്നത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്. രണ്ട് ലെയ്നുള്ള ഒരു ടു-വേ റോഡില് നിങ്ങളുടെ കാറിന് മുന്പിലായി മറ്റൊരു കാര് വളരെ സാവധാനത്തില് പോകുന്നുവെന്ന് കരുതുക. നിങ്ങള് ധൃതിയിലാണെന്നും കരുതുക. ആ കാര് വളരെ സാവധാനത്തില് പോകാന് നിങ്ങള് കണ്ടെത്തുന്ന "സാഹചര്യ സൂചകങ്ങളും" "നിങ്ങളൂടെ കാരണങ്ങളും" താഴെപ്പറയുന്നവയാല് സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നു.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "> </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ഡ്രൈവറുടെ വ്യക്തിത്വം : മുന്പെ പോകുന്നയാള് മറ്റുള്ളവരെപ്പറ്റി യാതൊരു ചിന്തയുമില്ലാത്ത , കാശിനുകൊള്ളാത്ത, ഒരു വിഡ്ഡിയാണെന്ന് നിങ്ങള് കരുതുന്നു.<br />ഡ്രൈവര് കാഴ്ചയില് എങ്ങിനെ : നാട്, ലിംഗം, പ്രായം മുതലായവ<br />സാഹചര്യം : അയാളുടെ/അവളുടെ കാറിന് എന്തോ കുഴപ്പം ഉണ്ട്. അല്ലെങ്കില് അതില് സുഖമില്ലാത്ത ആളോ കുട്ടിയോ ഉണ്ട്.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "> </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ആദ്യത്തെ രണ്ടും ഏറിയപങ്കും നിങ്ങളുടെ "വ്യക്തിപരമായ മുന് വിധിയെ" അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. മൂന്നാമത്തേതാകട്ടെ "സാഹചര്യം" അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതും. "വ്യക്തിപരമായ മുന് വിധിയെ" അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നിങ്ങളുടെ ഒട്ടു മിക്ക പ്രതികരണങ്ങളും തികച്ചും അക്ഷമ പ്രതിഫലിക്കുന്നതും പ്രതിലോമപരവുമായിരിക്കും.നേരെ മറിച്ച്, സാഹചര്യം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള തീരുമാനങ്ങള് ക്ഷമയോടു കൂടിയുള്ളതും സ്വീകാര്യത കൂടിയവയുമായിരിക്കും.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br /><b><u>ഡ്രൈവറുടെ ഇരട്ടത്താപ്പും മുടന്തന് ന്യായങ്ങളും</u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />ഡ്രൈവിംഗില് നാം ചെയ്യുന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളും നിരീക്ഷണത്തിനും പുന:പരിശോധനക്കും വിധേയമാക്കിയാല് നാം കാട്ടുന്ന ഓരോ പ്രവൃത്തിയും, അത് തെറ്റാണെങ്കില്ക്കൂടി, പക്ഷപാതപരമായി ന്യായീകരിക്കാന് നാം ശ്രമിക്കുമെന്ന് കാണാം.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു ട്രാഫിക് ബ്ലോക്കില് വളരെ നീണ്ട ഒരു ക്യൂവിന്റെ ഇടതുവശത്തുകൂടി നിങ്ങള് ഓടിച്ച് കയറ്റി ക്യൂവിന്റെ ഇടയിലേക്ക് നിങ്ങളുടെ കാര് പതുക്കെ തിരുകിക്കയറ്റുന്നു. അത്രയും നീണ്ട ക്യൂവിന്റെ ഇടക്ക് കേറാന് കഴിഞ്ഞ നിങ്ങളുടെ മിടുക്കില് നിങ്ങളഭിമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നേരെ മറിച്ച് മറ്റേതെങ്കിലുമൊരു വാഹനം ക്യൂവില് നിങ്ങള്ക്ക് മുന്നിലേക്ക് കയറാന് ശ്രമിക്കുമ്പോള് ഹോണടിച്ചും കയറാനുള്ള സ്ഥലം ഇല്ലാതാക്കിയും നിങ്ങള് പ്രതിരോധിക്കുന്നു, രോഷാകുലനാകുന്നു.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ഇപ്രകാരമുള്ള "വ്യക്തിപരമായ മുന് വിധികളെ"പ്പറ്റിയും "സ്വ"പക്ഷപാതപരമായ സമീപനത്തെപ്പറ്റിയും ബോധവാന്മാരായാല് ഓരോ ഡ്രൈവര്ക്കും അയാളുടെ ഡ്രൈവിംഗ് സ്റ്റൈലില് വളരെ വലിയ മാറ്റങ്ങള് വരുത്താനും മറ്റുള്ള ഡ്രൈവര്മാരുടെ സൗകര്യങ്ങള് കൂടി കണക്കാക്കി ഡ്രൈവ് ചെയ്യാനും സാധിയ്ക്കും.</p><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "> </div><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><b><u>ട്രാഫിക് സ്കീമ</u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><b><u><br /></u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ആളുകളേയും സംഭവങ്ങളേയും തരംതിരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി നാം ഒരു "സ്കീമ" (Schema) ഉപയോഗിക്കുന്നു. സ്കീമ എന്നത് ദൈനംദിനജീവിതത്തില് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളേയും, അവ കൈകാര്യം ചെയ്തുള്ള നമ്മുടെ പരിചയത്തേയും കൂട്ടിയിണക്കിയ കുറെ മുദ്രാവാക്യങ്ങളും ചിത്രങ്ങളുമാണ്. അതുകൊണ്ട് ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു സംഭവം നാം കാണുമ്പോള് "സ്കീമ" യാണ് അവ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാനും അവയോടുള്ള പ്രതികരണം പെട്ടെന്നാക്കാനും സഹായിക്കുന്നത്.<br />ഉദാഹരണത്തിന്, അടിസ്ഥാനമായ ഒരു ട്രാഫിക് സ്കീമയാണ് ഡ്രൈവറുടേയും യാത്രക്കാരന്റേയും ഭാഗങ്ങള് തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം തന്നെ. ഡ്രൈവര് വാഹനത്തിന്റെ പൂര്ണ്ണനിയന്ത്രണത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ആളായി മാറുന്ന ഒരു "സ്കീമ"ല് ആണ്. അവരുടെ കണ്ണില് യാത്രക്കാരന് വിധേയത്വത്തോടുകൂടി യാത്രചെയ്യേണ്ടുന്ന ഉത്തരവാദിത്തം "മാത്രം" ഉള്ളവരാണ്.<br />ഇത്തരം ഒരു സമീപനം യാത്രക്കാരനും ഡ്രൈവറും തമ്മില് ഒരു വൈരുദ്ധ്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">"ഇവളെന്തിനാണ് ഞാന് വണ്ടി ഓരോ വളവ് തിരിക്കുമ്പോഴും അയ്യോ പൊത്തോ വിളിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ ഇവള്ക്ക് മിണ്ടാതെ സൈഡിലെ ഹോള്ഡറില് പിടിച്ചിരുന്നാല് പോരേ?" എന്ന് നിങ്ങള് നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നുവെന്നിരിക്കട്ടെ.<br />നിങ്ങള് വേഗതെ കുറക്കാതെ വണ്ടി തിരിക്കുകയും അതില് അപകട സാദ്ധ്യത കൂടുതലുണ്ട് എന്നതുകൊണ്ടുമാണ് ഭാര്യ പരിഭ്രമം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യം നിങ്ങള് മനസ്സിലാക്കി, ഓരോ വളവിനും നിങ്ങള് വേഗത കുറച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ വണ്ടി തിരിച്ചാല്, അവര് വളരെ ലാഘവത്തോടെ ഇരിക്കുന്നതു കാണാം. അത് നിങ്ങളില് സന്തോഷം തരും. അത് നിങ്ങളുടെ ഡ്രൈവിംഗിനെ മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "></p><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><b><u>ട്രാഫിക് സ്ക്രിപ്റ്റുകള്</u></b></div><br /><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">ഒരു ട്രാഫിക് സ്ക്രിപ്റ്റ് എന്നാല് ഒരു സ്കീമയുടെ ഉള്ളില്ത്തന്നെ ഒന്നിനോടൊന്ന് ചേര്ന്നുള്ള അനുബന്ധ പ്രക്രിയകളാണ്. അത് ഉപബോധ മനസ്സില് ശക്തമായി സ്ഥാനമുറപ്പിച്ച് യാന്ത്രികമായി ഒരാളെക്കൊണ്ട് ആ പ്രവര്ത്തികളൊക്കെ ചെയ്യിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു റെസ്റ്റോറന്റില് ചെന്നാല് എന്തൊക്കെ ചെയ്യണം എന്നത് ഒരു "റെസ്റ്റോറന്റ് സ്ക്രിപ്റ്റ്" നെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്. പറ്റിയ ഒരു മേശ കണ്ടെത്തുക, ഓര്ഡര് ചെയ്യുക, കാത്തിരിക്കുക, കഴിക്കുക, കൈ കഴുകുക, പൈസ കൊടുക്കുക തുടങ്ങിയതെല്ലാം ആരും പറയാതെ തന്നെ നാം ചെയ്യുന്നത് ചിരപരിചയത്തിലൂടെയും സ്വന്തം നിലയില് മനസ്സിലാക്കിയും മനസ്സില് സൃഷ്ടിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന "സ്ക്രിപ്റ്റ്" കൊണ്ടാണ്. ഇതുപോലെഒന്നാണ് ഓരോ ഡ്രൈവറുടെയും "ട്രാഫിക് സ്ക്രിപ്റ്റും". ഓരോ സാഹചര്യത്തിനും, കൂടെയുള്ള ഓരോ യാത്രക്കാരോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിലും , മറ്റു ഡ്രൈവര്മാരോടുള്ള സമീപനത്തിലുമെല്ലാം വിവിധ "സ്ക്രിപ്റ്റ്" കള് ഒരാളറിയാതെ തന്നെ അയാളെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. ഇതില് ഭൂരിഭാഗവും നേരത്തേ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ മുന്വിധികളെ മാത്രം അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ളവയാണ് എന്നതാണ് ഏറ്റവും രസകരം. ഒരു ഡ്രൈവര് അയാളുടെ ഉള്ളിലുള്ള ഇത്തരം സ്ക്രിപ്റ്റുകള്ക്ക് അടിമയാണ് എന്നു പറയാം. താഴെയുള്ള ചില ചിന്തകള് ശ്രദ്ധിക്കുക.</div><br /><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">"ഓ അതൊരു പെണ്ണാണ് മുന്പില് പതുക്കെപ്പോകുന്ന് ആ വണ്ടിയോടിക്കുന്നത്. അവള് പേടിച്ചാണ് പോകുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. സൈഡും തരുന്നില്ല. ലൈറ്റടിച്ച് ഹോണടിച്ച് പേടിപ്പിച്ച് ഓവര്ടെക്ക് ചെയ്യാം"</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">"മുന്പില് ഈ പതുക്കെ ഇഴഞ്ഞുപോകുന്ന ഈ അംബാസഡര് കാറോടിക്കുന്നതാര്/ കൊള്ളാം! ഒരു വയസ്സന്! ഇയാളെന്തിനാണ് ഈ വയസാം കാലത്ത് ഈ വണ്ടിയുമെടുത്ത് റോഡിലിറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്?"</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">"അതാ ഒരു വൃദ്ധന് സീബ്രാ ക്രോസ്സിംഗില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് പതുക്കെ ക്റോസ്സ് ചെയ്യുന്നു. ഞാന് തല വെളിയിലിട്ട് ചോദിക്കും. അമ്മാവാ വീട്ടില് പറഞ്ഞിട്ടാണോ ഇറങ്ങിയത് എന്ന്"</div><br /><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">ഓരോ തവണയും സമാനമായ സാഹചര്യങ്ങളേയോ, വ്യക്തികളേയോ നേരിടുമ്പോള് മേല്പ്പറഞ്ഞ പ്രവൃത്തി ചെയ്ത ഡ്രൈവര് ഇതെല്ലാം ആവര്ത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും.</div><br /><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><b><u>സാദ്ധ്യതാധിഷ്ഠിതമായ ഡ്രൈവിംഗ്</u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ഒരുപക്ഷേ ഇന്ഡ്യന് റോഡുകളില് മാത്രം കാണാന് സാധിക്കുന്ന ഒന്നാണ് "സാദ്ധ്യതാധിഷ്ഠിതമായ ഡ്രൈവിംഗ്". ഭൂരിഭാഗവും രണ്ട് ദിശയില് യാത്ര ചെയ്യുവാന് ഉതകുന്ന തരത്തില് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്റ്റിരിക്കുന്ന റോഡ്. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഇടതുവശം ചേര്ന്ന് പോകാന് നിയമം അനുശാസിക്കുന്നു. വാഹനങ്ങളുടെ ബാഹുല്യം, കാല്നടയാത്രക്കാരുടെ ബാഹുല്യം ഇവയെല്ലാം ചേര്ന്ന് മന:ശ്ശാസ്ത്രപരമായ ഒരു പുതിയ സമീപനം ഡ്രൈവര്മാരില് സൃഷ്ടിച്ചു. ഇടതുവശം ചേര്ന്ന് പോകേണ്ട ഒരു വാഹനം റോഡിന്റെ ഇടത് വശത്ത് ഒരല്പ്പമെങ്കിലും സ്ഥലം റിസര്വ് ചെയ്ത് വെച്ചാണ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്. ഫലമോ എതിര്ദിശയില് വരുന്ന വാഹനവുമായി കൂട്ടിമുട്ടത്തക്ക തരത്തിലായിരിക്കും വാഹനത്തിന്റെ ഗതി. അതുപോലെ തന്നെയാണ് എതിരെ വരുന്ന വാഹനത്തിന്റെ ഡ്രൈവറും ചെയ്യുക. രണ്ടുപേര്ക്കും അറിയാം അതേനിലയില് വന്നാല് വാഹനങ്ങള് കൂട്ടിയിടിക്കും എന്ന്.ഏകദേശം അടുത്തെത്താറാകുമ്പോള് ഇരു ഡ്രൈവര്മാരും അവരവരുടെ വാഹനങ്ങള് ഇടതു വശത്തേക്ക് (റിസര്വ് ചെയ്ത് വെച്ച സ്ഥലത്തേക്ക്) വെട്ടിച്ച് മാറ്റുന്നു. ഇനി, ഇപ്രകാരം ഒരു സ്ഥലം റിസര്വ് ചെയ്ത് വെച്ചില്ല എന്നിരിക്കട്ടെ. അപ്പോള് സംഭവിക്കുക, എതിരെ വരുന്ന വാഹനത്തിനെ ഒഴിഞ്ഞുപോകാന് സ്ഥലം കിട്ടാതെ നിര്ത്തിയിടേണ്ട അവസ്ഥ വന്നേക്കും. ഇത്തരം പ്രവൃത്തികളെല്ലാം മുഴുവനായും മന:ശ്ശാസ്ത്രപരമായ ഒരു സാദ്ധ്യതകള് കൊണ്ടുള്ള പകിടകളിയാണെന്ന് പറയാം. ഏതെങ്കിലും ഒരാളിന്റെ മനസ്സില് സാധ്യതകള് കണക്കാക്കുന്നതില് വരുന്ന നേരിയ വീഴ്ച പോലും അപകടകാരണമായേക്കാം.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "> </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "></p><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><b><u>ട്രാഫിക് സ്ക്രിപ്റ്റുകളിലെ തിരുത്തലുകളും ഡ്രൈവറുടെ സ്വയം വിമര്ശനവും</u></b></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><br /></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">തന്റെ സ്ഥിരം ട്രാഫിക് സ്ക്രിപ്റ്റുകള് സ്വയം വിലയിരുത്തുകയും വിമര്ശനാത്മകമായി അവയെ കാണുകയും ചെയ്താല് ഒരു ഡ്രൈവര്ക്ക് വളരെ സൗകര്യപ്രദമായും മറ്റുള്ളവര്ക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകാതെയും, സന്തോഷത്തോടെയും സമാധാനത്തോടെയും ഡ്രൈവ് ചെയ്യാന് സാധിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന് നിങ്ങള് ഓഫീസ്സിലേക്ക് പോകുമ്പോള് മറ്റൊരു വാഹനം നിങ്ങളുടെ വാഹനത്തിന്റെ മുന്പിലേക്ക് മുന്നറിയിപ്പില്ലാതെ കയറുകയും പെട്ടെന്ന് വേഗത കുറക്കുകയും ചെയ്തെന്നിരിക്കട്ടെ. ഒരു സ്വാഭാവിക പ്രതികരണം കഠിനമായ ദേഷ്യമായിരിക്കും. സ്വയം വിമര്ശനാത്മകമായി ചിന്തിച്ചാല് നിങ്ങളുറ്റെ ദേഷ്യം അപരവാഹത്തിന്റെ ഡ്രൈവറോടാണെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം. നിങ്ങള് എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും അയളുടെ മേല് നിങ്ങള്ക്ക് യാതൊരു നിയന്ത്രണവും ഇല്ല എന്നും അയാളോട് ദേഷ്യം തോന്നിയിട്ട് നിങ്ങള് കാണിക്കുന്ന ഓരോ പ്രവൃത്തിയും നിങ്ങള്ക്ക് മാത്രമാണ് ദോഷം ചെയ്യുകയെന്നും മനസ്സിലാക്കിയാല് നിങ്ങള്ക്ക് സമാധാമായി ഡ്രൈവ് ചെയ്യാന് കഴിയുന്നു. മുന്പ് നിങ്ങള് കാട്ടിക്കൂട്ടിയതൊക്ക തികച്ചും അനാവശ്യമായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കാന് കഴിയുകയും ചെയ്യുന്നു.</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><br /></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">വിശദമായ മൂല ലേഖനം <a href="http://www.drdriving.org/articles/principles.htm"><b>ഇവിടെ </b></a>വായിക്കുക.</div><div><br /></div><div><b><i>വാല്ക്കഷണം : <span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;">ലേഖനം വായിച്ചിട്ട് ഭാര്യയുടെ കമന്റ് "ലേഖനമൊക്കെ കൊള്ളാം.ഭവാന് വണ്ടി ഒരു തവണയെങ്കിലും മര്യാദക്ക് ഓടിക്കുന്നത് കണ്ടാ മതിയായിരുന്നു"</span></i></b></div><div><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><br /></span></i></b></div><div><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; font-style: normal; font-size: small; "><b>ചിത്രത്തിന് കടപ്പാട് : www.drdriving.org</b></span></span></i></b></div><p></p></div></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-2792524733054484096?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-81361552847126933852010-05-13T09:42:00.000-07:002010-05-13T09:51:18.447-07:00എന്നുമുള്ള കാഴ്ചകളും ചിന്തകളും - 1<span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:'Times New Roman';font-size:medium;"><div style="margin-top: 6px; margin-right: 6px; margin-bottom: 6px; margin-left: 6px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Verdana; font-size: 10pt; background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(0, 0, 0); min-height: 1100px; counter-reset: __goog_page__ 0; line-height: normal; "><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><b><u>(1)</u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">എറണാകുളം മുതല് തിരുവന്തപുരം വരെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള് റോഡിനിരുവശത്തുമുള്ള കൂറ്റന് ഫ്ലക്സുകളില് വെള്ളാപ്പള്ളി നടേശന്റേയും ഗോകുലം ഗോപാലന്റേയും ഇടയില് ശ്രീനാരായണഗുരുദേവന് ചമ്മ്രം പടിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നു. അബ്കാരിക്കും </p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ബ്ലേഡ് കമ്പനിയുടമക്കും ഇടയില് ദൈന്യതയോടെയുള്ള ആ ഇരിപ്പ് വേദനയുളവാക്കുന്നു. ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><b><u>(2)</u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">വിപ്ലവപ്പാര്ട്ടിയുടേ മന്ത്രിമാര് സ്ക്കോഡകളിലും ലോഗനിലും ചീറ്പ്പാഞ്ഞുപോകുന്നു. അകമ്പടിക്ക് മുന്പിലും പിറകിലുമായി ഈരണ്ടു ജീപ്പ് പോലിസ്, പിന്നെ ഒന്നു രണ്ട് കാറുകള്.<br />ഇവര്ക്കെന്തിനാണ് അകമ്പടി?<br />ഇവര് ആരെയാണ് ഭയക്കുന്നത്?<br />ഇവരെന്തിനാണ് വോട്ട് കൊടുത്ത കഴുതകളെ പോലീസിനെക്കൊണ്ട് "മാറിനില്ക്കെടാ" എന്ന് ആക്രോശിപ്പിച്ച് ആട്ടിപ്പായിക്കുന്നത്?<br />വിലകള് മേല്പ്പോട്ട്. സാധാരണക്കാരനെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തുന്ന വാര്ത്തകള്ക്ക് അവസാനമില്ല.<br />ഇവര് എങ്ങോട്ടാണ് ഇത്ര ധൃതിയില് പോകുന്നത്? എന്തു ചെയ്യാനാണ്? ഇവരെന്താണിവിടെ ചെയ്യുന്നത്?</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><b><u>(3)</u></b></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "></p><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">അദ്ദേഹം ഉറങ്ങുകയാണ്. നിയമസഭയുടെ വാര്ത്തക്കാഴ്ചകളില്... പൊതുവേദികളില്.... എന്തിന്, പടുകൂറ്റന് പോലീസ് വാനിന്റേയും മൂന്നും നാലും പൈലട്ട് വാഹനങ്ങളുടെയും അകമ്പടിയോടെ തലസ്ഥാനത്തെ തെരുവീഥികളിലൂടെ പോകുമ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ തല താഴ്ന്നുതന്നെയിരിക്കുന്നു. ഉറക്കം കൊണ്ടോ അതോ ലജ്ജ കൊണ്ടോ?</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">ഏതാനും വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പ് മാദ്ധ്യമക്കാഴ്ചകളില് സാധാരണക്കാരന്റെ ചിന്തകള്ക്കും ആഗ്രഹങ്ങള്ക്കും തന്റെ വാക്കിലൂടെ അഗ്നികൊളുത്തി തലയുയര്ത്തിനിന്ന വിപ്ലവകാരിയായ ചുറുചുറുക്കുള്ള അന്നത്തെ വി.എസ് എവിടെ? അന്യായപ്പെരുമഴയില് തണുത്തു വിറങ്ങലിച്ചുനില്ക്കുന്ന ശരാശരി മലയാളിയുടെ തലക്ക് മീതെ ഒരു ചേമ്പില പോലും പിടിച്ചുകൊടുക്കാന് കഴിയാതെ, സ്വാര്ത്ഥയുടെ കമ്പികളില്, അസ്വസ്ഥജനകമായ തന്റെ മൗനം കൊണ്ട് ശീലയിട്ട് നനയാതെ നനഞ്ഞ് നിന്ന് തലകുമ്പിട്ടിരുന്ന മയങ്ങുന്ന ഇന്നത്തെ വി.എസ് എവിടെ?</div><b><u>(4)</u></b><br /><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">നാലരക്കൊല്ലമായി ഉഴുതുമറിച്ചിട്ട കുട്ടനാടന് നിലങ്ങളെപ്പോലെ കിടന്നിരു ന്നു തലസഥാനത്തെ റോഡുകള് . നാലരക്കൊല്ലം ചെളിക്കുണ്ടില് നീന്തിയും പൊടിയുടെ നേര്ത്ത ധൂളികള് ശ്വാസകോശങ്ങളില് നിറച്ചും എത്രയെത്ര സ്കൂള്ക്കുട്ടികള്, എത്ര തൊഴിലളികള്, എത്ര ഗുമസ്തര്, എത്ര വീട്ടമ്മമാര് ഈ വഴികളിലൂടെ പ്രാകിയും ചുമച്ചും കടന്നുപോയി? ശീതികരിച്ച കാറുകളില് പൊടിക്കും അഴുക്കിനും കടന്നുചെല്ലാന് കഴ്യാത്തതുകൊണ്ട് മാത്രമാണോ നമ്മുടെ പ്രതിനിധികള് ഇതൊന്നും അറിയാതെ പോയത്? അടുത്തിടെയായി ഈ വീഥികളെല്ലാം നിരന്ന് കറുത്തു മിനുങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ഇത് അടുത്തു വരുന്ന ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെയല്ലാതെ മറ്റെന്തിനെയാണ് ഓര്മ്മിപ്പിക്കുക?</div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-8136155284712693385?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-4125968559419043872009-12-07T08:19:00.000-08:002009-12-07T08:24:24.807-08:00ചട്ടം പഠിച്ച പട്ടി<div>രണ്ട് ദിവസത്തെ തുടരേയുള്ള രാത്രി പകല് ജോലി കഴിഞ്ഞ് ക്ഷീണിച്ച് കിടന്നുറങ്ങുകയായിരിന്നു ഞാന്. </div><div><br /></div><div>“അയ്യോ! അയ്യോ! ഗോ ഇന്സൈഡ് ഗോ ഇന്സൈഡ് അയ്യോ! അയ്യോ” ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു ദീനരോദനം കേട്ട് ഞാന് ചാടിപ്പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു. ഭാര്യയും </div><div><br /></div><div>ഓടിയെത്തി. ഞാനോര്ത്തത് വല്ല ഭൂകമ്പവും വന്നിട്ട് ആരാണ്ടോ വീട്ടിനകത്തേക്ക് കേറാന് ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയാണെന്നാണ്. വിവരമില്ലാത്ത ആളുകള്! </div><div><br /></div><div>ഞങ്ങള് ജനലിലൂടെ പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയപ്പോള് കണ്ടത് </div><div><br /></div><div>ഞങ്ങളുടെ അയല്പക്കത്ത് ഒരു തടിമില് മുതലാളിയാണ് താമസം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ അവിടുത്തെ പട്ടിയായ “ലിയോ”യെ “അകത്തു പോ.. അകത്തു പോ“ എന്നു പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ച് കൂട്ടിനകത്തു കയറ്റാന് നോക്കുകയാണ്. അതും ഒരുമാതിരി വിസിലുവെച്ച വെടി പോലെ തുളച്ചുകയറുന്ന ഒച്ചയില്. </div><div><br /></div><div>“ലിയോ ലിയോ ഗോാാാ ഇന്സൈഡ് ഗോാാാ ഇന്സൈഡ്” എന്നും പറഞ്ഞു.</div><div><br /></div><div>പട്ടിയാണെങ്കില് കട്ട ഡെസ്പ്! </div><div>നില്ക്കണോ അതോ പോണോയെന്ന് വിചാരിച്ച് കണ്ഫ്യൂഷനായി നില്ക്കുന്നു.</div><div><br /></div><div>ചേച്ചി വിടുന്ന മട്ടില്ല. ഉടുത്തിരുന്ന നൈറ്റി മാടിക്കുത്തി പട്ടിക്ക് പാരലെല്ലായി ഓടിക്കാണിക്കുന്നു. പട്ടിക്കൂട് വരെ. പിന്നെ തിരിച്ചോടുന്നു. വീണ്ടും </div><div><br /></div><div>വിസിലുവെച്ച വെടി</div><div><br /></div><div>“ലിയോ ഗോാാാ ഇന്സൈഡ് ഗോാാാ ഇന്സൈഡ്”</div><div><br /></div><div>പട്ടിയുടെ മുഖത്ത് ആകെ ഒരു സങ്കടം “ഈ ചേച്ചി ഇതെന്നെതാ ഈ പറയുന്നെ. ശ്ശേ! “ എന്ന ഭാവം</div><div><br /></div><div>ചേച്ചി പിന്നെ പട്ടിക്ക് പാരലെലായി കൂടുവരെ ഓടുന്നു. ഇത്തവണ ഇത്തിരി കടന്ന കൈയ്യാണ്. പട്ടിക്കൂട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറുന്ന ആക്ഷന് കാണിച്ചിട്ട് തിരികെ </div><div><br /></div><div>ഓടി. പിന്നെയും വിസിലുവെച്ച വെടിയൊച്ചയില്..</div><div><br /></div><div>“ ഡാാാാ ലിയോ ഗോാാാ ഇന്സൈഡ് ഗോാാാ ഇന്സൈഡെന്ന്” ഇത്തവണ രണ്ട്മാറ്റങ്ങള് ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരു “ഡാ“ യും പിന്നെ ഒരു </div><div><br /></div><div>“എന്ന്” ഉം.</div><div><br /></div><div>പട്ടിയാണെങ്കില് ഒരു നിവൃത്തിയില്ലാത്ത സെറ്റപ്പിലാണ്. ഇടക്കിടെ മുന് കാലുകള് ആഞ്ഞ് വെച്ച് ചേച്ചിയുടെ നേരേ ആയും. അവര് തിരിച്ചോടുമ്പോള്.</div><div><br /></div><div>“ഹല്ലേ! ഇവരെന്നതാ ഈ കാണിക്കുന്നേ.. ഷിറ്റ്! “ എന്ന ഭാവത്തില് മൊത്തത്തില് പോയഭാവത്തില് നില്ക്കും.</div><div><br /></div><div>ചേച്ചി പാരലല് ഓട്ടം ഓടി കൂട്ടിനകത്ത് തലയിട്ട് കാണിക്കുന്ന അവസ്ഥ വരെയെത്തി. </div><div><br /></div><div>“ചേച്ചി കമോണ്! “ എന്നുറക്കെ വിളിക്കണമെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും ഉറക്കക്ഷീണം കൊണ്ട് </div><div>“എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചി. ഒന്നു പതുക്കെ ചട്ടം പഠിപ്പിച്ചാല് എനിക്കൊന്ന് കെടന്നൊറങ്ങാമായിരുന്നു. രണ്ടുദിവസമായി മനുഷ്യനൊന്നുറങ്ങീട്ട്. പ്ലീസ്സ്” എന്ന് പറയാനാണ് തോന്നിയത്. </div><div><br /></div><div>“പറയട്ടെ?” ഞാന് ഭാര്യയോട് ചോദിച്ചു.</div><div><br /></div><div>“ഇയ്യോ വേണ്ട! ചേച്ചി ആകെ നാണം കെട്ട് പോകും” ഭാര്യ പറഞ്ഞു.</div><div><br /></div><div>ചേച്ചി അള്ട്ടിമേറ്റായ പരിപാടികളിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. ഇംഗ്ലീഷ് പറഞ്ഞ് പട്ടിയെ അനുസരിപ്പിക്കാമെന്നുള്ള ആശ കൈവിട്ട്</div><div><br /></div><div>“ഡാ പട്ടീ.. കേറെഡാ അകത്ത്.. ഡാാാാ കൂട്ടീ കേറാന്” എന്ന് അലറി.വിസിലുവെച്ച വെടിപോലെ തന്നെ.</div><div><br /></div><div>പട്ടിക്ക് തലയില് ഒരു ബള്ബ് കത്തിയപോലെ തോന്നി. അതിന്റെ മുഖത്ത് “ അദ് ശരി. ഇതാരുന്നാ! അങ്ങനെ മലയാളത്തീപ്പറ” എന്ന ഭാവം.</div><div><br /></div><div>അത് തലയും താഴ്ത്തി പയറുപോലെ കൂട്ടില്കേറി.</div><div><br /></div><div>ചേച്ചിയാണെങ്കില് വെയ്റ്റ്ലിഫ്റ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കര്ണ്ണാം മല്ലേശ്വരിയെപ്പോലെ വിയര്ത്തുകുളിച്ച് “ഹോ ഈ പട്ടി ഇംഗ്ലിഷ് പഠിക്കാന് കൊറേ പിടിക്കും” </div><div><br /></div><div>എന്നുള്ള ഭാവത്തില് അകത്തേക്ക് നോക്കി. </div><div><br /></div><div>“ഒരു ഷോഡാ കിട്ടീരുന്നെങ്കില്” എന്നും മുഖം വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ടോ?</div><div><br /></div><div>ഞാന് കട്ടിലിലേക്ക് വീണു.</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-412596855941904387?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-42859081843718837972009-12-05T20:28:00.000-08:002009-12-06T23:51:56.449-08:00വട്ടക്കണ്ണീ മാഹാത്മ്യം<div>ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനായി ഓഫീസ്സിന്റെ കോറിഡോറിലെ മേശക്കു ചുറ്റും ഇരുന്ന് മുക്കാല് മണിക്കൂര് ഉള്ള ഒഫീഷ്യല് ലഞ്ച് ബ്രേക്ക് ഒന്നരമണിക്കൂറാക്കി ലാത്തിയടിച്ചിരിക്കുന്ന സമയം.</div><div><br /></div><div>"അടുത്ത ഞായാറാഴ്ച ആരേലും വിഴിഞ്ഞം കടപ്പുറത്ത് മീന് മേടിക്കാന് വരുന്നൊണ്ടോ?"</div><div><br /></div><div>തിളച്ച എണ്ണയില്ക്കിടന്ന് ഞെരിപിരികൊണ്ട് വല്ലാതെ കറുത്ത് ക്ഷീണിച്ചുപോയ ഒരു മത്തി വറുത്തത് കൊതിയോടെ തിന്നുകൊണ്ട് സുനില് എബ്രഹാം ചോദിച്ചു.</div><div><br /></div><div>കേശവദാസപുരത്തേയും ഫിഷറീസ് വകുപ്പിന്റെയുമൊക്കെ മീന്മാര്ക്കറ്റിലെ പൊള്ളുന്ന വിലകളെ വെല്ലുവിളിക്കാനായി ഇഷ്ടന് കണ്ടുവെച്ച മാര്ഗ്ഗമാണ് വിഴിഞ്ഞം ഹാര്ബറില് പോയി മത്സ്യാവതാരത്തെ സോഴ്സില് നിന്നും തന്നെ ലേലം വിളിച്ച് പൊക്കുക എന്നത്.</div><div><br /></div><div>ഞായറാഴ്ച നാട്ടില് പോകേണ്ടിയിരുന്നതുകൊണ്ടും തുടര്ന്നുള്ള രണ്ടുമൂന്നുദിവസം ലീവായിരുന്നതുകൊണ്ടും പങ്കുകച്ചവടത്തിലുള്ള താത്പര്യക്കുറവുകൊണ്ടും ഞാന് തോളുകുലുക്കി കാണിച്ചു. ഇല്ലായെന്ന്.</div><div><br /></div><div>സസ്സ്യാഹാരികളെയും മത്സ്യങ്ങളിലെതന്നെ ചെറുമീനുകളായ മത്തി,നത്തോലി എന്നിവയെ തിന്നുന്നവരെപ്പോലും പരമമായി പുച്ഛിക്കുന്ന കണ്ണൂര്ക്കാരന് നീലകണ്ഠന് (ഇഷ്ടന്റെ അഭിപ്രായത്തില് കുലീനമത്സ്യങ്ങളായ നെയ്മീന്, കരിമീന് മുതലായവയെയും മാംസങ്ങളില് പന്നി,മുയല്, പോത്ത് മുതലായവയെ ഭക്ഷിക്കുന്നവര് മാത്രമാണ് മാംസാഹാരികള്.. ധീരര്..) ചാടിവീണു. “ഞാനുണ്ട്“</div><div><br /></div><div><br /></div><div>കെവിന് വെറും മൂന്നുദിവസം പ്രായം തോന്നുന്ന ഒരു കോഴിക്കാലിന്റെ അസ്ഥികൂടം ബീഭത്സരസത്തില് നക്കിക്കൊണ്ട് തലകുലുക്കി. “ഞാനും” </div><div><br /></div><div>ശാസ്തമംഗലത്തുനിന്നുള്ള എന്റെ ശക്തനായ അയല്ക്കാരന് കൃഷ്ണപ്രസാദ് (100 കിലോയുടെ ഒറ്റത്തൂക്കം. പച്ചവെള്ളം കൂടിച്ചാലും ശരീരത്തുപിടിക്കുന്നുവെന്ന് പരാതിപറയുന്ന, ആരും കാണ്കെ ആഹാരമേ കഴിക്കാത്ത മനുഷ്യന്) ന്യൂറോസ്സിസ്സിന്റെയും സൈക്കോസ്സിസ്സിന്റേയും ഇടക്കുള്ള വല്ലാത്ത ഒരു എന്തോ എന്തൂസിയാസത്തോടെ “ ഞാനുവൊണ്ട്” എന്നു പറഞ്ഞു.</div><div><br /></div><div>അങ്ങനെ അവരെല്ലാം കൂടി ഒരു ധാരണയായി. ഞായറാഴ്ച സുനില് എല്ലാവരേയും അവരവരുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തുനിന്നും കൊച്ചുവെളുപ്പാങ്കാലത്തേ പൊക്കുന്നതായിരുക്കും എന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി പിരിഞ്ഞു. </div><div><br /></div><div>ലീവൊക്കെക്കഴിഞ്ഞ് ബുധനാഴ്ച ലാന്ഡ് ചെയ്ത എനിക്ക് അന്നത്തെ ലഞ്ച് സമയത്തെ മേശ ഒരു കെട്ടുകാഴ്ചകാണുന്നതിന് തുല്യ്മായിരുന്നു. സുനിലിന്റേയും കെവിന്റേയും പാത്രങ്ങളില് ഉള്ളംകൈയ്യുടെ വലിപ്പത്തിലുള്ള മീന് പൊരിച്ചത്. ഡിസ്പ്ലേക്ക് വെച്ചപോലെ. ഒരമ്മപെറ്റ മക്കളേപ്പോലെ. പക്ഷേ ആകെ ഒരു മന്ദത. അഹങ്കാരമില്ലാഴ്ക.</div><div><br /></div><div>“ലേലമൊക്കെ എങ്ങിനൊണ്ടാരുന്നു. കലക്കിയോ. എന്തോ കിട്ടി?” ഞാന് തിരക്കി</div><div><br /></div><div>“ഇങ്ങേര് പറ്റിച്ചു. വന്നില്ല” നീലകണ്ഠനെ ക്രൂരമായി നോക്കിക്കൊണ്ട് സുനില് പിറിപിറുത്തു.</div><div><br /></div><div>നീലകണ്ഠന് ചിരിയമര്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “അപ്പം നിങ്ങളൊന്നുമറിഞ്ഞില്ലേ?എനിക്ക് പുവ്വാന് പറ്റിയില്ല. ബാക്കിയുള്ളവരെല്ലാം കൂടി പോയി. നെയ്മീനൊക്കെ വളരെ കുറച്ചേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അത് കഴിഞ്ഞ് പോകാന് നില്ക്കുന്നേരം കൃഷ്ണപ്രസാദിനും സുനിലിനും ഒരേ വാശി. ധീരമായിട്ട് എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് ലേലം വിളിച്ച് പിടിക്കണമെന്ന്. ഒണ്ടാരുന്നത് ഒരു കൊട്ട വട്ടക്കണ്ണി എന്ന മീന് മാത്രം. ലേലം വളരെപ്പെട്ടെന്ന് തീര്ന്നു. കൊട്ട പകുത്തപ്പോള് ഓരോരുത്തരുടേയും കയ്യില് പത്തു പതിനഞ്ചുകിലോ വട്ടക്കണ്ണിവീതം. അഭിമാനപൂരിതരായി വീട്ടില്ച്ചെന്ന ആശാന്മാര്ക്ക് കിട്ടിയ സ്വീകരണം അത്ര നന്നല്ലായിരുന്നൂന്നാ ന്യൂസ്”</div><div><br /></div><div>“അതു ശരി! അപ്പോള് വട്ടക്കണ്ണിയാണ് പൊരിച്ച മീനായി ഇഷ്ടന്മാരുടെ പ്ലേറ്റില് ഇരിക്കുന്നത്”</div><div><br /></div><div>കെവിന് രാവിലെയെഴുന്നേല്ക്കുന്നതു തന്നെ ഡെസ്പ് ഡയലോഗ് കേട്ടുകൊണ്ടാണ് പോലും. പുള്ളിയുടെ സഹധര്മ്മിണി ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നാല് ത്രീപീസ് സ്യൂട്ടിട്ട്, ക്ലീന് ചെയ്യാത്ത പിറന്ന പടിയുള്ള മിന്നുന്ന വട്ടക്കണ്ണികള് കൊഞ്ഞനം കുത്തിക്കാണിക്കുന്നുപോലും. അതിന്റെ പരിണതഫലം ഉച്ചക്കഞ്ഞിയിലും അത്താഴത്തിലുമൊക്കെ പ്രതിഫലിച്ചു. എപ്പോഴും ഏതിനും വട്ടക്കണ്ണിതാന്.വട്ടക്കണ്ണി പൊരിച്ചത്. വട്ടക്കണ്ണി തേങ്ങയരച്ചത്. വട്ടക്കണ്ണി വറുത്തരച്ചത്. അങ്ങിനെയങ്ങിനെ.</div><div><br /></div><div>ആഴ്ചയൊന്നുകഴിഞ്ഞു. കഥാപുരുഷന്മാരുടെ അവസ്ഥ തഥാസ്തു. ഒരു ദിവസം സുനില് പറഞ്ഞു. “നിങ്ങള് കഴിച്ചോ. ഞാനിന്ന് പൊറത്തൂന്നാ ഭക്ഷണം”</div><div><br /></div><div>“ഹേ.. ചോറ് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ. പിന്നെന്താ ഹോട്ടലീന്ന്”</div><div><br /></div><div>“അല്ല! ചേട്ടാ. ഈ വട്ടക്കണ്ണി കഴിച്ച് മടുത്തു. രാവിലെ തന്നെ ഞാനും ഭാര്യയും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ദയനീയമായി നോക്കും. മനസ്സില് പറയും. ഇന്നും വട്ടക്കണ്ണി തന്നെയെന്ന്. ഇന്ന് ഞാനവളെ ഫോണ് വിളിച്ച് പറഞ്ഞു. ചോറ് കളഞ്ഞാലും സാരമില്ല. വാ പൊറത്തൂന്ന് കഴിക്കാമെന്ന്. ഒരു ചേഞ്ചൊക്കെ വേണ്ടേ. കൊറേ വട്ടക്കണ്ണിയെടുത്ത് അയല്പക്കക്കാര്ക്കും കൊടുത്തു. ഇപ്പം അവരും എന്നെക്ണ്ടാല് മുഖം തിരിച്ചു നടന്നു തുടങ്ങി. ഞാനെങ്ങാനും ഇനി വട്ടക്കണ്ണി കൊടുത്താലോന്ന് പേടിച്ചിട്ട്”</div><div><br /></div><div>എല്ലാവരും ചിരിച്ചു.</div><div><br /></div><div>അടുത്തയാഴ്ച ഊണ് സമയത്ത് മൊത്തത്തില് ഒരു ഉഷാറ് കണ്ടു. വട്ടക്കണ്ണിയെ കാണ്മാനില്ല.</div><div><br /></div><div>“ഹാ.. തീര്ന്നോ നിങ്ങടെ വട്ടക്കണ്ണി?”</div><div><br /></div><div>സുനില് പറഞ്ഞു. “വട്ടക്കണ്ണി ഇപ്പം പട്ടിക്ക് കൊടുക്കുകാ”</div><div><br /></div><div>അടുത്ത ദിവസം ഊണുമേശയില് ഒരു കിംവദന്തി. സുനില് വട്ടക്കണ്ണി കൊടുക്കാന് ചെന്ന സമയത്ത് സുനിലിനെ സുനിലിന്റെ പട്ടി എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ചീത്ത വിളിച്ചുപോലും. </div><div><br /></div><div>“എടുത്തോണ്ട് പോടാ നിന്റെ വട്ടക്കണ്ണി. അവന്റെയൊരു ഔദാര്യം. നിന്റെ വട്ടക്കണ്ണി ഇനി എന്റെ പട്ടി തിന്നും. <span class="Apple-style-span" style="font-size:x-large;">ബൌ!</span>”</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-4285908184371883797?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-14214230485894694372009-12-05T09:01:00.000-08:002009-12-05T09:05:42.409-08:00പഴംബിരിയാണി<span class="Apple-style-span" style="font-family:Verdana;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><b><u>ചേരുവകള്</u></b></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "> </div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">ബിരിയാണി (വെജ്/ചിക്കന്/മട്ടണ്/ബീഫ്) വെച്ചത് ഒരു കലം (റെസിപ്പി വേണെമെങ്കില് <span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: small; color: rgb(0, 128, 0); "><b>kariveppila</b>.blogspot.com </span><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: small; ">ലോ മറ്റോ പോയി തപ്പിയെടുക്കുമല്ലോ.</span><br />ഫ്രിഡ്ജ് (നിര്ബ്ബന്ധമില്ല) - ഒന്ന്</div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "> </div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><b><u>തയാറാക്കുന്ന വിധം</u></b></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="text-decoration: underline;"><b><br /></b></span></div><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">വെച്ച ബിരിയാണി ഫ്രിഡ്ജില് വെക്കുക. രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞ് ചൂടാക്കിയോ ആക്കാതെയോ കഴിക്കുക.<br />വളിച്ച മണം ശരിക്ക് കിട്ടാന് ഫ്രിഡ്ജില് വെക്കാതെ ചുമ്മാ വെളിയില് വെച്ചിട്ട് കഴിച്ചാലും മതിയാവും. തവിയിട്ടെടുക്കുമ്പോള് നൂല് വലിഞ്ഞാല് പസ്റ്റ്.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "> </p><div><br /></div></span></b></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-1421423048589469437?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-20747251819936737992009-12-02T09:42:00.000-08:002009-12-03T00:42:30.079-08:00നീലത്താമര അഥവാ ഭൂതകാലക്കുളിര് (സിനിമാ ആസ്വാദനം)<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/Sxargbz_UhI/AAAAAAAABFY/xyMHi4LeJI4/s1600-h/neelathamara.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 325px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/Sxargbz_UhI/AAAAAAAABFY/xyMHi4LeJI4/s400/neelathamara.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5410700576042209810" border="0" /></a><br /><div>1979-ല് ഇറങ്ങിയ ‘നീലത്താമര’ എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ പുനരാവിഷ്കാരമാണ് എം.ടി. വാസുദേവന് നായര് രചിച്ച് ലാല് ജോസ് സംവിധാനം നിര്വ്വഹിച്ച പുതിയ ‘നീലത്താമര’. ലാല്ജോസ് എന്ന സംവിധായകന്റെ ധൈര്യം, സാഹസം എന്നതൊക്കെ ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. എം.ടി എന്ന മഹാപ്രതിഭയുടെ പകുതിയിലധികം രചനകളും കാലത്തെ അതിജീവിക്കുന്നവയല്ല എന്ന സത്യം ഈ ചിത്രം കാണുന്നവര്ക്ക് തോന്നിയേക്കാമെങ്കിലും ആ പോരായ്മകളെയൊക്കെ മറന്ന് തീയേറ്ററുകളില് തിങ്ങിയിരുന്ന് സിനിമ കാണുന്ന മലയാളികള് തെളിയിച്ചത് ലാല്ജോസിന്റെ സംവിധാനപാടവവും കാസ്റ്റിംഗില് അദ്ദേഹം കാണിച്ച വിജയകരമായ പരീക്ഷണങ്ങളുമാണ്.</div><div><br /></div><div>എണ്പതുകളില് ഉദാത്തം എന്ന് പല എം.ടി രചനകളും രണ്ടായിരങ്ങളിലെ പല പുനര്വായനകളില് വെറും പൈങ്കിളി എന്ന് “ഇതെഴുതുന്നയാളിന്” തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാം അങ്ങിനെയാണെന്നോ എം.ടി ഒരു മഹാനായ സാഹിത്യകാരന് അല്ലെന്നോ ഇതിനര്ത്ഥമില്ല. ഈ കഥ ആ പൈങ്കിളി സ്വഭാവത്തിന് ഒരു ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് എന്ന് പറയേണ്ടതില്ല. ഇതിലെ ഓരോ കഥാപാത്രവും, ഓരോ ബിംബങ്ങള്ക്കും ഓരോ വള്ളുവനാടന് ചുവയുള്ള സംഭാഷണവും കഴിഞ്ഞ രണ്ടുപതിറ്റാണ്ടു കാലമായി ചര്വ്വിതചര്വ്വണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവയാണ് എന്ന് പറയേണ്ടി വരുന്നതില് ഖേദവുമുണ്ട്. തേവരുടെ അമ്പലം,അമ്പലക്കുളത്തിലെ കുളി, കുളിച്ച് തൊഴല്, ഇടവഴികള്, നാലുകെട്ടുള്ള തറവാട്, ഷാരത്തെ അമ്മിണി [ :-) ],അമ്മാവന്റെ ചിലവില് പഠിച്ച് അയാളുടെ മകളെ കല്യാണം കഴിക്കേണ്ടി വരുന്ന മരുമകന്, ആഡ്യന് നായര് യുവാവിന്റെ വേലക്കാരിയോടുള്ള കാമം, വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്ന വേലക്കാരി കുഞ്ഞിമാളു എങ്ങിനെ എത്രയെത്ര?</div><div><br /></div><div>ഇത്രയും കഴിവുറ്റ ഒരു കൂട്ടം കലാകാരന്മാര് ഉള്ളപ്പോള് ലാല്ജോസ് എന്തിന് ഇങ്ങനെയൊരു സിനിമയെടുത്തു എന്നു ചോദിച്ചാല് അദ്ദേഹത്തിന് ശരാശരി മലയാളിയുടെ “ഭൂതകാലക്കുളിര്” എന്ന ഒരിക്കലും നശിക്കാത്ത നവഗൃഹാതുരത്വത്തിന്റെ മന:ശ്ശാസ്ത്രം നന്നായി മനസ്സിലായതുകൊണ്ട് എന്ന് ഉത്തരം പറയേണ്ടി വരും. സിനിമ അവസാനിക്കുമ്പോള് പ്രേക്ഷകന് സംവിധായകന് സമ്മാനിക്കേണ്ടുന്ന ഒരു വേദന, ഒരു ഓര്മ്മപ്പെടുത്തല് എല്ലെങ്കില് ഒരു സന്ദേശം ഒന്നും ഈ സിനിമ തരികയില്ല. കാല്പ്പനികതയുടെ നിതാന്തസുന്ദരങ്ങളായ അനവധി ചിത്രങ്ങള് ഒന്നിച്ചുകോര്ത്ത ഒരു മാലയാണ് ഈ സിനിമ. അതിന് ഒരു ഭംഗിയുണ്ട് ; അത് മാത്രമാണുള്ളതും.</div><div><br /></div><div>അര്ച്ചന കവി എന്ന നടി വളരെ മിതത്വത്തോടെ അതിഭാവുകത്വം ഒട്ടുമില്ലാതെ കുഞ്ഞിമാളു എന്ന കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നായകവേഷം ആദ്യവസാനമല്ലെങ്കില്ക്കൂടി ചതിയനായ കാമുകനായ “ഹരിദാസിനെ“ കൈലേഷ് നന്നായി അവതരിപ്പിച്ചു. ശ്രീദേവി ഉണ്ണി അവതരിപ്പിച്ച മാളുവമ്മ ക്ലീഷേ ആയിരുന്നുവെങ്കിലും അവരുടെ ഭാഗം നന്നാക്കിയിട്ടുണ്ട്. </div><div><br /></div><div>ചാനലുകളിലും മറ്റും വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ദൃശ്യഭംഗിക്ക് പിന്നിലെ ആള് വിജയ് ഉലഗനാഥ് ആണ്. സിനിമയുടെ ആദ്യ ഇരുപതു മിനിട്ടുകളില് ശ്രീമാന് വിജയ് അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ എന്തോ മിക്ക നടീനടന്മാരും ഔട്ട് ഓഫ് ഫോക്കസ് ആയി മങ്ങിക്കാണപ്പെട്ടു.. ഗ്രാമത്തിന്റെ പച്ചപ്പിനും കടും നിറങ്ങ്ള്ക്കും പ്രാമുഖ്യം കൊടുത്തുള്ള ഛായാഗ്രഹണം സംവിധായകന് ഏല്പ്പിച്ച ദൌത്യം ഭംഗിയായി വിജയ് നിര്വ്വഹിച്ചു എന്നതിന്റെ തെളിവ് കൂടിയാണ്. അതാണ് ജനം കുത്തിയിരുന്ന് ഈ സിനിമ കാണുവാനുള്ള പ്രധാന കാരണവും.</div><div><br /></div><div>ഇതിന്റെ സംഗീതം വിദ്യാസാഗര് ആണ്. കാതിനിമ്പമുള്ള ഗാനങ്ങളാണ് ചിത്രത്തിലേതെന്ന് പറയാതെ തന്നെ വായനക്കാര്ക്ക് അറിയുമല്ലോ.</div><div><br /></div><div>എന്താണ് ഈ സിനിമയില് പ്രേക്ഷകര് ആസ്വദിച്ചിരിക്കുക എന്ന് ഇതെഴുതുന്നയാള് ഇതിനോടകം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞുവല്ലോ. തിരക്കുപിടിച്ച നഗരജീവിതം, അക്രമണോത്സുകത, വേഗത, ആധുനികത ഇതൊക്കെയാണ് കഴിഞ്ഞ രണ്ടുകൊല്ലമായി മലയാള വാണിജ്യസിനിമയുടെ ആകെത്തുക. ഇതില്നിന്നൊക്കെ വ്യത്യസ്തമായി ശരാശരി മലയാളി ഗൃഹാതുരത്വത്തോടെ കാണാന് ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു ഭൂമിക ലാല്ജോസ് ഈ സിനിമയില് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അതില് ഇഴപിരിയാതെവണ്ണം ചേര്ന്നുനില്ക്കുന്ന ഒരു പിടി കഥാപാത്രങ്ങളേയും അവരുടെ നാടന് ഭാഷയോടും കൂടി. ഞാനടക്കമുള്ള ഒരു പുരുഷാരം രണ്ടരമണിക്കൂറില് ഈ ഭൂതകാലക്കുളിരില് അഭിരമിച്ചിരിക്കുന്നു. പച്ചപുതച്ചു നില്ക്കുന്ന മഞ്ഞുമൂടിയ ഒരു മലഞ്ചെരുവില് എത്തിയ വിനോദസഞ്ചാരികളെപ്പോലെ അവിടെനിന്ന് അതിന്റെ ഹരിതാഭയും കുളിരും നുണഞ്ഞ് ഒരു ചൂട് കട്ടന്കാപ്പിയും കുടിച്ച് തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നതുപോലെ........... അക്ഷരാര്ത്ഥത്തില് ഈ സിനിമ ഒരു നേരമ്പോക്കാണ്. </div><div><br /></div><div>നീലത്താമര എന്ന ഈ സിനിമ മലയാള സിനിമക്ക് ഒരു മുതല്ക്കൂട്ടൊന്നുമല്ല. ലാല്ജോസ് ഇതിന്റെ പേരിലാവില്ല നാളെ ഓര്മ്മിക്കപ്പെടാന് പോകുന്നതും. ഇതിലെ പല പുതുമുഖങ്ങളും പ്രതിഭയുള്ളവര് തന്നെയാണ്. അവരുടെ വരും സിനിമകളും ലാല്ജോസിന്റെ കൂടുതല് ആര്ജ്ജവത്തോടെയുള്ള പരീക്ഷണ സിനിമകളും മലയാള സിനിമക്ക് നല്ല സംഭാവനകള് നല്കട്ടെയെന്ന് ആശംസിക്കുന്നു.</div><div><br /></div><div><b><i>അടിക്കുറിപ്പ് : നീലയാമ്പല് കാണിച്ച് നീലത്താമര എന്ന് പറഞ്ഞത് പ്രേക്ഷകരങ്ങ് ക്ഷമിച്ചു. നീലത്താമര നല്ല വിലയുള്ള ഒരു സാധനമാണ്.</i></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-2074725181993673799?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-28339587760638228762009-09-09T07:05:00.000-07:002009-09-09T07:45:38.062-07:00മരണം ജീവിതത്തെ അര്ത്ഥപൂര്ണ്ണമാക്കുമ്പോള്<span class="Apple-style-span" style=" ;font-family:'Times New Roman';"><div style="margin-top: 6px; margin-right: 6px; margin-bottom: 6px; margin-left: 6px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Verdana; font-size: 10pt; background-color: rgb(255, 255, 255); min-height: 1100px; counter-reset: __goog_page__ 0; line-height: normal; "><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 16px; "></span></p><div style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 3px; padding-right: 3px; padding-bottom: 3px; padding-left: 3px; width: auto; font: normal normal normal 100%/normal Georgia, serif; text-align: left; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:'Times New Roman';"><div style="margin-top: 6px; margin-right: 6px; margin-bottom: 6px; margin-left: 6px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; font-family: Verdana; font-size: 10pt; background-color: rgb(255, 255, 255); min-height: 1100px; counter-reset: __goog_page__ 0; line-height: normal; "><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ഓരോ ദിവസവും പുലരുമ്പോള് നിങ്ങള് വിചാരിക്കുക. ഒരുപക്ഷേ.. ഇത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ അവസാനത്തെ ദിവസമായിരിക്കാം എന്ന്. ഞാന് ചെയ്യാനുള്ളതൊക്കെ ചെയ്തുവോ എന്ന്. ഈ കുറഞ്ഞ സമയത്തിനുള്ളില് എനിക്കിനി എന്തു ചെയ്യാന് കഴിയും എന്ന്.<br /><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">മരണഭയം ലോകത്തിലേക്കും വെച്ചേറ്റവും വലിയ ഭയമാണ്<br /><br /></p></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; "></div><div style="margin-top: 0px; margin-bottom: 0px; ">എല്ലാം - പ്രതീക്ഷകള്, അഭിമാനം, പരാജയഭീതി, അപമാനിക്കപ്പെടുമെന്ന ഭയം - എല്ലാം മരണത്തെ മുഖാമുഖം കാണുന്നതോടെ തകര്ന്നു വീഴുന്നു. അവശ്യം വേണ്ടതെന്നു തോന്നുന്ന ചിലതു മാത്രം അവശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.</div><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />നിങ്ങള് മരിക്കാന് പോകുന്നു എന്ന ഒരൊറ്റ തോന്നല് മതി നിങ്ങള്ക്ക് എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടപ്പെടുവാനുണ്ടെന്ന തോന്നല് ഒഴിവാക്കുവാന്.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />നിങ്ങള് ഒന്നുമില്ലാത്തവനും നഗ്നനുമായിക്കഴിഞ്ഞു. നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ പിന്തുടരാതിരിക്കാന് നിങ്ങള്ക്ക് പിന്നെയൊരു കാരണവും കണ്ടെത്തുവാനില്ല തന്നെ.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />ആരും മരിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. സ്വര്ഗ്ഗത്തില് പോകാനാഗ്രഹിക്കുന്നവര്ക്കു പോലും മരിച്ച് അവിടെയെത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹമില്ല. എന്നിട്ടും എല്ലാവരും അവസാനമായി പങ്കുവെക്കുന്ന ഒരേയൊരു യാഥാര്ത്ഥ്യം ആണ് മരണം. ആരും അതില്നിന്ന് രക്ഷപെടുന്നില്ല. അതങ്ങനെ തന്നെയാണ് വേണ്ടതും.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />എന്തെന്നാല് മരണം എന്നാല് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല കണ്ടുപിടിത്തമാണ്. ജീവിതത്തെ അപ്പാടെ മാറ്റുന്ന ഒന്ന്. പഴയതിനെ തൂത്തെറിഞ്ഞ് പുതുമയെ വരവേല്ക്കുന്ന ഒന്ന്.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />നിങ്ങളാണ് ആ പുതുമ. പക്ഷേ.. അധികം വൈകാതെ ഒരു ദിനം നിങ്ങളും പഴയതാകും... ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കാന് വേണ്ടിത്തന്നെ. പക്ഷേ .. അതാണ് പരമമായ സത്യം!</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />സമയം വളരെ കുറച്ച് മാത്രമേയുള്ളൂ. മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതം ജീവിച്ചു തീര്ക്കാന് വേണ്ടി നിങ്ങളുടെ ജീവിതം പാഴാക്കാതിരിക്കുക.<br />മറ്റുള്ളവരുടെ ആശയങ്ങള് ഫലവത്താക്കുക എന്ന കുരുക്കില്പ്പെടുക എന്ന വിഡ്ഡിത്തം കാണിക്കാതിരിക്കുക.<br />മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായങ്ങളുടെ ആരവങ്ങള്ക്കിടയില് നിങ്ങളുടെതന്നെ ഉള്വിളികളുടെ ശബ്ദം മുക്കിക്കളയാതിരിക്കുക.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br />പരമപ്രധാനമായും നിങ്ങളുട ഹൃദയം പറയുന്നതും നിങ്ങളുടെ തോന്നലുകളും പിന്തുടരാനുള്ള ധൈര്യവും ആര്ജ്ജവവും കാട്ടുക. അവക്കറിയാം നിങ്ങള് ആരായിത്തീരണമെന്ന്.<br /><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">മറ്റുള്ളതെല്ലാം അപ്രധാനമാണ്<br /><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">================================================</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">ആപ്പിള് ഇന്ക് ന്റെ സി.ഇ.ഒ സ്റ്റീവന് ജോബ്സ് സ്റ്റാന്ഫോര്ഡ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ബിരുദധാരികളെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് സംസാരിച്ച (2005) സുപ്രസിദ്ധമായ പ്രസംഗത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്ത തര്ജ്ജമയാണ് മുകളില് കൊടുത്തത്.സ്റ്റീവിന്റെ ജീവിതം ഒരു പോരാട്ടമാണ്. സ്റ്റീവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങള് സുചിപ്പിക്കുന്നു. ലിങ്ക് താഴെ. കാണാത്തവര് ഒന്ന് കണ്ട് (കേട്ട്) നോക്കൂ.</p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><br /></p><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; ">“എന്തൊക്കെ പ്രചോദനങ്ങള് ഇത് തരുന്നില്ല!”</p><br /><p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; "><u style="text-decoration: none; "><span style="font-family:Tms Rmn;color:#0000ff;"><span style="font-family:Tms Rmn;color:#0000ff;"><a href="http://www.mojvideo.com/video-steve-jobs-stanford-commencement-speech-2005/e156f11eb1b6c533b967" style="text-decoration: none; ">http://www.mojvideo.com/video-steve-jobs-stanford-commencement-speech-2005/e156f11eb1b6c533b967</a></span></span></u></p></div></span></div><p></p></div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-2833958776063822876?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-90223477378417428172009-07-30T17:11:00.000-07:002009-08-05T08:42:54.444-07:00അയ്യപ്പന്റേയും ദേവിയുടേയും മുഖച്ഛായ മാറുമ്പോള്<p align="left"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/SnI4Km_xvgI/AAAAAAAAA_w/iI2GqTq7cjE/s1600-h/ayyappa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364411861069577730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 156px; CURSOR: hand; HEIGHT: 269px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/SnI4Km_xvgI/AAAAAAAAA_w/iI2GqTq7cjE/s400/ayyappa.jpg" border="0" /></a>ഈയ്യിടെ ഓഫീസ്സിലെ ഇടവേളകളിലൊന്നിലെ ചായകുടിക്കിടയില് ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞു.<br />"ശ്ശേ! ഇപ്പം ശാസ്താം കോവിലില് പോയി തൊഴാന് നേരം അയ്യപ്പന്റെ മുഖത്തിനുപകരം ആ ചെക്കന്റെ മുഖമാ മനസ്സില് വരുന്നത് വരുന്നത്. ഗതികേടിന് സ്വാമി അയ്യപ്പന് സീരിയല് നടക്കുന്ന നേരത്ത് വീട്ടീ കുത്തിയിരിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടൊണ്ട്. അതിന്റെ കൊഴപ്പം"<br /><br />സ്വാമി അയ്യപ്പന് സീരിയലിലെ അയ്യപ്പനെ അവതരിപ്പിച്ച സുന്ദരനായ "കൗശിക് ബാബു" എന്ന നടന്റെ കാര്യമാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് മനസ്സിലായി.<br /><br />അപ്പോഴോര്ത്തു. ഞാന് കുറച്ചു നാളായി ഏഷ്യാനെറ്റിലെ "ദേവീ മാഹാത്മ്യം" കാണാറുണ്ട്. മകളുടെയും അമ്മയുടേയും കൂടെ ഇരുന്ന് കാണുന്നതാണ്. കുറെ കാര്യങ്ങള് കണ്ട് രസിക്കാറുമുണ്ട്. (ഉദാ: നിഷ്കളങ്കയായ ഒരു പെണ്കുട്ടിയെ ദുഷ്ടന്മാര് ഉപദ്രവിക്കുമ്പോള് ദേവി ചുമ്മാ അങ്ങ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ദുഷ്ടന്മാരെ ഒരുക്കാക്കി സെറ്റപ്പാക്കുന്ന സീന്. സുരേഷ് ഗോപിയുടെ പോലീസ്കാരന് അഴിമതിക്കാരനായ മന്ത്രിയുടെ ചെപ്പക്കുറ്റിക്കിട്ട് പൂശുന്നത് കാണുമ്പോഴുള്ള ഒരിതില്ലേ.... അത്). അപ്പോള് ഒരു കുഴപ്പം. ഇപ്പോള് ആറ്റുകാല് അമ്പലത്തില് പോയി തൊഴുതാലും "പ്രവീണ" (നടി) യുടെ മുഖം മനസ്സില് ഓടിയെത്തിയാല് കുറ്റം പറയാന് പറ്റുമോ?<br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364411867369144930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 269px; CURSOR: hand; HEIGHT: 212px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/SnI4K-dtgmI/AAAAAAAAA_4/7C16Qwilr1Y/s400/untitled.JPG" border="0" /> പണ്ട് ഫാക്ടിന്റെയും ചിട്ടിക്കമ്പനികളുടെയും കലണ്ടറിലൂടെയും, അമ്പലത്തിനടുത്ത് കിട്ടുന്ന ഛായാ ചിത്രങ്ങളിലൂടെയുമായിരുന്നു പരമശിവന്, ഭദ്രകാളി, ശ്രീകൃഷ്ണന് തുടങ്ങി കണ്ടാല് തിരിച്ചറിയാന് പറ്റുന്ന ദൈവങ്ങളെയൊക്കെ മനസ്സില് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നത്. അമാനുഷികതയുടെ സങ്കല്പ മൂര്ത്തികള്ക്ക് മനുഷ്യരൂപം കൊടുത്ത് അതില് വിശ്വസിക്കുകയും വിശ്വസിപ്പിക്കുയും അല്ലെങ്കില് വിശ്വസിപ്പിക്കാന് ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തത് മനുഷ്യന് തന്നെ.<br /><br />ശരിക്കും ദൈവങ്ങളുടെ രൂപം എന്തായിരുന്നു? ദൈവത്തിന ഒരു രൂപത്തിന്റെ ആവശ്യം എന്താണ്? ഗോത്രസംസ്കാരത്തില് നിന്നേ ഉരുത്തിരിഞ്ഞുവന്ന ഒന്നായിരിക്കാം ദൈവത്തിന് ഒരു നിയതമായ രൂപം കൊടുക്കാനുള്ള പ്രവണത. താന് തന്നെ കെട്ടിപ്പടുത്ത നിയതമായ നിയമങ്ങള്ക്കോ, പ്രവൃത്തികള്ക്കോ സങ്കല്പ്പങ്ങള്ക്കോ നിയന്ത്രിക്കാന് പറ്റാത്ത പ്രതിഭാസങ്ങളെ ഈശ്വരനിലേക്ക് നിക്ഷേപിക്കുകയാണ് മനുഷ്യന് ചെയ്തത്. അതിന്റെ പിന്നിലും ഒരു സ്വാര്ത്ഥതയുണ്ട്. ഇതിനെയൊക്കെ നിയന്ത്രിക്കാന് താന് തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ഈ ദൈവങ്ങള്ക്ക് കഴിയും എന്ന ചിന്ത. തനിക്ക് തന്നെ ചെയ്യാന് കഴിയാത്തത് തനിക്ക് വേണ്ടി ദൈവം ചെയ്തുതരും എന്നുള്ള പ്രത്യാശ. ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ സാഹചര്യം പരിശോധിച്ചാല്, അശക്തനായ മനുഷ്യന് തനിക്ക് വേണ്ടുന്ന അസ്സംഘ്യം കാര്യങ്ങള് ദൈവത്തിനോട് ചോദിച്ചപ്പോള്, അവനുതന്നെ തോന്നിക്കാണണം താന് ചോദിക്കുന്നത് മുഴുവന് ചെയ്യാന് "ഒരൊറ്റ" ദൈവത്തിന് കഴിയുമോയെന്ന്. അതുകൊണ്ട് ഈ പ്രവൃത്തികള്ക്കെല്ലാം ഏകതാനമായ പ്രാഗല്ഭ്യങ്ങളും (specilization) ദൈവങ്ങള്ക്ക് കല്പ്പിച്ച് കൊടുക്കപ്പെട്ടു. പുരാണങ്ങളിലൂടെയും വാമൊഴിയിലൂടെയും വളര്ത്തപ്പെട്ട ആ പാരമ്പര്യം, സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം, വിദ്യ, ആരോഗ്യം, (ഉദാ: യഥാക്രമം ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവന്, സരസ്വതി, ധന്വന്തരി) എന്നീ നിഷ്കൃഷ്ടമായ കര്മ്മങ്ങള് തുടങ്ങി പൊതുവില് വിശാലമായ കര്മ്മങ്ങളും (അയ്യപ്പന്,ഗണപതി) ദൈവങ്ങളില് നിക്ഷേപിതമായി. ഇതിനനുസൃതമായ വേഷവിധാനങ്ങളും ആയുധങ്ങളും കല്പ്പിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട്, ഈ ലിഖിതങ്ങളെ ചിത്രകാരന്മാരും ശില്പ്പികളും ചിത്രങ്ങളിലൂടെയും പ്രതിമകളിലൂടെയും ആവിഷ്കരിച്ചപ്പോള്, അവരെല്ലാം ബോധപൂര്ണ്ണമല്ലാതെ അനുവര്ത്തിച്ച ഒരു നിയമം ദൈവങ്ങളുടെ "നില" (pause) ആയിരുന്നുവെന്ന് കാണാം. ലിഖിതങ്ങളോ അലിഖിതങ്ങളോ ആയ ഒരു നിയമത്തിനെയും അതിജീവിക്കുവാന് ഈ രചനകള്ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള ഈ രചനകളിലൂടെയാണ് ഭൂരിഭാഗം ഭക്തരും മനസ്സില് ദൈവസങ്കല്പ്പം നടത്തുകയെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇവിടെ ഒരു മനുഷ്യന് മറ്റൊരു മനുഷ്യനെ തിരിച്ചറിയുന്നതെങ്ങിനെയോ അങ്ങിനെ തന്നെയാണ് ദൈവങ്ങളേയും തിരിച്ചറിയുന്നത്. ഇതിന്റെ പ്രധാന പ്രക്രിയ എന്നത് മനുഷ്യമസ്തിഷ്കത്തിലെ "ഫയലിംഗ് സിസ്റ്റം" തന്നെയല്ലേ? ഒരാളുടെ പേര് നമ്മോട് പറയുമ്പോള്ത്തന്നെ, അല്ലെങ്കില് അയാളെ സംബന്ധിച്ച എന്തെങ്കിലും ആരെങ്കിലും സൂചിപ്പിക്കുന്ന മാത്രയില് അയാളുടെ മുഖത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രം നമ്മുടെ മനസ്സില് മിന്നിത്തെളിയുന്നു. ആയിരക്കണക്കിനാളുകളെ പ്രത്യേകം തിരിച്ചറിയാന് നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന അത്യന്തം സങ്കീര്ണ്ണമായ ഈ ഫയലിംഗ് സിസ്റ്റം, അതിലോരോരുത്തരുടെയും പ്രവര്ത്തികള്, അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങള്, അവരുടെ മറ്റ് പ്രത്യേകതകള് ഇവയെല്ലാം നമുക്ക് തരുന്നു; "മുഖം" എന്ന ഒരൊറ്റ ചിത്രത്തിനെ (Image) അടിസ്ഥാനമാക്കി. കണ്ട മുഖങ്ങളുടെ ആകര്ഷണീയത, അവസാനം കണ്ട സമയം, അവരുടെ പ്രത്യേകതകള് ഇവയെല്ലാം ഈ ഫയലിംഗ് സിസ്റ്റത്തില് ഓരോരുത്തര്ക്കും പ്രാധാന്യം കല്പ്പിക്കാന് ഉപബോധമനസ്സ് സഹായിക്കുന്നു.<br /><br />അപ്പോള് ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യന് ഇതില് നിന്നൊന്നും വ്യത്യസ്ഥമായല്ല ദൈവത്തിനെ തിരിച്ചറിയുന്നത് എന്നര്ത്ഥം. അതായിരിക്കാം ടെലിവിഷന് സീരിയലിലേയും സിനിമയിലേയും നടീനടന്മാരുടെ മുഖച്ഛായകള് പരമ്പരാഗത മുഖച്ഛായകളെ ഹൈജാക്ക് ചെയ്യുന്നതിന്റെ പിന്നിലുള്ള രഹസ്യവും. ഇതില് എന്തെങ്കിലും അസുഖകരമാകേണ്ട ഒന്നുണ്ടോ എന്നത് ചിന്തനീയമാണ്. മനുഷ്യരചിതമായ പരമ്പരാഗത കല്പ്പനകള് ഒന്നും തന്നെ പുതിയ ദൈവബിംബങ്ങളിലും മുഖങ്ങളിലും ലംഘിക്കപ്പെടാതിരിക്കുമ്പോള് തന്നെ ദൈവത്തിന്റെ മുഖത്തിന് സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങളെ അസഹിഷ്ണുതയോടെ മാത്രമേ മനുഷ്യന് വീക്ഷിക്കുന്നുള്ളൂ. അമാനുഷികമായ ദൈവികതയെ,മാറ്റമില്ലാത്ത നിത്യമായ ഒരു മനുഷ്യരൂപത്തില് തന്നെ കാണാനുള്ള ഉപബോധമനസ്സിന്റെ ശക്തിയാവാം ഇത്.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-9022347737841742817?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-51139422476832567272009-07-14T05:52:00.001-07:002009-07-14T05:52:34.248-07:00കൊടകരപുരാണവും ഭക്തിപ്രസ്ഥാനവും<div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 10pt"><font size="3">ഒരു സുഹൃത്ത് പറഞ്ഞതാണ്. </font></div> <div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 10pt"><font size="3">അയാള് ഡി.സി. ബുക്സില് പോയി കൊടകരപുരാണം അന്വേഷിച്ച്. എല്ലായിടവും തപ്പിയിട്ട് കാണാനില്ല. കൗണ്ടറില് നിന്ന പയ്യനോട് ചോദിച്ചു.</font></div> <p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 10pt"><font size="3">"കൊടകരപുരാണമുണ്ടോ?"</font></p> <p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 10pt"><font size="3">പയ്യന്സ് പുരികം പൊക്കിയിട്ട് ഒരിടത്തേക്ക് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ ചെന്നു നോക്കിയപ്പോള് അദ്ധ്യാത്മരാമായണം, ശ്രീമഹാഭാഗവതം, ശിവപുരാണം എക്സട്രാ എക്സട്രാ നിരന്നിരിക്കുന്ന സെക്ഷനിലേക്കാണ് പുള്ളി ചൂണ്ടിയത്. വിശാലന്, എഴുത്തച്ഛന്റേയും പൂന്താനത്തിന്റേയും ഒക്കെ ഗണത്തിലായിപ്പോകുന്ന ലക്ഷണമുണ്ട് ഈ പോക്കു പോയാല്.</font></p> <p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 10pt"><font size="3">"ഹവ്വെവര്", വിശാലന്റെ ഒരു ടൈം!</font></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-5113942247683256727?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-33789074388566791742009-07-11T23:57:00.000-07:002009-07-11T23:58:08.854-07:00കല്യാണസൌഗന്ധികം കഥകളി<a href="http://nishkkalankachithrangal.blogspot.com/2009/07/blog-post_10.html">ജൂലായ് 2, 2009 ന് തിരുവനന്തപുരം വൈലോപ്പിള്ളി സംസ്കൃതിഭവനില് നടന്ന കല്യാണസൌഗന്ധികം കഥകളിയുടെ ചിത്രങ്ങള് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-3378907438856679174?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-34013111564626856632009-07-10T20:21:00.000-07:002009-07-10T20:23:17.590-07:00കല്യാണസൌഗന്ധികം കഥകളി<a href="http://nishkkalankachithrangal.blogspot.com/2009/07/blog-post_10.html">ജൂലായ് 2, 2009 ന് തിരുവനന്തപുരം വൈലോപ്പിള്ളി സംസ്കൃതിഭവനില് നടന്ന കല്യാണസൌഗന്ധികം കഥകളിയുടെ ചിത്രങ്ങള് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക.</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-3401311156462685663?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-11423929805937090132009-06-21T20:58:00.000-07:002009-06-21T21:10:50.800-07:00തയ്യാറെടുപ്പ്"ശ്ശോ.. ഡീ കൊച്ചേ.. നീയാണോ ഈ ഡൈനിംഗ് ടേബിളേ കമ്പ്ലിറ്റ് പേന കൊണ്ട് കുത്തിവരച്ചിരിക്കുന്നേ?"<br /><br />"ആ അച്ചാ.. ഞാനാ" മകളുടെ മറുപടി<br /><br />എനിയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. "നിന്നോടെത്ര പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട് ഇങ്ങനെ കുത്തി വരയ്ക്കല്ലേന്ന്. നിനക്കു വല്ല പേപ്പറേലോ ബുക്കേലോ മറ്റോ വരച്ചാ പോരേ?"<br /><br />"അച്ചാ.. അച്ചനല്ലേ പറഞ്ഞിട്ടൊള്ളത്, "മോളേ.. യു ഹാവ് ടു മേക്ക് എ മാര്ക്ക് ഇന് ദിസ് വേള്ഡ്" എന്ന്. ഡെസ്ക്കേ തൊടങ്ങിയാലേ വേള്ഡിലൊക്കെ മാര്ക്കൊണ്ടാക്കാന് പറ്റത്തൊള്ളൂ?"<br /><br />"##&&****"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-1142392980593709013?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-49087881178958594552009-06-19T02:25:00.001-07:002009-06-19T03:17:50.806-07:00പണിക്കുറവില്ലാത്തതും പണിക്കൂലിയില്ലാത്തതും ഇഷ്ടമില്ലാത്തവര്<div>റിസഷനും ശമ്പളം കുറക്കലും ജോലിക്കൂടുതലുമൊക്കെയായി മാസം നാലായി പോകുന്നു. </div> <div> </div> <div>ഇടക്കുള്ള ചായ സെഷനുകളില് കൊടുമ്പിരിക്കൊള്ളുന്ന ചര്ച്ചകള്, ഉരുളാനിടയുള്ള തലകള്, മാനേജ്മെന്റ് ഇന്നെഫിഷ്യന്സിയെപ്പറ്റിയുള്ള ഘോരവിമര്ശനങ്ങള്.</div> <p>അടുത്തിടെയുള്ള ചായകുടി നാട്ടുവര്ത്തമാനത്തിനിടെയില് ആരോ പറഞ്ഞു."റിസഷന് മാറി. അറിഞ്ഞില്ലേ?"<br />പറഞ്ഞവനെ ആരും കൊന്നില്ല. ചിരിച്ച് വധിച്ചു.<br />ചോദ്യം "ലേ ... നൂറ് പേരെ പിരിച്ച് വിടാന് പോണ്. അറിഞ്ഞില്ലേ" എന്നോ " ശമ്പളം കൊര്ച്ചൂടെ വെട്ടാന് പോണ്" എന്നോ ആയിരുന്നെങ്കില് പ്രതികരണം പോസിറ്റീവ് ആയേനേ.</p> <p>ജോലി ചെയ്യുന്ന പ്രോജക്ടില് നിന്നും കഴിഞ്ഞയാഴ്ച പത്തറുപതുപേര് രാജി സമര്പ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രോജക്റ്റിലെ അസംതൃപ്ത വിഭാഗത്തിലുള്ള ഒരുത്തനോട് വ്യക്തിപരമായി തിരക്കിയപ്പോള് അവന് പറയുന്നു.<br />"അണ്ണാ.. ഇവിടുത്തെ പുതിയ സ്ലോഗന് കേട്ടില്ലേ?"</p> <p>"അതെന്തുവാടേ?"</p> <p>"പണിക്കുറവുമില്ല്ല... പണിക്കൂലിയുമില്ല... പിന്നെന്തിനാണ്ണാ പണി?<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-4908788117895859455?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-15915420359100653112009-06-12T04:04:00.001-07:002009-06-12T04:07:57.741-07:00പീഢനം<p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ബസ്സില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തിരക്ക്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വളരെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കൂടുതലായിരുന്നു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാള്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കയറി നിന്നതാകട്ടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഒരുകൂട്ടം</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">സ്ത്രീകളുടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഇടയിലും</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഇടത്കൈകൊണ്ട്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">മുകളിലത്തെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കമ്പിയില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">പിടിച്ച്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">നിന്ന്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വലതുകൈയ്യില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കയ്യിലെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ബാഗ്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തലങ്ങും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വിലങ്ങും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ആടിയുലഞ്ഞുനീങ്ങുന്ന</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ബസ്സില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">നില്ക്കുമ്പോള്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാള്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തൊട്ടടുത്തു</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">നിന്നിരുന്ന</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">സുന്ദരിയായ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">യുവതിയുടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ദേഹത്തു</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">.</font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാള്ക്ക്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വല്ലായ്മ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തോന്നി</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഈ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തിരക്കില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">എങ്ങിനെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അതു</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ചെയ്യും</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അതിന്റെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ചൂട്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അരക്കെട്ടിന്റെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഭാഗത്ത്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാള്ക്ക്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ആഗ്രഹമാണെങ്കില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അടക്കാനുമാവുന്നില്ല</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാള്ക്ക്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വയറ്റില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">എന്തോ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഒരാളല്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">പോലെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അനുഭവപ്പെട്ടു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വല്ലാത്ത</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വെപ്രാളം</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തോന്നി</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഒടുവില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളത്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ചെയ്യാന്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തന്നെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തീരുമാനിച്ചു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">.</font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">പതുക്കെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളുടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കൈകള്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">താഴേക്ക്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">നീണ്ടു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ബസ്സിന്റെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഒരാടിയുലച്ചില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ബാലന്സ്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തെറ്റിച്ചെങ്കിലും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തടസ്സങ്ങളൊക്കെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">നീങ്ങി</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളുടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കൈകള്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അതില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തൊട്ടു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അതന്റെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഇളംചൂട്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളുടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">സിരകളില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ആഗ്രഹത്തിന്റെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">പൂത്തിരി</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കത്തിച്ചു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">പരുപരുത്ത</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വൃത്തത്തിനുള്ളില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അളന്നുവെച്ചതുപോലെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">എണ്ണയുടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വഴുവഴുപ്പു</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തോന്നുന്ന</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">സുഷിരത്തിലെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">സ്പര്ശം</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളിലെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ശ്വാസോച്ഛ്വാസം</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വേഗത്തിലാക്കി</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">.</font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളതു</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വലിച്ചെടുത്ത്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വായില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വെച്ച്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ആര്ത്തിയോടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തിന്നാന്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തുടങ്ങി</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">.</font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">യുവതി</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അസഹ്യതയോടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തിരിഞ്ഞു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളുടെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തൊട്ടടുത്ത്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">നിന്നിരുന്ന</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വൃദ്ധ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">എല്ലാവരും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കേള്ക്കെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഉറക്കെപ്പറഞ്ഞു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">.</font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">"</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">എന്റെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കൊച്ചനേ</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഈ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തെരക്കിനെടേല്</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തന്നെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വേണോ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഉഴുന്നുവട</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തിന്നാന്</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">. </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വീട്ടിലെങ്ങാനും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ചെന്നിട്ട്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കഴിച്ചാ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">പോരാരുന്നോ</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">?"</font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ജോലിത്തിരക്കുമൂലം</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളന്നത്തെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ദിവസം</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഒന്നും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കഴിച്ചിരുന്നില്ലെന്നും</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">, </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">എന്തെങ്കിലും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കഴിക്കാമെന്നു</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കരുതി</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കടയില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കയറിയപ്പോഴായിരുന്നു</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ബസ്സ്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വന്നതെന്നും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഇനി</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വേറെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ബസ്സ്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കിട്ടില്ലെന്നറിഞ്ഞ്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കടയില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">നിന്നും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ഉഴുന്നുവടയും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വാങ്ങിയാണ്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാള്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">ബസ്സില്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കയറിയതെന്നും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വിശപ്പ്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">സഹിക്കാന്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">പറ്റാതെ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാള്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">മാനസികപീഢ</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അനുഭവിച്ചിരുന്നുവെന്നും</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അവരുണ്ടോ</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അറിയുന്നു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">?</font></span></p> <p style="MARGIN-LEFT: 0pt; MARGIN-RIGHT: 0pt"><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3"> </font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">അയാളൊരു</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">വട</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">കൂടിയെടുത്ത്</font></span> <span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">തിന്നു</font></span><span style="FONT-FAMILY: 'AnjaliOldLipi'"><font size="3">.</font></span><br> </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-1591542035910065311?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-5078232342976391982009-06-10T06:53:00.000-07:002009-06-19T02:38:22.486-07:00കഥ പറയുകയാണെങ്കില്<p>"കത പറഞ്ഞു തന്നാലേ ചോറുണ്ണത്തൊള്ളൂ" "<br /><br />"എടീ നിന്നോടാ പറഞ്ഞെ വാ പൊളിക്കാന്. ഹോ! എന്റീശ്വരാ.. ഞാന് തോറ്റു. എന്റെ കുഞ്ഞേ. ഒന്നു വാ പൊളി""അമ്മ കത പറ. അല്ലെങ്കി ഞാന് വാ പൊളിക്കത്തില്ല."<br /><br />വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ന്യൂസ്പേപ്പര് നെഞ്ചിലേക്കിട്ട് ഞാന് ചെവിയോര്ത്തു. ഭാര്യയും മകളും തമ്മില് മകളുടെ ഭക്ഷണ സമയത്തുള്ള സ്ഥിരം സംഘട്ടന രംഗമാണ് അരങ്ങേറുന്നത്. ഇനി ഏതു കഥയാണാവോ?<br /><br />"ഹോ! ഇനി ഏതു കഥ പറയാനാ കുഞ്ഞേ?""ഇം.... കീരീടേം പാമ്പിന്റേം കത പറഞ്ഞാ മതി""ഇയ്യോ! പതിനായിരം പ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടോള്ളതല്ലേ""ആ കത മതീ.ആ കത മതീ.......""ശരി ശരി വാ പൊളി ... ആ ആ ആ അം!"<br /><br />അപ്പോള് ഫസ്റ്റ് ഉരുള വായില് കയറിയെന്നര്ത്ഥം. ഞാന് പേപ്പര് നിവര്ത്തി വായന തുടങ്ങി. പശ്ചാത്തലത്തില് പാമ്പിനെ കൊന്ന കീരിയെ, തന്റെ കുഞ്ഞിനെ കടിച്ചവന് എന്ന് ഒരമ്മ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് കൊന്നുകളഞ്ഞ കഥയും ചോറൂണും “വാ പൊളി കുഞ്ഞേ” ആക്രോശങ്ങളും തകൃതിയായി മുന്നേറുന്നു.<br /><br />ഉരുളകള് പലതുകഴിഞ്ഞ് കഥ പര്യവസാനത്തിലെത്തിയെന്ന് മനസ്സിലായി<br /><br />"അപ്പോ....ആലോചനയില്ലാതെ ഒരു കാര്യവും ചെയ്തുകൂടാ എന്നാണ് ഈ കഥേന്ന് നമക്ക് പഠിക്കാനൊള്ളത്. ആ.. കഴിച്ചേ.. അല്ലേ . ചുമ്മാ ചവച്ചോണ്ടിരിക്കുവാണോ?"<br /><br />മൗനം.<br /><br />ഞാന് പേപ്പര്വായന നിര്ത്തി ശ്രദ്ധിച്ചു. ചെറിയ ഒരു തേങ്ങലിന്റെ ശബ്ദം. മകള് ഗദ്ഗദം കൊള്ളുന്നു.<br /><br />"അയ്യേ കരയുന്നോ? ദേ മക്കളീ ചോറൂടുണ്ടേ. രണടുരുളേം കൂടല്ലേയുള്ളൂ. വാ പൊളിച്ചേ"<br /><br />"ഉം...ഉം. വേണ്ട. എനിക്ക് സങ്കടം വരുന്നു"<br /><br />"എന്തിന്?"<br /><br />"കീരി ചത്തുപോയില്ലേ? അമ്മയ്ക്ക് സങ്കടം വന്നില്ലേ? അതാ"<br /><br />"ങാഹാ. അതാണോ കാര്യം? കഥ തീര്ന്നില്ലല്ലോ. ഇനീമൊണ്ട്. ദേ ഈ ചോറൂടുണ്ടാല് പറഞ്ഞുതരാം"<br />ഏ! ഈ കഥ ഇനിയും ഉണ്ടെന്നോ? അതേതു ഭാഗം ? ഞാന് ചെവിയോര്ത്തു.<br /><br />"ആ പറ. ആ"<br /><br />"ആ അം. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് അമ്മ ചുമ്മാ തിണ്ണയിലിരുന്നപ്പോള് ഒരു കൊച്ചു കീരിക്കുഞ്ഞ് അതുവഴി വന്നു. അമ്മ അതിനെയെടുത്ത് അകത്തുകൊണ്ടുപോയി പാലും പഴവും ഒക്കെ കൊടുത്തു. കീരിക്കുഞ്ഞിന് വല്യ സന്തോഷമായി. അങ്ങനെ ആ കീരിക്കുഞ്ഞ് സന്തോഷമായിട്ട് അവിടെ വളര്ന്നു. "</p><p>"ന്നിട്ട്?"<br /><br />"പിന്നൊരു ദിവസം അമ്മ പണ്ടത്തെപ്പോലെ വെള്ളം കോരാന് പോയിട്ട് വരുമ്പോള് കീരിയുണ്ട് ചോരയുമൊലിപ്പിച്ച് മുന്പില്. ഇത്തവണ അമ്മ കീരിയെ കൊന്നില്ല. പകരം ഓടി വീട്ടില് ചെന്നപ്പോള് എന്താ കണ്ടത്?"<br /><br />"എന്താ കണ്ടത്?"<br /><br />എന്തായിരിക്കും കണ്ടത് എന്നറിയാന് എനിക്കും ഉല്ക്കണ്ഠയായി.<br /><br />"അവിടെ കുഞ്ഞിരുന്ന് കളിക്കുന്നു. തൊട്ടപ്പുറത്ത് ഒരു പാമ്പ് ചത്ത് കിടക്കുന്നു. അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലായി കീരി പാമ്പിനെ കൊന്നതാണെന്നും തന്റെ കുഞ്ഞിനെ രക്ഷിച്ചതാണെന്നും. അമ്മയ്ക്ക് സന്തോഷമായി. അമ്മ കീരിക്ക് പാലും പഴവും ഒക്കെ കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് അവരെല്ലാം കൂടി സന്തോഷമായി ജീവിച്ചു. ആ ആ അം. ഹോ! ചോറ് തീര്ന്നു."<br /><br />ഞാന് ദീര്ഘനിശ്വാസം വിട്ടു. ദു:ഖപര്യവസായിയാരുന്ന ഒരു കഥ ഇതാ സന്തോഷ പര്യവസായിയായിരിക്കുന്നു.<br /><br />ഞാനെഴുന്നേറ്റ് ഭാര്യയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.<br /><br />"കൊള്ളാവല്ലോടീ. നീ തകര്ത്തു. കഥയുടെ എക്സ്റ്റന്ഷന് കലക്കി. മെഗാസീരിയലിന്റെ സംവിധായകന്മാര് കഥ നീട്ടുന്നപോലെ നിസ്സാരമായി അങ്ങ് നീട്ടി. കിടിലം കേട്ടോ"<br /><br />ഭാര്യ നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു.<br />"എനിക്കെന്റെ കുഞ്ഞു വല്ലതും കഴിക്കണം അത്രയേ ഒള്ളൂ. അവള് കഴിച്ച് തീരുന്നതു വരെയാ കഥയുടെ നീളം"<br /><br />കഥ പറയുകയാണെങ്കില്.... ഇങ്ങനെ പറയണം!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-507823234297639198?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-87004378704398446002009-05-15T03:22:00.000-07:002009-05-15T03:49:13.928-07:00മാമ്പൂപ്പാടവും പുതിയ സിനിമാപ്പക്ഷികളും<p>ഗിരീഷ് പുത്തഞ്ചേരിസാര് രചിച്ച് പല സംഗീത സംവിധായകര് ഈണം പകര്ന്ന ശ്രവണസുഖം നല്കുന്ന കുറേ പാട്ടുകള് ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. കേള്ക്കുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം. അര്ത്ഥം നോക്കിയാല്.. ഹൊ നമിച്ചു പോകും. ശ്രവണസുഖവും കവിത്വവുമുള്ള കുറേ വാക്കുകള് എടുത്ത് ചുമ്മാ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരര്ത്ഥവും ഇല്ലാതെ ഉണ്ടാക്കിയ പാട്ടുകളാണിത് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയത് ഞാന് ശാസ്തമംഗലത്ത് താമസിക്കുന്ന കൊണ്ടാണോ?<br /><br />ഈ അര്ത്ഥമില്ലായമ ഒക്കെ ഉടലെടുക്കുന്നത് അണ്ണാ.. ഒരു വരി "മ" യില് തുടങ്ങിയാല് അടുത്തതും "മ" തന്നെ വേണമെന്ന് അണ്ണന് നിര്ബ്ബന്ധമുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ? അത് ഓക്കെ. അണ്ണന്റെ വരി. അണ്ണന്റെ "മ". അതിനിങ്ങനെ അക്രമിക്കാവോ അണ്ണാ?</p><p>ചിത്രം : ഓർക്കുക വല്ലപ്പോഴും<br />സംഗീതം: എം.ജയചന്ദ്രൻ<br /><br /><em><span style="color:#000099;">"നല്ല മാമ്പൂപ്പാടം പൂത്തെടീ പെണ്ണേ<br />കുഞ്ഞുമഞ്ഞക്കിളി കണ്ണേ<br />കണ്ണാരേ മഞ്ഞണിഞ്ഞ മാൻകുരുന്നേ"<br /></span></em><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>മാമ്പൂപ്പാടമേ!</strong> - മാവ് പാടത്ത് കൃഷിചെയ്ത് അതില് പൂപിടിച്ച ഈ പാടം. .. അങ്ങനത്തെ ഒരു പാടം .... ഒരൊന്നരപ്പാടമാരിക്കും. ഹോ എന്നാ ക്രിയേറ്റിവിറ്റി!<br /><strong>കുഞ്ഞുമഞ്ഞക്കിളിക്കണ്ണേ</strong> - ഹോ .. ആ പെങ്കൊച്ചിന്റെ കണ്ണെന്നാ കണ്ണാരിക്കും. നാട്ടില് കാണാറുള്ള മഞ്ഞക്കിളിക്ക് ചുവപ്പു വട്ടത്തില് കറുത്ത കണ്ണാണേ.<br />ഈ <strong>കണ്ണാരേ</strong> ന്നു വെച്ചാ എന്നതാണോ എന്തോ?<br /></span></p><p>ചിത്രം: ബനാറസ്<br />സംഗീതം: എം.ജയചന്ദ്രൻ<br /><br /><span style="color:#000099;"><em>"പ്രിയനൊരാൾ ഇന്നു വന്നുവോ<br />എന്റെ ജാലകത്തിലെ<br />രാത്രി മൈന കാതിൽ മൂളിയോ "</em><br /></span><br /><span style="color:#ff0000;"><strong>രാത്രിമൈന</strong>യോ? അതെന്ത് പക്ഷിയാന്നോ എന്തോ?<br />(ഈ പാട്ടിന്റെ ബാക്കിഭാഗം ഒരു രക്ഷയുമില്ല. അതുകൊണ്ട് വിട്ടുപിടിക്കുന്നു)</span><br /><br />ചിത്രം: ബനാറസ്<br />സംഗീതം: എം.ജയചന്ദ്രൻ<br /><br /><em><span style="color:#000099;">കൂവരം കിളിപൈതലേ<br />കുണുക്കു ചെമ്പകതേൻ തരാം<br />കുന്നോളം കുമ്പാളേൽ മഞ്ഞളരച്ചുതരാം<br />ആമ്പലക്കുളിരമ്പിളി<br />കുടനിവർത്തണതാരെടീ<br />മുത്താരം കുന്നുമേൽ മാമഴമുത്തണെടീ<br />കുപ്പിവളയ്ക്കൊരു കൂട്ടുമായ്<br />കുട്ടിമണിക്കുയിൽ കൂകി വാ<br />പൊന്നാരേ മിന്നാരേ മിടുക്കിക്കുഞ്ഞാവേ</span></em></p><p><span style="color:#ff0000;">അല്ലാ. ഇതെന്തോന്നാ ഈ <strong>ആമ്പലക്കുളിര്?</strong><br /><strong>മുത്താരം</strong> : മലയാള സിനിമാഗാരചയിതാക്കള് ലോഭമില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു വാക്കാണ് <strong>മുത്താരം</strong>. മുത്താരം കുന്ന്, മുത്താരം മുത്ത്, മുത്താരം മുത്താന്, മുത്താരമായ് മാറാം, മുത്താരം കല്ല്, മുത്താരം കെട്ടട്ടെ. ഹൊ! ഇതു കൂടാതെ മിന്നാരം, പുന്നാരം എന്നിവയും ഉണ്ടേ...<br /><strong>കുട്ടിമണിക്കുയിൽ</strong> : മലയാള സിനിമാഗാരചയിതാക്കള് സാഹിത്യത്തിന് സംഭാവന ചെയ്ത മറ്റൊരു സാങ്കല്പ്പിക പക്ഷി. ബാക്കിയുള്ളവ താഴെ ചേര്ക്കുന്നു. കടപ്പാട് ജ്ഞാനിയായ അനോണി അന്തോണിയുടെ </span><a href="http://anonyantony.blogspot.com/2008/09/blog-post_16.html"><span style="color:#ff0000;">"സിനിമാക്കിളി ക്വിസ്: (വേറേ ഒരു പണിയുമില്ല)" </span></a><span style="color:#ff0000;">എന്ന പോസ്റ്റിന്.<br /></span><strong><span style="color:#ff0000;">കുട്ടിമണിക്കുയിൽ,കരിമിഴിക്കുരുവി,വാഴപ്പൂങ്കിളി,അമ്മൂമ്മക്കിളി,കൃഷ്ണപക്ഷക്കിളി,താമരക്കുരുവി,ഓലേഞ്ഞാലി കുരുവി,രാത്രിമൈന,മഞ്ചാടിമൈന.</span><br /></strong><br /><span style="color:#000099;"><em>പൊന്നാര്യൻ കൊയ്യുമ്പം തുമ്പിക്ക് ചോറൂണ്<br />കട്ടുറുമ്പമ്മേ കുട്ടികുറുമ്പിൻ കാതുകുത്താണിന്ന്<br />വെള്ളാരം കല്ലിന്മേൽ വെള്ളിനിലാവില്ലേ<br />തുള്ളിത്തുളുമ്പും പൂമണിപ്പെണ്ണിൻപാദസരം തീർക്കാൻ<br />മടിച്ചിത്തത്തേ മുറുക്കാൻ തെറുത്തുതരാം വരമ്പിൽ<br />കല്യാണം കൂടാനായ് നെല്ലോലപ്പന്തലിടാം</em></span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">പിന്നെ! തുമ്പി ചോറല്ലേ ശാപ്പിടുന്നത്.</span></p><p><span style="color:#000099;"><em>ചേലോലും ചുണ്ടത്തെ ചിങ്ങനിലാവുണ്ണാൻ<br />ചില്ലുകൊക്കോടെ ചുറ്റിപ്പറക്കും<br />ചിന്നച്ചകോരം ഞാൻ<br />മാമ്പൂവിൻ മൊട്ടോലും മാറത്തെ മാമുണ്ണാൻ<br />മഞ്ചാടിമൈനേ മറ്റാരും കാണാതെന്നു വിരുന്നുവരും<br />കുറുഞ്ഞിപ്രാവേ കുറുകാൻ പയർവറുക്കാം കുളിരിൻ<br />കൂടാരം തേടാനായ് അന്തിക്ക് ചേക്കേറാം<br /><br /></em></span><span style="color:#ff0000;">മഞ്ചാടിമൈനേ : ദേ പുതിയ മൈന. എന്റണ്ണാ...............................<br /></span>===========================================</p><p>ഇതെല്ലാം കണ്ടേച്ച് "എന്നാ ചൊണേണ്ടെങ്കി നീ എഴ്തെടാ ഒരു സിനിമാപ്പാട്ട്" എന്നാരും പറയല്ലേ.<br />പണ്ട് ജഗതിയുടെ ഒരു കഥാപാത്രം ഒരു സിനിമയില് പറയുന്നുണ്ട്.<br />"ഒരുവട്ടം കൂടിയെന് ഓര്മ്മകള് മേയുന്ന<br />തിരുമുറ്റത്തെത്തുവാന് മോഹം." ഹും. ഇതൊക്കെയാണോടെ കവിത! ഓര്മ്മകള് മേയും പോലും. ഓര്മ്മകളെന്താ പശുക്കളോ മേയാന്? ഇത് കേക്കിന്. നല്ല ബെസ്റ്റ് കവിത.<br /><strong>കടലു കട കണ്ടു<br />കട കടലു കണ്ടു<br />കടലു കടയോടു കടല കടം ചോദിച്ചു.<br />കട കടോ കട കടോ കിടോ കിടോ</strong>"<br /><br />ഇതൊക്കെ തന്നെയല്ലേ ഇപ്പോള് പ്രാക്ടിക്കല് സിനിമാഗാനരചന?</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-8700437870439844600?l=nishkkalankan.blogspot.com' alt='' /></div>നിഷ്ക്കളങ്കന്http://www.blogger.com/profile/12593228973862205392noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6423541404535121107.post-5189269498749508372009-04-25T23:53:00.000-07:002009-04-26T20:14:43.588-07:00കലാമണ്ഡലം കേശവന് : ആദരാഞ്ജലികള്<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/SfQFSRo_GbI/AAAAAAAAA7Y/YFfWtrlyBJo/s1600-h/kalamandalam+kesavan.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328890070617233842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 96px; CURSOR: hand; HEIGHT: 120px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ybjxITjwjdk/SfQFSRo_GbI/AAAAAAAAA7Y/YFfWtrlyBJo/s400/kalamandalam+kesavan.jpg" border="0" /></a> ഇന്നലെ അന്തരിച്ച ശ്രീ കലാമണ്ഡലം കേശവന് ഈയുള്ളവന്റെ ആദരാഞ്ജലികള്.<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6423541404535121107-518926949874950837?l=nishkkalankan.b