Saturday, April 26, 2014

പിഴിഞ്ഞൂണ്

മാമ്പഴക്കാലമായതില്‍ പിന്നെ, വാരാന്ത്യങ്ങളില്‍ ഉച്ചയൂണ് അത്യന്തം ശ്രമകരവും ഘനപ്പെട്ടതും അമറനും ആയിത്തീര്‍ന്നു . പേരറിയുന്നതും അറിയാത്തതും ആയ മാമ്പഴങ്ങള്‍ വേണം അനവധി. കയ്യില്‍ ഒതുങ്ങാത്ത വലിപ്പമുള്ളത് മുതല്‍ അമ്പഴങ്ങയുടെ വലിപ്പമുള്ള കുഞ്ഞന്‍ പഴംമാങ്ങകള്‍ അഞ്ചോ ആറോ എണ്ണം . എണ്ണത്തിലല്ല മറിച്ച് പിഞ്ഞാണം നിറയെ ചാറ് നിറയ്ക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം .

പിന്നെ , ആറു വറ്റല്‍ മുളക് നന്നായി ചുട്ടത് (ന്ന് വെച്ചാല്‍ ചുടുമ്പോള്‍ ചുമയ്ക്കുന്നത് വരെ ചുടാം )
ഉപ്പ് - ആവശ്യത്തിനു 
തൈര് - ഉണ്ടെങ്കില്‍ കുശിയായി . ഇല്ലെങ്കിലും മുഷിയില്ല
ചോറിന്റെ അളവിന് പരിധി നിശ്ചയിക്കേണ്ടതില്ല. (ചാറിനൊത്ത ചോറും ചോറിനൊത്ത ചാറും എന്നായാലും മുഷിയില്ല )

കറിമാങ്ങാ , കര്‍പ്പൂര മാങ്ങാ , ചക്കരച്ചി ..അങ്ങിനെ പേരുള്ള ഇനങ്ങളില്‍  തുടങ്ങി ലവിടുത്തെ മാങ്ങാ , അപ്രത്തെ മാങ്ങാ എന്നൊക്കെയുള്ള പേരില്ലാപേരുള്ള മാമ്പഴങ്ങളുടെ ഒക്കെ ചെന്നി ചെത്തി അത് വഴി പെരുവിരല്‍ ആഴ്ത്തിയിറക്കി ഞെക്കിപ്പിഴിഞ്ഞ്‌ അവറ്റകളെ ഒന്നൊന്നായി നിഷ്ക്കരുണം വധിക്കുക . മാങ്ങാണ്ടി എന്നറിയപ്പെടുന്ന മാവിന്റെ മാതൃഭാവം "എന്നെ ഒന്ന് വിട്വോ " എന്ന് കരയുമ്പോള്‍ അതിനെ വശത്തേക്ക് മാറ്റി വെക്കാം .അങ്ങിനെ പിഴിഞ്ഞ് പിഴിഞ്ഞ് പിഞ്ഞാണം നിറയെ മാങ്ങാച്ചാര്‍ നിറഞ്ഞു കഴിയുമ്പോള്‍ അതിലേക്ക് നേരത്തെ ചുട്ടു ശരിപ്പെടുത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന വറ്റല്‍ മുളകുകളെ ഇട്ടിട്ട് ഞെരിച്ച്,  ശ്വാസം മുട്ടിച്ച് , ഉടച്ച് ചേര്‍ക്കുക .പാകത്തിന് ഉപ്പും ചേര്‍ക്കുക 

ഈ ചാറും , ചോറും നന്നായി കുഴയ്ക്കുക (അല്ല .. കലക്കുക ). വേണമെങ്കില്‍ (മധുരം മുന്നിട്ടു നില്‍ക്കുന്നെങ്കില്‍ ) കുറച്ച് തൈരും ചേര്‍ക്കുക . ഒരു ലാമ്പ് ലാമ്പി ഒരു കൈക്കെടുത്ത് നാക്കിലെക്ക് വെച്ച് പാകം നോക്കുക . ശോ ! സഹിക്കില്ല .

എരിപുളികടുമധുരം ......

ഒരു മുന്നാഴി അരിയുടെ ചോറ് ആക്ഷേപമില്ലാതെ ഉണ്ണാം . സര്‍ ചാത്തു ഊണ് കഴിച്ചത് പോലെ നേരം വളരെ വൈകുന്നത് വരെ ഉണ്ടും വിയര്‍ത്തും തുടച്ചും പിന്നെയുമുണ്ടും കഴിച്ചു കൂട്ടാം.
ഈ ബഹളത്തിനിടയില്‍ സാധാരണ സീസണുകളില്‍ ഊണിനു സഹായത്തിനായി വിളമ്പി വരുന്ന അവിയല്‍ , തോരന്‍ , മെഴുക്കുപുരട്ടി തുടങ്ങിയവ ഒക്കെ "സൈഡ് " ലെ ഡിഷസ് ആവുകയാണ് പതിവ് (ഓരോ അഹങ്കാരങ്ങള്‍ .. അല്ലാതെന്താ ).

നമ്മള് ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ട് , ബുദ്ധിമുട്ടി മാങ്ങയൊക്കെ പിഴിഞ്ഞ് വരുമ്പോഴേക്കും എകപത്നിയും ഒറ്റപ്പുത്രിയും അമ്മയും  ഒരു മുക്കാല്‍ ഊണ് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും . ഇടക്ക് അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നോക്കി "കഷ്ടം" , "പാവം" എന്നൊക്കെ പറയുന്നും ഉണ്ടാവും (മാങ്ങാ പിഴിയുന്നവനെ പറ്റിയാണ് )ഒടുക്കം ഈ ചാറും ചോറും ഒക്കെ മിക്സാക്കി അടിച്ചു കസറി , തീരാറാവുമ്പോള്‍, കുറെ ചാറു മാത്രം ബാക്കിയാവുമല്ലോ പിഞ്ഞാണത്തില്‍ . അതിങ്ങനെ പാത്രത്തില്‍ വൃത്തിയായി വടിച്ച് കൂട്ടി "ഹയ്യാ " എന്ന് രസത്തിലങ്ങനെ മോന്തി ഫിനിഷാക്കാനായി പോവുമ്പോള്‍ അതാ ഒരു കൈ നീണ്ടു വരുന്നു . പിറകെ ശബ്ദവും . "ഇങ്ങു തന്നേ .. എങ്ങനുണ്ടെന്നു നോക്കട്ടെ "
നമ്മുടെ ലേഡിയാകുന്നു .
ഏത്?.. എങ്ങനെ ?...
എങ്ങനൊണ്ടെന്നു നോക്കട്ടെന്ന് . എന്തൊരു  അനുകമ്പയും പുച്ഛവും  ആയിരുന്നു . കൊതിച്ചി . :)


കാലാകാലങ്ങളായി എഴുപത്തിയന്ച് - എഴുപത്തിയാറു റേഞ്ചില്‍ നിന്നിരുന്ന ശരീര തൂക്കം എണ്‍പതുകളിലെക്ക് കയറിക്കഴിഞ്ഞു . ന്നാലും അതില്ലാതെ .

1 comment:

Varier said...

Navile vellam nirthan pattunnila sethuetta ........ingine kothippikkalle