Wednesday, February 1, 2012

കാവടിയും സോഡയും

ആലപ്പുഴജില്ലയില്‍ കരുവാറ്റാക്ക്  തെക്കോട്ടും എവൂരിനു വടക്കോട്ടും ഉള്ള ദിക്കില്‍ "തൈപ്പൂയം" എന്നാല്‍ ബഹുവിശേഷം തന്നെ.

പണ്ട് , ഞാന്‍ ഒരു ആറേഴു വയസ്സുള്ള ഒരു മോണ്‍സ്ട്റായിരുന്ന കാലം . അമ്മയുടെ  ഹരിപ്പാട്ടുള്ള കുടുംബവീട്ടില്‍ തൈപ്പൂയം പ്രമാണിച്ചു ഞാനടക്കമുള്ള കുരുപ്പുകളെയും  മറ്റും തൈപ്പൂയത്ത്തിനു "കാവടി" എടുപ്പിക്കനായി അത്യാവശ്യം വ്രതം ഒക്കെ നോല്‍പ്പിച്ചു പഴുപ്പിച്ചു പരുവമാക്കി നിര്‍ത്തിയ ഒരു തൈപ്പൂയക്കാലം . കുഞ്ഞുകുട്ടികള്‍ മുതല്‍ നല്ല തല മൂത്ത അപ്പൂപ്പന്മാര്‍ വരെ കാവടി എടുക്കാന്‍ തയ്യാറെടുത്തു നില്‍ക്കുന്നു . ലോകത്തുള്ള സകല ബന്ധുക്കളും കുടുംബത്ത് കൂടി നല്ല "ഴ" പരുവം . ബഹളമയം . എവിടെയും "ഇച്ചേയ്" "കൊച്ചാട്ടാ" "വല്യണ്ണാ" എന്നൊക്കെയുള്ള മധ്യതിരുവിതാംകൂര്‍ വിളികള്‍ മാത്രം .

തൈപ്പൂയത്തിന്റെ അന്ന് കാലത്ത് എന്നെ അടക്കമുള്ള പൈതങ്ങളെ ഒക്കെ ആട്ടിത്തെളിച്ച് കുളക്കടവില്‍ കൊണ്ടുപോയി അമ്മയും കുഞ്ഞമ്മമാരും  കൂടി മുക്കി ഒലച്ചു  പിഴിഞ്ഞു കുളിപ്പിച്ച് തിരികെ കൊണ്ടു വന്നു . പിന്നെ ഒരു കാവി മുണ്ടും ഉടുപ്പിച്ചു കൈയ്യില്‍ ഒരു താലവും അതില്‍ കുറെ ഭസ്മവും പിന്നെ ഒരു കുറ്റി മയില്‍പ്പീലിയും  തന്നു ഒരു മുതിര്‍ന്ന "കൊച്ചാട്ടന്റെ" കൂടെ "ഭിക്ഷ"ക്കായി പറഞ്ഞു വിട്ടു . ഉല്സാഹ പൂര്‍വ്വം ഭിക്ഷ തേടാനുള്ള ആ ഒരു അവസരം ഞാനും കളഞ്ഞു കുളിച്ചില്ല . ചെല്ലുന്ന വീടുകളിലൊക്കെ നല്ല ചിരിയോടെയുള്ള സ്വീകരണം . ഭിക്ഷയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു തിരികെ വന്നു മുക്തകണ്ഠം പ്രഭാതഭക്ഷണം ഭുജിച്ചു  ഫിറ്റാക്കി നിന്നു. കാവടിക്കുള്ള സമയം സമാഗതമായി .കുടുംബത്തിനടുത്തുള്ള "തലത്തോട്ടാ" അമ്പലത്തില്‍ നിന്നാണ് കാവടി ഘോഷയാത്രയുടെ തുടക്കം . അവിടെ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു എവിടൊക്കെയോ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു  സുബ്രമ്മണ്യക്ഷേത്രത്തിലാണ് കാവടി അവസാനിക്കുക .  കാവടി എടുക്കുന്ന നൂറു കണക്കിന് ആബാലവൃദ്ധം ഭക്തര്‍ . എന്നെയും എന്റെ സഹോദരിമാരെയും പിന്നെ കുഞ്ഞമ്മമാരുടെ മക്കളെയും ഒക്കെ കാവടി എടുപ്പിച്ചു തയ്യാറാക്കി നിര്‍ത്തി . പൂകളൊക്കെക്കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച , ഇരുവശവും മയില്‍പ്പീലി കെട്ടിയ വളഞ്ഞ കാവടി. ഇരു വശവും ചെറിയ മൊന്തകളില്‍ ശര്ക്കരപ്പാനി നിറച്ചു അടച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്നു . ഇടതു തോളില്‍ കാവടി വെച്ച് അതിന്റെ പിടിയില്‍ രണ്ടു കൈകളും മുറുകെ പിടിച്ചു  ഗമയില്‍ ഞാനങ്ങിനെ നിന്നു . കുട്ടികളെ നോക്കാനായി കുറച്ചു മുതിര്‍ന്ന സ്ത്രീകളും ഉണ്ട് ചുറ്റിനും . എന്റെ തൊട്ടടുത്തായി ഞാന്‍ "സുമതി" എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന ഒരു മുതിര്‍ന്ന ചേച്ചിയായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത് .   പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെയുള്ള നാഗസ്വരവും പഞ്ചവാദ്യവും ചെണ്ടമേളവും എല്ലാം കൂടി ആകെ ഉത്സവപ്രതീതി . കാവടി ഘോഷയാത്ര ആരംഭിച്ചു .

പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നാഗസ്വരം തകര്‍ക്കുകയാണ് . എനിക്ക് പരിചയമുള്ള ഏതൊക്കെയോ പാട്ടുകള്‍ പാണ്ടിദുരൈ ഊതി വിടുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന് ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു . ചുറ്റിനും ഭക്തി കൊണ്ട് നില്‍ക്കപ്പൊറുതിയില്ലാതെ  പുരുഷാരം "ഹരഹരോ ഹരഹര " വിളിക്കുന്നു . കുറച്ചു നേരം ഞാനും വിളിച്ചു നോക്കി . ഒരു ഗുമ്മു തോന്നഞ്ഞതുകൊണ്ട് നിര്‍ത്തി . കാലും കുറേശെ കഴച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു . ടാറിട്ട റോഡിലൂടെയുള്ള നടത്തം . ചൂടും പുകച്ചിലും ചൊറിച്ചിലും ... എനിക്ക് കുറേശെ രസം പോയിത്തുടങ്ങിരുന്നു . ചുറ്റിനുമുള്ള സ്ത്രീകളൊക്കെ "ഹരഹരോ ഹരഹര " വിളിക്കുന്നു എന്നത് മാത്രമല്ല "വിളി വിളി " എന്ന് എന്നോട് ആക്രോശിക്കുയും ചെയ്തു തുടങ്ങി .

പെട്ടെന്ന് ഒരു ബഹളം കേട്ടു. ഞാന്‍ ആ ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി. ഘോഷയാത്രയുടെ നടുവിലായി അതാ ഒരു വലിയ ഇളക്കം .
"ദൈവമേ .. കൃഷ്ണന്‍കൊച്ചാട്ടന് അനുഗ്രഹം കേറി" എന്ന് ഒരു കുഞ്ഞമ്മ പറയുന്നത് കേട്ടു .

നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്റെ കുഞ്ഞമ്മയുടെ ഭര്‍ത്താവായ ചിറ്റപ്പന്‍ മുരുകന്റെ അനുഗ്രഹത്താല്‍ തകര്‍ത്തു തുള്ളുന്നു . തുള്ളുന്നു എന്ന് വെച്ചാല്‍ കാവടിയൊക്കെ അമ്മാനമാടി , കയ്യിലുള്ള വലിയ മയില്‍പ്പീലിക്കെട്ടുകൊണ്ട്  ചുറ്റിനുമുള്ളവരെയൊക്കെ  തല്ലിത്തകര്ത്തുകൊണ്ടുള്ള തുള്ളല്‍ . ചുറ്റിനും പത്തിരുപതു പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് ഒരു വലയം സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു . കാവടി താഴെപ്പോകാതെയും ആളു തന്നെ താഴെപ്പോകതെയും ആരെക്കൊയോ മുറുകെപ്പിടിചിരിക്കുന്നു .  "ഹരഹരോ ഹരഹര " "ഹരഹരോ ഹരഹര " .. പുരുഷാരം ഭക്തിയുടെ ഔന്നത്യത്തില്‍ ആറാടുകയാണ് .  ചിറ്റപ്പനെ കൂടാതെ മറ്റു ചിലര്‍ക്ക് കൂടി "തുള്ളല്‍" തുടങ്ങിയിരുന്നു . ടാറിട്ട റോഡ്‌. ഉച്ചസമയം . ചൂടും പുകച്ചിലും ചൊറിച്ചിലും.. എനിക്ക് ആകെക്കൂടി രസക്കേടായി . എന്നെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല . ഞാനടക്കമുള്ള പിള്ളേര് സെറ്റ്‌ പതുക്കെ നടക്കുന്നു . അങ്ങിനെയിരിക്കെ,  എന്റെ ഒരു മുന്നാള്‍ക്ക്  മുന്നിലായി അതാ  ഒരു ബഹളം .

"ഏ!"

എന്റെ മൂത്ത സഹോദരിയും  അതാ തുള്ളിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു . കാവടിയുടെ പിടിയില്‍ രണ്ടു കൈകളും മുറുകെ പിടിച്ചു വിറച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടും പിറകോട്ടും ആടിയാടി മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്നു പെങ്ങള്‍ .

ഞാന്‍ എന്നെ പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി . "ശെടാ.. ഇവിടുള്ള സകലമാന ആള്‍ക്കാരും തുള്ളിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു . ഞാന്‍ മാത്രം വെറുതെ ഇങ്ങനെ". ആരും എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലല്ലോ എന്ന തോന്നല്‍ എന്നെ വല്ലാതെ വലച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു . അങ്ങിനെ വിഷണ്ണനായി നടക്കവേ, പാണ്ടിമേളത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നാഗസ്വരത്തില്‍  ഞാന്‍ ചിരപരിചിതമായ ഒരു പാട്ട് കേട്ടു.

"പളനിമലക്കൊവിലിലെ പാല്ക്കാവടി ബാലസുബ്രമ്മണ്യന്റെ പീലിക്കാവടി"

എന്റെ കൊച്ചു മനസ്സിലേക്ക് ഐഡിയാ വീശി . പതുക്കെ കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മി "പെപെപെ പെപെ പേപെപെപെ പേപ്പേപെപെ" എന്ന താളത്തില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ കൊച്ചു  ചുവടുകള്‍ വെച്ചു . ചുറ്റിനും ഉണ്ടായ ഒരു ആരവം ഞാന്‍ ഗൂഡസ്മിതത്തോടെ  ശ്രദ്ധിച്ചു . "ദേ .. മോനും തുള്ളിത്തൊടങ്ങി". ക്യൂട്ട്  ആയ കൊച്ചു ചുവടുകള്‍ വെച്ച് നൃത്തരൂപത്തില്‍ തന്നെ "ക്യൂട്ടാച്ചി"യായി ഞാന്‍ നീങ്ങി  (ഇന്നത്തെപ്പോലെ തന്നെ അന്നും ഞാന്‍ ക്യൂട്ട് ആയിരുന്നു ;-)) ചുറ്റിനുമുള്ള കുഞ്ഞമ്മമാര്‍, സുമതി,  മറ്റു  സ്ത്രീകള്‍  എല്ലാവരും കൂടി "ഹരഹരോ ഹരഹര" വിളിച്ചു എന്റെ ആവേശം ഉയര്‍ത്തി . ഞാന്‍ ക്ഷീണം മറന്നു . സംതൃപ്തനായി അങ്ങിനെ പോകവേ നാഗസ്വരക്കാരന്‍ പാണ്ടിദുരൈ "പളനിമലക്കൊവിലിലെ" അവസാനിപ്പിച്ച്‌ അടുത്ത പാട്ടിലേക്ക് കയറി ..
"ങേ ! ഇതേതു പാട്ട് ... നല്ല പരിചയമുള്ള പാട്ടാണല്ലോ ഇത് " ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചു . പെട്ടെന്നാണ് ആ ചിരപരിചിതമായ സിനിമാഗാനം എന്റെ മനസ്സില്‍ മിന്നിയത് . ഞാന്‍ ഒരു ചിരിയോടെ കണ്ണ് തുറന്നു അടുത്തുള്ള സുമതിയോടു ചോദിച്ചു (തുള്ളലും നൃത്തവുമൊക്കെ നിന്നുപോയിരുന്നു )

"ഹിത് .. പുലയനാര്‍ മണിയമ്മയെന്ന പാട്ടല്ലേ !!!!?"

സ്തബ്ധരായ എന്റെ പ്രോല്സാഹനക്കമ്മറ്റിക്കാര്‍  എന്നെ പകച്ചു നോക്കി . ഇതാ 'അനുഗ്രഹം കയറി തുള്ളിയിരുന്ന കൊച്ചു ഭക്തശിരോമണി  സിനിമാപ്പാട്ടിന്റെ പേരും ചോദിച്ചുകൊണ്ട് നില്‍ക്കുന്നു"

സുമതി കുസൃതി കലര്‍ന്ന ചിരിയോടെ എന്നോട് ചോദിച്ചു "ഹയ്യട ! കള്ളത്തുള്ളലാ തുള്ളിയത് ല്ലേ ?"

സത്യത്തില്‍ എനിക്ക് അപ്പോഴാണ്‌ എന്റെ കളി വെളിച്ചത്തായി എന്ന് മനസ്സിലായത്‌  . പിന്നെ ഞാന്‍ തുള്ളാനൊന്നും പോയില്ല . ഘോഷയാത്ര തുള്ളിത്തകര്‍ത്ത്‌  സുബ്രമ്മണ്യക്ഷേത്രത്തില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു . അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു . അകത്തും തുള്ളക്കാരൊക്കെ തുള്ളല്‍ തന്നെ . എനിക്ക് കുശുമ്പു തോന്നി .  എല്ലാം കള്ളത്തുള്ളലാണ് എന്ന് വിളിച്ചു പറയാന്‍ തോന്നി .  പറഞ്ഞില്ല.

ഒടുവില്‍ എല്ലാറ്റിനും  ഒരവസാനം വേണമല്ലോ . തുള്ളക്കാരെയൊക്കെ "സൈഡ്" ആക്കാന്‍ ആളുകള്‍ ശ്രമിക്കുന്നു . സോഡാ, വെള്ളം മുതലായ ദ്രാവകങ്ങളൊക്കെ മുഖത്തൊഴിച്ചാണ് "അനുഗ്രഹം" കയരിയിരിക്കുന്നവരെയൊക്കെ ഉണര്‍ത്തുന്നത് . ഉണരുന്നവര്‍ ഉണരുന്നവര്‍ തളര്‍ന്നു നിലത്തിരിക്കുന്നു .. കിടക്കുന്നു .. പരവശരാകുന്നു .. സോഡാ ചോദിക്കുന്നു .. മടമടാന്നു കുടിക്കുന്നു .. ആകെ പരവേശമഹാമഹം .

ഞാന്‍ എന്ന കാവടിക്കാരന്‍ ചുമ്മാ നില്‍ക്കുന്നത് ശരിയല്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി . ഇനി കുറച്ചു പരവശനായിക്കളയാം .

ശ്രീകോവിലിന്റെ മുന്നിലെ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ഞാന്‍ മലര്‍ന്നു കിടന്നു .. പരവേശത്തോടെ.. എന്നിട്ട് ഞാന്‍ സുമതിയെ വിളിച്ചു

"ഷുമതീ .... ഷോഡാ"


-------------------------------------
"ഇച്ചേയ്" - ചേച്ചി /ചേട്ടത്തി
കൊച്ചാട്ടന്‍ - ചേട്ടന്‍ / ഏട്ടന്‍
മൊന്ത - ചെറിയ ജഗ്/പാത്രം
കുഞ്ഞമ്മ - അമ്മയുടെ ഇളയ സഹോദരി
ചിറ്റപ്പന്‍ - കുഞ്ഞമ്മയുടെ ഭര്‍ത്താവ്‌

7 comments:

ദിവാരേട്ടN said...

വായിക്കാന്‍ നല്ല രസം. End Punch കലക്കി... "ഷുമതീ .... ഷോഡാ"

Sajeesh said...

കലക്കി... കുറെ ചിരിച്ചു :-)) "ഷോഡാ" ഉഗ്രന്‍ ആ സീന്‍ ആലോചിജു കുറെ ചിരിച്ചു :-))

അജീഷ്.പി.ഡി said...

കള്ള തുള്ളലും തുള്ളീട്ടു ഷോടയും കുടിച്ചു ശ്രീകോവിലിന്റെ മുന്‍പില്‍ കിടന്ന ഇയാളാണോടോ നിഷ്കളങ്കന്‍?????....എന്തായാലും കൊള്ളാം...നന്നായിരിക്കുന്നു..പിന്നെ ഈ വര്‍ഷത്തെ തൈപ്പൂയം ഈ മാസം 7ന് ആണ്...ഇപ്പോഴേ ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു.

G.MANU said...

തുള്ളല്‍ കഥ സൂപ്പര്‍ മാഷേ.. പണ്ട് എനിക്കും പെരുത്ത ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു ഒറിജിനല്‍ ആയി ഒന്നു തുള്ളാന്‍...ഇതുവരെ അത് നടന്നിട്ടില്ല..:)

ബൈ ദ വേ..താങ്കള്‍ ഇപ്പോഴും തിരോന്തോരത്ത് തന്നെ അല്ലേ...

നിഷ്ക്കളങ്കന്‍ said...

വായിച്ചു അഭിപ്രായം പറഞ്ഞ എല്ലാവര്കും നന്ദി .
മനു മാഷേ .. ദെവിടെയാ? നമ്മള്‍ ഇപ്പോഴും തിരുവന്തോരം തന്നെ . :-) സുഖമല്ലേ ബ്രിജ്വിഹാരിക്ക് ?

രസികന്‍ said...

രസകരമായി പറഞ്ഞു .. ആശംസകള്‍

shajitha said...

Adipoli, chiri kooduthalaya karanam mikkavarum enne officil ninnu purathakumennu thonunu